BBQ: Groente en fruitspies

mefrouw1 reactie

  
We gaan het bestaan van mefrouw vieren met een BBQ!

Een paar what’s appjes over en weer en het is geregeld. Eef haar keukenprins maakt stokbrood, kruidenboter, pindasaus en natuurlijk satéstokjes. Ik doe de rest en Fook komt extra vroeg om te helpen bij de voorbereidingen. 

Onze favoriete fruitspies moet zeker op tafel en sinds deze lifeblog weet ik dat Mel gek is op spruitjes en ik ook!! Op pinterest heb ik een super leuk recept gezien met spruitjes dus die gaan we zeker uit proberen.

Fruitspies 

  

Ingrediënten:

  

– verse basilicumplant

– rijpe mango

– aardbeien 



Bereiding:



– schil de mango en snijd hem in blokjes 

– haal de kroontjes van de aardbeien

– pluk blaadjes van de basilicumplant

– prik van alles 1 op een satéprikker met het basilicumblaadje in het midden.

Groentespies

  

Ingrediënten:

  
– mooie dikke plakjes spek

– spruitjes

– olie

– foelie 

– peper

Bereiding:


– maak de spruitjes schoon en stoom of kook ze vier minuutjes

– laat ze afkoelen en bestrijk met olie (weet ik nu na het uitproberen) en kruid ze naar smaak met foelie en peper

– rijg het spek en de spruitjes om en om op de satéprikker 

– bereid de spies op het koude gedeelte van de barbecue zodat het spek lekker langzaam knapperig kan worden

Wat een feestje, mefrouw is een feestje. Moeten we nog wat bespreken vraagt Eveline? Nee, het gaat goed zo! 
MR

Ghost pepper challenge 

mefrouw3 reacties

  

Ik kijk naar RTL late night en zie een filmpje voorbij komen van de ghost pepper challenge. Het doel van deze viral foodchallenge is mij volledig ontgaan en volgens mij, bij die jongen op het filmpje ook. Bovendien heeft hij ook niet begrepen hoe het moet en hij slikt in 1 keer de gehele peper in. De ghost pepper is één van de heetste ter wereld dus je kan je voorstellen hoe die jongen staat te springen!

Al een hele tijd hangt er een recept op de koelkast voor sambal. Het BBQ seizoen komt eraan. Het lijkt me heerlijk voor bijvoorbeeld door de saté stokjes of pindasaus. Ik speur het internet af om het recept aan te vullen en eigen te maken.

Tip! Doe handschoenen aan tijdens de bereidingen van de pepers het zijn misschien niet de heetste maar branden kunnen ze wel. 

  

Ingrediënten:

– 200 gram pepers

– 2 uien

– 4 teentjes knoflook 

– 30 gram verse gember

– 2 eetlepels zonnebloemolie

– theelepel trassi

– 1 eetlepel rietsuiker

– 165 ml kokosmelk 

– 140 gram tomatenpuree 

– sap van een halve citroen

– 1 eetlepel tamarindepasta

– flinke scheut ketjap manis

– 1 theelepel laos

– laurier blad

– halve theelepel sereh lemon gras
Extra benodigdheden zijn een aantal schone droge potjes.

Bereiding:

– trek je handschoenen aan halveer de pepers en ontdoe ze van zaadlijsten en zaadjes

– pureer de pepers, ui, knoflook en gember fijn in een keukenmachine. Het hoeft niet helemaal glad

– verhit de zonnebloemolie in de pan en fruit de pasta de tomatenpuree, trassi, laurier, laos en suiker

– voeg dan de kokosmelk, tamerindepasta, sereh lemon gras en citroensap toe en breng aan de kook

– kook het geheel zachtjes tot de olie boven komt drijven

– schep de sambal in de potjes en laat deze ongeveer een half uurtje omgekeerd afkoelen

(De sambal blijft afgesloten en bewaard in de koelkast ongeveer 4 weken goed. Geopend ongeveer nog een week.) 

Ik draai de potjes op zijn kop en smeer de leftovers uit de pan op mijn cracker met pindakaas. Mmmmm gelukt!! Ik heb veels te veel dus ik geef ook nog wat weg aan de sambal liefhebbers.

MR

Stokecitylive

mefrouw3 reacties

Stokecitylive

Toen Qyra nog klein was verzon ze een geweldig woord waarvan ik vind, dat het moet worden opgenomen in de Nederlandse taal; Buurtman (of vrouw natuurlijk). Dat zijn buurtmannen/vrouwen van verderop in de straat.

Al weken zijn we als buurtmannen en vrouwen in het geniep stiekeme plannen aan het smeden…

Het Dorpsfeest 2015 komt eraan en we hebben een titel te verdedigen. Vorig jaar heeft de Haven voor het eerst in meer dan 30 jaar de straatprijs van; mooist versierde straat gewonnen. Dus dit jaar moeten we op z’n minst ons best doen.
Het thema is best lastig maar na twee avonden brainstormen zijn we er helemaal uit en hebben we het thema aan onze straatnaam verbonden en we hebben een extra moderne troef die ons best wel eens een kansje doet geven.
Iedereen heeft een taak en doet waar hij/zij goed in is! We proberen het zo budgetneutraal mogelijk te houden en iedereen te betrekken bij het feest dus aan alle straatbewoners hebben we restjes verf, hout of ander knutselmateriaal gevraagd en gekregen.
Via de sociale media is de concurrentie strijd al hevig begonnen en op het schoolplein probeert men informatie van elkaar te ontfutselen.
Alle papa’s zagen een vuurtoren uit zodat we allemaal verschillende krijgen (en ja mijn lief maakt natuurlijk de vuurtoren van Vlieland want je kan het meisje van het eiland halen maar je haalt het eiland niet uit het meisje). Op vrijdagmiddag gaan alle kinderen uit de straat de vuurtorens verven en versieren. Zelfs een vriendinnetje uit de klas wordt meegenomen, “want zij kan zo goed knutselen”!

image

De papa’s flexen de letters uit de vuurtonnen en de jongens verzamelen het brandhout om straks te stoken. Helaas valt het traditionele samen eten in het water want het begint te stortregenen.

Er wordt heel wat over en weer geappt (soms tot in de late uurtjes) voor de laatste details en thema raakt steeds meer af. In de rest van de dagen klust iedereen nog wat na en wordt er af en toe een vuurtje gestookt, want ja de tonnen moeten wel oud lijken natuurlijk.
Afgelopen maandag en dinsdag was het zover het grote versieren van de straat en alles valt op zijn plek!! De fotografe schiet nog wat foto’s en de voice-over spreekt de teksten in zodat we onze troef kunnen afmaken. De QR-codes waarachter allemaal informatie of foto’s van de totstandkoming van de versiering.

Vandaag rijden we door het dorp om de andere straten te bekijken en natuurlijk hebben die ook ontzettend hun best gedaan, het dorp ziet er feestelijk uit!
Vanavond rijdt de jury door de straten, zal het ons, buur en buurtgenoten lukken??

MR

Penny for your thoughts – de parkeergarage

mefrouwEen reactie plaatsen

  

Ik ben enorm gehaast. Ik heb een uurtje in de stad. Ik wil snel wat spullen kopen, voordat straks het huis vol zit, met gezelligheid en vrienden die komen eten. “Waarom heb ik nou gekozen voor mijn pumps”, schiet het door mijn hoofd. Mooi? Dat zeker. Praktisch? Absoluut niet. Het gaat me aardig af, misschien moet ik me toch maar inschrijven voor de Stiletto Run.  

Het meeste heb ik. Ik sta alleen weer veel te lang te twijfelen bij de Hema. Zal ik taart meenemen of niet? Ik twijfel, keuzes maken, hmmmm wat zal ik doen, voor en tegens afwegen. Blijft lastig. “Ooooh die luxe aardbeientaart ziet er echt lekker uit!”, denk ik terwijl het water me in de mond loopt. “Lekker inderdaad, maar ik wil toch echt gestroomlijnd in mijn bikini deze zomer”, is mijn tweede gedachte. De taart blijft achter in de Hema. M’n bezoek heeft pech. 

Met tassen vol en alles wat ik nodig denk te hebben, ren ik naar de trappen af in de parkeergarage. Nou ja rennen, die pumps vertragen m’n pas iets, maar ik ga zo snel als mijn schoenen me laten gaan. “Crap, een rij bij de betaalautomaten”. Geduldig als ik ben, sta ik nog net niet met mijn voet op de grond te tikken. Achter mij staat een vrouw met veel bombarie te ruiken aan haar polsen. Luid zegt ze: ” Goh, deze ruikt lekker, maar nu weet ik niet meer hoe deze heet”. Ze krijgt geen antwoord. Ze heeft het tegen niemand in het bijzonder. Heftig ruikt ze verder. Ze praat nog wat meer in het luchtledige. Ik erger me…. Maar ik bedenk me dat zij er ook niets aan kan doen dat ik die taart heb laten staan en dat ik daar nu van baal, omdat ik die taart eigenlijk wel had willen meenemen, maar eigenlijk wil ik ook het bikini lijf, maar het is zo gezellig, en lekker en de mensen die komen eten zouden er zo van genieten. “Als je een keuze maakt, dan moet je er ook achter blijven staan”, wijze woorden van een wijs iemand. Ik besluit de dame te vragen, naar haar geurtje wat ze zo lekker vindt ruiken. Haar ogen beginnen te stralen: ” Ik heb een geurtje gekocht voor mijn man die is jarig. En hij houdt zo van geurtjes, dit is een nieuwe ik hoop dat hij deze lekker vindt”. Ik vind het leuk dat de vrouw zo enthousiast is. Ze lijkt me een jaar of 55. Ik denk dat ze al heel lang met haar man is. Ik stel me de dag van de verjaardag voor, en ik zie voor me hoe de man het cadeautje uitpakt en super blij is en z’n vrouw bedankt met een kus, terwijl hij het geurtje misschien wel vreselijk vindt stinken. Natuurlijk zegt hij niets, omdat z’n vrouw zo blij is met het geurtje, dat zij heeft uitgezocht. En hij zal het dragen, omdat zij de geur zo lekker vindt. Ik vraag haar naar het andere geurtje, waarvan ze de naam niet meer weet. Het blijkt een geurtje te zijn voor haarzelf. Hiervoor zal ze nog een keer terug gaan naar de winkel, dan denkt dat ze er wel weer uitkomt.

“Ah, ik ben al aan de beurt. Dat ging toch nog snel”, denk ik. Ik betaal, ik draai me om naar de vrouw: ” Fijne dag mevrouw en alvast gefeliciteerd met uw man!” 

ER

Watskeburt

mefrouwEen reactie plaatsen

 
 
Zondagochtend kwart voor zeven: “Lief, Olivia is wakker. Nu echt”. Samen staan we op en gaan we naar Olivia’s kamer. We zeggen goedemorgen tegen haar, we kletsen een beetje, Nellie nijlpaard krijgt een knuffel, we maken grapjes. Vervolgens stap ik met Olivia onder de douche en onze dag is begonnen: “Goedemorgen wereld, wij zijn wakker!”

Ik ben altijd al een ochtend mens geweest, maar wat we tegenwoordig in een ochtend gedaan krijgen is bizar. Tegenwoordig zijn we allemaal gedoucht en aangekleed, is het hele huis aan kant, draait de was, is Roos buiten geweest, hebben we ontbeten, is er vers brood gebakken voor de barbecue van die avond, heb ik een volledige workout achter de rug, heb ik thee gedronken en bijgekletst met een vriendinnetje, en zijn de boodschappen gedaan voor 12.30. En dat op een zondag! “Maar je weet niet watskeburt, watskeburt, watskeburt”, schiet het door mijn hoofd als ik zie hoe onze ochtend verlopen is. 

Ik houd van deze ontspannen maar productieve zondagochtenden. En met een brede grijns zeg ik tegen Mel: “Wat kan je leven toch ineens veranderen”. Hij kijkt mij aan, en samen kijken we naar Olivia. Het enige wat hij zegt: ” Echt wel”. 

ER