Food tells you everything about the way people live and who they are.
-Martin Scorsese-
Martin Scorsese geboren op 17 november 1942, Amerikaans filmregisseur van Siciliaanse komaf. Een kleine man die talloze fantastische films op zijn naam heeft staan zoals: Taxi Driver, Goodfellas, Casino, The Gangs of New York, The Departed en The Wolf of Wallstreet.
Geniet van elkaar met lekker eten!
Goed weekend allemaal!!
Liefs,
mefrouw
If perfect is what you’re searching for, then just stay the same.
-Bruno Mars
ER
Verhuizen schijnt voor veel mensen in de top drie van stressvolle situaties te staan. En de doorsnee burger schijnt het gemiddeld ook maar drie tot zes keer in zijn of haar leven te doen. Ikzelf heb in mijn leven in vijftien verschillende huizen gewoond en ben dus met mijn kinderjaren meegerekend behoorlijk vaak verhuisd. Het aantal keren dat ik tussendoor weer eventjes terugkeerde op het ouderlijk nest heb ik dan nog niet eens meegeteld.
Mijn dochters hebben hier natuurlijk wel een tik van meegekregen. Nadat ik ze door het hele land heb mee gesleept, kunnen ze er ondertussen zelf ook wat van. Organisatorisch zijn ze er niet minder van geworden.
Zo is de jongste nogal van het weggooien. Ooit hielp ik haar met de verhuizing, toen ze, wegens sloop, het appartementen complex waar ze indertijd woonde, moest verlaten. Met pijn in mijn hart zag ik dingen uit haar jeugd, die ik eerst jarenlang voor haar gekoesterd had, in de container verdwijnen. Ja, mam, is het dan, je kunt niet alles bewaren!
De middelste heeft momenteel geen vaste woon- of verblijfplaats, maar leeft zo’n beetje vanuit haar koffer. Een deel van haar bezittingen staat opgeslagen en toen we dat aan het inpakken waren, verbaasde ik me over het gemak waarmee ze de rest verkocht, weg gaf of weg kieperde.
Dat je ook weer van je kinderen kunt leren, realiseerde ik me bij mijn meest recente verhuizing. Omdat die van groot naar klein ging, moest ik goed nadenken over wat er wel of niet mee kon. De boeken verdwenen bij iemand in de opslag; de boekenkast ging naar Goutum; heel veel spullen kon ik verkopen via Marktplaats, en ja, voor de deur stond een grote aanhangwagen waarmee mijn schoonzoon diverse malen naar de Milieustraat is gereden. Ook ik ontkwam er niet aan, om dingen weg te moeten gooien.
Toen ze klein was zei de oudste een keer tegen mij dat ze eigenlijk niet beter wist, dan dat we steeds weer gingen verhuizen, maar laatst realiseerde ze zich dat haar huidige adres hetgene is, waar ze het langste heeft gewoond, dus die heeft haar stekje gevonden.
En of ik nou hier blijf wonen? De tijd zal het leren!
Groet SH
BAM, die komt binnen! Een nieuwe hashtag op Twitter en Instagram. Ik lees een goed bedoelde promotie blog voor deze campagne van iemand die duidelijk geen ervaringsdeskundige is en die een paar keer flink de plank volledig mis slaat. Dit duidt maar weer hoe sensitief dit onderwerp is.
Een feit is dat één op de vier zwangerschappen eindigt in een miskraam. Uit een onderzoek onder 5500 vrouwen die een miskraam hebben gehad, blijkt dat 70% van de vrouwen niet praat over hun miskraam uit schuldgevoel. Ze praten niet over hun gevoelens met hun beste vrienden (67%) en zelfs niet met de vader van de baby (35%) omdat ze denken dat ze gefaald hebben en/of uit angst voor pijnlijke reacties. Jane Brewin, CEO van Tommy’s, wil voorkomen dat vrouwen in een depressie raken doordat ze hun gevoelens niet uiten. Volgens haar praten vrouwen liever niet over hun miskraam, omdat ze bang zijn dat ze vervelende opmerkingen krijgen zoals bijvoorbeeld ‘het was nog geen echte baby’ . Brewin wil het taboe over dit onderwerp doorbreken. Ze wil ook dat vrouwen zich eerder kunnen laten onderzoeken nadat ze een miskraam hebben gehad. Nu worden vrouwen alleen maar door een specialist onderzocht als ze drie keer achter elkaar een baby hebben verloren.
Ik ben z’n vrouw, ik ben pas onderzocht na drie miskramen achter elkaar. Ik bleek het antifosfolipidesydroom te hebben. Een diagnose die ons deed besluiten het hierbij te laten. Het einde van onze droom, van een derde kindje. Het trok een tè zware wissel op mijn gezondheid en op ons mooie gezin. Ik praat er inderdaad weinig over. Gelukkig niet omdat ik het gevoel heb dat ik gefaald zou hebben of dat ik me schaam. Wel omdat het zo pijnlijk is, rauw. Het blijft een kwetsbare plek zelfs na vijf jaar. Iets waar je, je lastig tegen kan beschermen.
Ken je die opmerking, een beetje zwanger bestaat niet? Zo is het! Het is niet een beetje een baby…dus je bent ook niet een beetje een moeder maar helemaal met al die hormonen en gevoelens die daarbij loskomen.
Die gevoelens komen nog regelmatig voorbij soms ongewenst, soms gewenst. Soms ga ik naar mijn luchtkasteel, soms glimlach ik en soms deel ik ze. Soms reageren mensen bot maar soms reageren mensen precies goed gewoon door te luisteren en oprechte vragen te stellen of soms door hun eigen persoonlijk verhaal te delen.
Tommy’s opent het eerste onderzoekscentrum voor miskramen in Engeland. Met de campagne #misCOURAGE willen ze miskramen bespreekbaar maken.
MR
Bron: Dailymail
http://www.tommys.org
De Spaanse mannen in mijn leven. Het zijn er niet veel…. Het zijn de mannen die elk jaar een keer langskomen. Dan heb ik het over Sinterklaas en zijn kornuiten. Sinterklaas is ook nog eens geen echte Spanjaard. Het is Enrique Iglesias met zijn Spaanse woorden, z’n bruine ogen en z’n goddelijke lijf. Op het voortgezet onderwijs heb ik lichtelijk een crush gehad op een jongen die Spaanse invloeden had. Hij was knap, grappig, kon dansen en had soms oog voor mij. Dus eerlijk gezegd heb ik niet veel ervaring met de Spaanse man.
Tijdens mijn trip naar Barcelona heb ik de Spanjaarden goed kunnen observeren. Ze zijn er, uiteraard, in alle soorten en maten. De een is mooier dan de ander, de een kleedt zich beter dan de ander; hier geen verschil met de Nederlandse man. Echter de Spaanse man weet veel beter te flirten dan de, meeste, Nederlandse mannen. Ze schromen niet om je diep in de ogen te kijken en zijn genereus met complimenten. Een andere conclusie die ik trek, na mijn subjectieve doch betrouwbare observaties: Spanjaarden weten hoe ze lief moet hebben. Knuffelen in het openbaar, een zoen in de nek, een hand op de bil, een indringende blik die niets te raden overlaat.
Ik roep alle Nederlandse mannen op om naar Barcelona te gaan, de inheemse mannen aldaar te observeren en laat ze er iets van leren. Ik ben een geëmancipeerde vrouw, maar wel tot op zekere hoogte. Ik houd ervan als mannen de deur openhouden. Ik vind het heerlijk wanneer ze me overladen met complimenten en wanneer ze m’n zware tas willen dragen, ook al kan ik dat best zelf na al mijn bezoeken in de sportschool.
ER
mefrouw 