Kleuterpraat: watermeloen 


Het is tien uur. Mijn kleuters en ik zitten in de kring. We gaan fruit eten. Zoals altijd vliegen de bananen en appels je om de oren. Niets mis mee. Ik vind de geur van fruit altijd zo lekker: “Wat ruikt het hier lekker naar fruit!” Helemaal dat zomerse fruit ruikt zo lekker. 

“Smakelijk eten, smakelijk eten, eet maar op, eet maar op. Dat zal lekker smaken, dat zal lekker smaken, eet maar op, eet maar op”.

Niek heeft watermeloen mee: “Juf, ik heb watermeloen mee”. Zijn bakje ligt vol met heerlijke schijven watermeloen. Mooie kleuren en lekker sappig. Ik moet me bedwingen om niet te vragen of ik ook een schijfje mag. Siem, nieuwsgierig als altijd, kijkt ook even in het bakje van Niek. De geur van deze watermeloen valt hem direct op: “Juf, deze watermeloen ruikt naar roze, want hij is ook roze”.
“Eet smakelijk Niek!”
ER

Yummy sunday: ontbijt

Vaderdag valt dit jaar de dag na het dorpsfeest, gelukkig heeft Finn inmiddels de leeftijd dat hij niet direct om zes uur al naast ons bed staat te springen. Ik kan dus relaxt opstaan en Papa mag zelfs nog langer blijven liggen want het ontbijt moet worden gemaakt en de cadeautjes worden last minute ingepakt.

Voor het ontbijt staat dit jaar een broodtaartje op het menu. Lekker simpel maar wel heel feestelijk. Je hoeft alleen maar een grote en kleine ring uit te drukken. Beleg is natuurlijk vrije keus. Deze Papa wilde graag rollade maar ik kan me zomaar voorstellen dat je een broodtaartje met bijvoorbeeld pindakaas maakt en deze extra versiert met plakjes banaan. 

Finn pakt de kaart en begint te schrijven, ik kijk naar hem en voel me supertrots. Het is niet perfect maar wat een sprongen heeft hij dit jaar gemaakt. Als we het feestmaal naar boven brengen kan Papa eindelijk de cadeautjes uitpakken.

Papa geeft Finn een compliment over de auto op de tekening.

“Die heeft juf gemaakt. Die van mij was niet zo duidelijk”

Wij zijn eventjes flabbergasted maar gelukkig schijnt het Finn niet te deren.

De rest van de dag genieten we van elkaars gezelschap en de zon. Zelfs Qyra komt nog even bij haar vader op bezoek. 

Happy Father’s day all!

MR

Quote of the friday: zandzakken


Behalve bepaalde mensen, blijkt niemand met deze uitspraak bekend te zijn . Terwijl ik toch dacht dat het gemeengoed was. Terwijl ik dacht, dat iedereen er wellicht wel eens gebruik van maakt ook, blijkt het bij navraag, toch een onbekend fenomeen te zijn.
Maar, ja, wie ben ik? Ik ben er al jaren, wat zeg ik? Al veertig jaar mee bekend.

Op vrijdagavond trek je overal de stekkers uit; plan je een avondje voor jou en je eventuele lief. Heb je lief, dans je in de regen, lees je een goed boek, ga je vroeg op bed of lig je urenlang in bad…..Die vrijdagavond is, met hoge uitzonderingen inbegrepen, altijd voor jezelf.

“Op vrijdagavond liggen de zandzakken voor de deur”

En dan hoeft niemand je te storen. Ook je kinderen, kleinkinderen of je ouders niet! 

Tenzij……..

Fijn weekend,

Groet SH

Hoera!

Drie jaar na het behalen van zijn MAVO- (ja, echt waar MAVO; geen VMBO) diploma en na het voorgaande jaar op een tiende punt te weinig, gezakt te zijn geweest voor de HAVO; mocht gisteren, na weer een stressvol jaar (voor zijn ouders dan, zelf had hij er het volste vertrouwen in) eindelijk de vlag weer uit, want mijn zoon is geslaagd voor zijn HAVO-examen!

Een banner hadden we voor de zekerheid toch al maar wel gekocht; een cadeautje lag ook alvast klaar en die vlag, met stok om zijn schooltas aan op te hangen, was sinds 5 mei nog niet opgeruimd, maar, ja…..toch zit je heel lang in het ongewisse en hou je je hart vast.
Want hoe kun je zoiets nou zeker weten?

Er zijn kinderen die je ziet studeren. Er zijn kinderen die nog wel eens een boek open willen slaan of die overhoord willen worden, als je dat voorstelt. Of die naar de examentrainingen gaan waarvoor betaald is, maar zo niet mijn zoon.
En voordat iemand daar commentaar op heeft: een jongvolwassene beweeg je mogelijkerwijs toch iets minder gemakkelijk tot bepaalde zaken, dan een puber. Ook al heeft diegene aan het begin van het schooljaar nog beweerd, dat je hem nog steeds mag behandelen als een 17- jarige.

Alles wat wij van het hele proces hebben meegekregen, is dat hij heel veel educatieve filmpjes op YouTube heeft bekeken en vooral uren met zijn Australische vriendin aan het bellen was.
Dat laatste was natuurlijk wel heel goed voor zijn Engels en misschien zelfs voor geschiedenis, want zij studeert History……
Zoals de voetbaluitjes naar Duitsland vielleicht geholpen zullen hebben om zijn Duits wat te verbeteren, heb ik in mijn wanhoop wel eens bedacht.
Natuurlijk zullen wat vrijstellingen hier en daar ook de boel overeind gehouden hebben, maar als iemand mij de afgelopen maanden vroeg hoe het er nu eigenlijk voorstond, riep ik steeds uit de gein: “Als hij slaagt, dan heeft hij een helemaal nieuwe leermethode uitgevonden!” En zo geschiedde.

Op zijn sloffen. Op geheel eigen wijze, maar wel met op een na allemaal voldoendes, is hij nu dus geslaagd. En hij is zelfs bereid om het gemiddelde cijfer nog wat op te halen door een herexamen voor filosofie te gaan doen.

Dus Geert: Gongratulations!!!!!! Chapeau! Ik neem mijn hoed voor je af!

Groet SH