Linksonhandig

  
Ik ben linkshandig. Vroeger op de lagere school had ik er niet zo veel erg in, waarschijnlijk omdat er meer kinderen in de klas zaten die linkshandig waren. Wij kregen een groene vulpen en een roze vloeipapiertje. De rest van de klas kreeg alleen een blauwe vulpen. 

Toch zijn er best wel veel situaties waar je als leftie tegenaan loopt, ondanks dat we een speciale dag hebben. Eerst heb je het niet zo in de gaten maar na een tijdje heb je het door. Je bent niet (echt) onhandig maar het is gewoon linksonhandig!

Talloze voorbeelden zijn er van te bedenken en als het kwartje eenmaal is gevallen vaak best grappig;

Schroefdraad op de borstelkop van een toiletborstel, deze draait altijd los. Bij een maatbeker zitten de cijfers of het handvat aan de verkeerdekant, het is maar net hoe je het bekijkt. Multomappen en al die leuke ringband notitieboekjes die nu in de schappen liggen, gewoon niet aan beginnen. Apparaten die rechtshandig zijn ingesteld denk maar aan een fototoestel, gereedschap of zelfs pinnen bij de kassa. Toegangspoortjes met scanpalen, die staan rechts en als je niet oppast gaat het poortje naast je open en loop jij tegen een dichte aan. Soms heb je bij een loket een vaste pen aan een te kort touwtje, rechts natuurlijk en moet je vragen om een losse pen. Naast een rechtshandige zitten aan tafel is voor beide onhandig. Congrestafeltjes deze zitten rechts, heeft geen uitleg nodig. Een blikopener of vismes gaat nooit lukken met links. Leren veters strikken is sowieso al een uitdaging. Een liniaal of geodriehoek, ik zet de streep altijd aflopend anders zie ik de cijfers niet. Blokfluit of gitaar leren spelen maar toegegeven ik heb nog een handicap ik ben namelijk a muzikaal. Bij badminton serveer ik met links, sla terug met rechts maar daar kan de maatschappij verder niks aan doen. 

Het is allemaal best komisch, helemaal niet erg maar wat ik wel echt jammer vind is dat tot nu toe niemand mij heeft kunnen leren haken. Op YouTube zijn talloze filmpjes te vinden om te leren haken voor linkshandige en mijn missie is om dit mezelf aan te gaan leren. Daar heb ik mooi de tijd voor als ik zo meteen weer geopereerd ben aan mijn rug en eventjes niet zoveel mag doen. 

Knippen, dunschillen en snijden heb ik mezelf wel met rechts aangeleerd net zoals de computermuis, reuze makkelijk want dan kan ik tegelijk aantekeningen maken!

Linkshandige worden veel creatieve eigenschappen toebedeeld, gelukkig maar dat moet ook wel in deze rechtshandig georiënteerde wereld! 

MR 

Zonnig

  

Dinsdagavond klaar met werken drink ik mijn sluitborrel en maak een praatje met mijn baas. “Niet zo druk vanavond hé?” 

Nee, t is ook rot weer en dat blijft de hele week zo, zegt hij. 

“Ah, niet zo pessimistisch, Omar. Volgens mij wordt t de rest van de week heerlijk weer!”

Altijd fijn als ik gelijk heb!

Uiteraard ook goed voor het restaurant, lekker op t terras lopen, ipv zweten in het restaurant…

Heerlijk na-zomeren!!!

FR

Felicitaties

  

Vandaag is de bedenker van SpongeBob SquarePants jarig. De Amerikaanse Stephen Hillenburg geboren in 1961.

Daarom willen we vandaag een uitspraak van SpongeBob onder de aandacht brengen:

Live like SpongeBob 

Laugh out loud 
All day without

Any reason

And annoy The mean People 

With your happines

Happy day,
liefs mefrouw  

Lifehack: de rommella

  

  

Toen ik onze keuken met maar liefst 21 laatjes in mocht richten. Vond ik de gouden tip in één van de boeken van de Nederlandse opruimgoeroe Zamarra Oomes. Zij schreef; neem een rommella. Dat klonk als muziek in mijn oren. Een laatje waarin rommel is toegestaan. Dat klinkt als perfecte imperfectie! 

Hoe ga je te werk? Je bedenkt wat de meeste logische route is voor je rommeltjes. 

Waar gooi de sleutels neer op het aanrecht als je thuis komt? Waar zet je de boodschappen neer en gooi je die spaarkaarten neer? Waar laat je de pleisters en aspirientjes? Waar laat je dat gesprongen knoopje of overgebleven schroefje? 

Juist, precies op dat plekje maak je een rommella.
Ik geniet nog elke dag van deze beslissing om een rommella te nemen. Als ik een rommeltje met een niet vaste plek heb. Iets misschien wel weg kan maar ik het nog niet zeker weet. Autootjes ter reparatie. Allemaal in de rommella. Onverwachte visite, de rommella is ook dan mijn beste vriend en laat mijn aanrecht leeg lijken. Ook mik ik er alles in wat ik vind van mijn liefsten en als ze dan vragen waar is mijn …… gebleven? Kan ik heerlijk zeggen, in “het laatje” en het gekke is dat ze precies weten in welk laatje van de 21!

MR

Guestblog: tante Sjoukje 

Een aangetrouwde nicht, tante Sjoukje, van onze Beppe (oma voor de niet Friezen onder ons), heeft altijd de stille wens gehad om een boek te schrijven. Wij vinden het bijzonder dat wij haar bij mefrouw een platform kunnen bieden om in de schoenen te staan van een schrijver. Tante Sjoukje heeft inmiddels de respectabele leeftijd van 85 bereikt. Om deze reden is het meer dan gaaf, dat zij vandaag de dag haar aller eerste blog online publiceert!

Ook ik wil proberen een berichtje te sturen aan mefrouw, iets over Vlieland waar ik ook 31 jaar van mijn leven heb doorgebracht.
Wat ik altijd ook heel mooi vond waren de lampion optochten in de zomer , dat deed mij aan mijn kinderjaren hier in Stavoren denken als het Koninginnedag was op 31 Aug. Op Vlieland werden onze kinderen dan eerst gewassen en de pyama aangetrokken met de jas er overheen en schoenen aan en dan mochten ze op de wagen zitten bij ome Teunis, dat vonden ze altijd een geweldige belevenis { ze waren dan een jaar of drie vier} bij thuiskomst nog even wat drinken dan tandjes poetsen en op bed. Ze dachten dan minstens dat het al middernacht was en waren zo moe als een maids en sliepen daarna als rozen.

TSH