Quote of the Friday: Mart Smeets

Met het bord op schoot
-Mart Smeets-

Mart Smeets is een sportverslaggever die iedereen kent, is niet van de buis af te slaan, deze man hoeft niet met pensioen. Hij is gek op sport en wil dit dan ook graag met iedereen delen. Hij is op 11 januari 69 jaar geworden. Daarom een quote van hem. Zo was ik het internet aan het af struinen voor een leuke quote, wat blijkt? Er zijn speciale Smeet website met uitspraken. Er is zelfs een heuse Mart Smeetsbingo.

Zo heeft Mart het over een kwak geven: tijdens de sprint bewust iemand opzij zetten door een bruusk manoeuvre of hij heeft het over volgevreten vedetten: voetbalvrouwen. 

“Met de billen samen geknepen” is nu een term die voor elk interessant sportmoment gebruikt wordt gebruikt. “De Tour wacht op niemand” of “hij rijdt zich het snot voor de ogen” is ook een mooie.

“Met het bord op schoot” was een uitdrukking rond 1997, doordat hij dit gebruikte als referentie aan Studio Sport op zondagavond 19.00 uur, werd het een bekend gezegde.

We eten vaak met het bord op schoot, is natuurlijk prettig om je favoriete programma niet te missen. Maar tegenwoordig, even opnemen of terugkijken en eet gezellig aan tafel van het weekend. Geniet van elkaars verhalen!

Fijn weekend allemaal!

Liefs,

Mefrouw

Belieber

Ja de kogel is door de kerk, ik ben ook een belieber.

Gelukkig ik niet alleen, mijn beste vriend ook. 

We kwamen er toevallig achter, een tijd geleden, vertelde ik het met schaamrood op de kaken, ik had een aantal keer een nummer op de radio gehoord, wat ik helemaal te gek vind, “het spijt me dit te vertellen, maar ik geloof dat ik een belieber ben geworden.” Zegt hij tot grote vreugde: ik ook!! Pfff een pak van mijn hart.

Toen Bieber net muziek maakte, was hij een idool voor alleen jonge meisjes en tienermeisjes. Nu is het een wereldwijd artiest. Jaja kleine jongens worden groot.

Justin Bieber heeft op dit moment een nieuw record gevestigd. Hij staat in de Britse top40 op nummer 1, 2 en 3. Dus er zijn meer mensen beliebers geworden.

Op 1 Lose yourself, op 2 Sorry en op 3 What do you mean.

Terwijl ik dit schrijf zit ik naar Lip Sync Battle te kijken, een fout playback programma waar sterren het tegen elkaar opnemen. En daar doet Justin Bieber Ozzy Osbourne na, ook super grappig. Ja het is echt waar, ik ben écht een belieber…

FR

About books and reading

  

Mijn oudste zus ontpopte zich al heel jong tot de onderwijzeres die ze eigenlijk is. De liefde voor lezen is me door haar bijgebracht. We speelden heel vaak” schooltje” en dankzij haar kon ik al lezen voordat ik naar de lagere school ging. En dankzij de welwillende medewerksters van de Vlielandse bibliotheek mocht ik al ver voordat ik twaalf werd, boeken lenen die eigenlijk voor volwassenen waren bestemd, omdat ik alles van de jeugdafdeling al uit had.

Ik heb altijd getracht om die liefde op mijn kinderen over te brengen, en al beschik ik helaas niet over het didactisch vermogen van mijn zus, bij drie van de vier is het redelijk gelukt.

Zodra ze konden lopen en praten sleepte ik ze mee naar de bieb. Elke avond, tot ver na de leeftijd waarop dat nog eigenlijk gewenst was, tot ver na bedtijd zelfs, als we weer eens werden gegrepen door het verhaal, heb ik ze voorgelezen en op veel verjaardagen en met Sinterklaas kregen ze een boek cadeau.

Bij alle drie mijn dochters staat dan ook een goed gevulde boekenkast in de kamer en omdat ik een alleslezer ben en ook omdat onze smaak aardig overeen komt, mag ik weleens wat lenen om te lezen.

Tot mijn grote genoegen hebben ze me laatst zelfs gevraagd om af en toe een recensie te schrijven over de boeken die ik lees en hoe leuk is dat! Ik ben nergens aan gebonden, kan nog steeds alles lezen wat ik wil en mag daar nu ook mijn mening over geven.

De grote uitdaging is natuurlijk om ook eens buiten de gebaande paden te treden, anders wordt het te eentonig.

Dus de volgende keer bespreek ik het vervolg op “Angela’s Ashes” van Frank McCourt. Wie het eerste deel nog niet gelezen heeft, moet dat maar snel gaan doen, want dit is een aangrijpend waargebeurd verhaal wat je absoluut niet wil missen.

Daarnaast schrik ik nog altijd van het nog steeds wijdverbreide analfabetisme in de wereld en juich ik de initiatieven van Laurentien Brinkhorst toe om dit verschijnsel tegen te gaan.

Omdat iedereen voor zijn eigen vakgebied altijd roept, dat de missie al geslaagd is, als je maar 1 iemand hebt gered, kan ik maar een ding zeggen:

Alie bedankt!

Groet SH

Gelachen hebben we!

  

gelachen hebben we

maar we zouden niet vergeten dat

we hebben gelachen, gelachen hebben

we veel en dat zal ik niet vergeten

want we hebben gelachen en veel hè? 

en dat zullen we niet vergeten omdat

wij zoveel gelachen hebben en dat

niet vergeten gvd wat hebben we gelachen

en niet en nooit vergeten dat we zo

hebben gelachen omdat we samen waren

en zoveel gelachen hebben dat we

het nooit zullen vergeten

dag Fia, dag schat

groetjes van Sietske

NB Bert Schierbeek (1918-1996). 

Dag….

  
Wat zeg je wanneer je weet dat je iemand nooit meer zal spreken…. Hoe neem je afscheid. Kijk je elkaar in de ogen en is dat genoeg? Of zijn er nog herinneringen die gedeeld moeten worden? Misschien zijn er nog bepaalde woorden die je wilt delen om het afscheid dragelijker te maken?

Afscheid nemen kan op het moment wanneer je iemand voor het laatst ziet, maar het kan ook met je ogen dicht wanneer je alleen bent. 

Vergeten is uitgesloten. Het leven zit in geur, muziek, in een herinnering of een gelijkenis. 

ER