Wilde ganzen

Je hoeft niet goed te zijn.
Je hoeft niet op je knieën
honderden kilometers door de woestijn
voort te kruipen, vol berouw.
Je hoeft alleen maar het zachte wezen van je lichaam
te laten liefhebben wat het liefheeft.
Spreek tot me over wanhoop, de jouwe, en ik zal
over de mijne vertellen.
Intussen draait de wereld door.
Intussen bewegen de zon en de heldere kristallen
van de regendruppels zich voort over de landschappen,
over de grasvlaktes en de krachtige bomen,
de bergen en de rivieren.
Intussen maken de wilde ganzen hoog in de heldere blauwe hemel
zich op om weer huiswaarts te keren.
Wie je ook bent, het doet er niet toe hoe eenzaam,
de wereld biedt zichzelf aan in je verbeelding,
spreekt tot je als de wilde ganzen, hard en opwindend-
keer op keer jouw plaats verkondigend
in de orde der dingen.

Bron: Wilde ganzen Uit Mary Oliver, Dream Work.

Dit gedicht werd mij pas gelden voorgelezen tijdens mindfulness. Het geluid van wilde ganzen doet mij herinneren aan mijn sterrenkindjes. Daarom raakte het mij enorm en wil ik het graag een plekje geven op mefrouw.

Liefs MR

Advertenties

De lift

Omdat ze hardop vloekt, kijk ik haar verschrikt aan, mijn buurvrouw uit Suriname van een verdieping lager en dan twee huizen verderop.

Ik ken haar wel, maar zo kennen we elkaar niet.

“Ja, sorry hoor, moest even mijn frustratie kwijt”  zegt ze gestrest.

Ik snap het wel; dat wil ik haar nog meegeven, maar dan is ze al weg;

Gehaast, de lift weer uit.

Groet SH

Guestblog: Elkaar Groeten

Niet meer dan normaal toch?

Meestal probeer ik iedereen die ik tegenkom te groeten, mede eilanders ,zoals hier de gewoonte is en ” badgasten” vooral degene die hier al jaren komen en die je laten beseffen dat het seizoen echt is begonnen. Het is fijn om te zien dat ook de jongste generatie hier het als vanzelfsprekend overneemt, de kleinkinderen groeten hun vriendjes en vriendinnetjes en alle bekenden ook altijd.

Als ik met de hond ( en ) loop volgt er na een begroeting vaak een hondenpraatje. Of mensen kijken je verbaast aan. Immers het is niet overal meer de gewoonte om even goedendag te zeggen?

Ook onze oudste kleinzoon is daar heel consequent in, hij groet iedereen die hij tegenkomt! In het begin dat ik meeliep tijdens het uitlaten van de hond in hun dorp vroeg ik hem eens: ken je al deze mensen? Waarop hij antwoordde : nee niet allemaal maar ik zeg gewoon hoi of zo. En het werkt, met een glimlach op hun gezicht groeten de mensen hem terug!

Soms ben ik als ik aan de wal ben wel eens te enthousiast en denk ik iemand te kennen, begroet degene joviaal om dan tot ontdekking te komen dat het een volkomen vreemde is!

Of het is  weleens andersom dan wordt ik begroet en of gevraagd hoe het gaat en dan gaan alle radertjes in mijn hoofd heel snel heen en weer: wie is dit? waarvan ken ik hem/ haar ook alweer ? Om dan gaande weg het gesprek te denken oh ja!

Wat mij altijd verbaasde dat er mensen waren  die mijn man goed kenden hem met naam en toenaam begroetten en dan zo doorliepen! Terwijl ik ernaast liep!

Tijdens de vaarvakantie’s die wij als kinderen maakten met onze ouders maakten vond ik het altijd een heel bijzonder gevoel, wildvreemde mensen genietend van dezelfde omgeving even groeten. Vroeger als we een reisje mee mochten met onze vader op de veerboot en de Doeksen schepen passeerden elkaar of andere bekende schepen werd er ook altijd even getoeterd  als groet.

Als we nu met de boot gaan wordt iedereen  goedemorgen/ middag / avond  gewenst terwijl we onze plaatsen opzoeken. Dat probeer ik in het openbaar vervoer ook te doen maar dan moet je niet per ongeluk  in een stilte coupe gaan zitten! Daar wordt praten door mensen die er bewust voor kiezen niet op prijs gesteld!

En ja misschien is daar een knikje dan ook wel genoeg.

Gewoon  hoi of zo tegen elkaar zeggen

niet meer dan normaal toch? Je krijgt er vaak een glimlach voor terug!

Groet AKH

GROEN

Volgens de wet van de ‘Wet van de Onvermijdelijkheid’ bestaat er geen toeval, omdat alles een keer een optie is.

Volgens andere inzichten bestaat er geen toeval, omdat je in je hoofd eerdere gebeurtenissen altijd koppelt aan wat er later gebeurt en wil je altijd verbanden zien.

Maar toevallig is het vandaag wel ‘Wereld Milieu Dag’ en niemand,  die gisteren bij de redactievergadering was, wist daar van. …..

Dus zou deze blog heel goed onder ‘Green and Happning’ kunnen passen; de nieuwe rubriek die wij als mefrouw pas na de zomervakantie in zullen gaan voeren.

Een groen milieu staat voor je leefgewoonten, je omgeving  en je denkwijze; dus kortom hoe je omgaat met dat geheel.

In die zin ben ik zo groen als wat, al stond het mij in eerste instantie tegen om één woord aan onze blog te koppelen.

Door de inzichten die mijn dochters mij gisteren geboden hebben te evalueren en door zoveel mogelijk naar hen te luisteren, wordt mefrouw nu groen.

Toevallig is het van oudsher mijn lievelingskleur.

Groet SH

Bronnen :Psychologie  magazine nummer elf 2015