“To build a future, you have to know the past”

-Otto Frank-

MR

En dan ineens wordt een van je beste vriendinnetjes 33! Zelf ben je het al twee maanden, maar gelukkig is zij nu het nu ook en ben je weer even oud.

“Happy birthday”

Met haar lieve vrienden samen uiteten. Het is gezellig; haar toekomstige man en een paar vriendinnen. Ik zie haar stralen en genieten. Ik straal met haar mee.

ER

Tijdens ons huwelijkse leven, dat 40 jaar geleden begon,  stond de emancipatie niet altijd even hoog in mijn vaandel.

Ik riep altijd: ik ben blij dat ik de keuze heb: zet jij de container bij de weg of doe ik het? Wat er in de praktijk op neer kwam dat mijn man degene was die het deed. Zo hadden we gaande weg de jaren verstreken ieder onze eigen taken in en rondom het huis ( houden )

Ook de kinderen draaiden daarin mee, vaste taken hadden ze niet direct, maar af en toe moest er wel iets gebeuren en als er iemand in ons gezin tijdelijk even niet zijn taken kon uitvoeren namen de anderen dit ” geruisloos ”  over.

Maar nu ik er alleen voor sta bekruipt me wel eens de gedachte dat ik misschien toch op bepaalde vlakken wel eens wat beter op had kunnen letten?

Want wat doe je als de wasmachine lekt? De tv doordat de hond op knopjes van de afstandsbediening drukt van slag is? Kortom er ergens storing optreed?

Zo had ik tijdens de koude winter periode storing in de verwarmingsketel. Dit soort technische mankementen loste mijn man altijd op.

Het begon ermee dat ik ontdekte dat de thermostaat knipperde ??? Wat nu? Wie moet ik bellen? Uiteindelijk had ik de juiste mensen op de juiste plek en na het uitlaten van de hond en een deel van de koude

ochtend onder mijn deken op de bank doorgebracht te hebben,  zou ik net naar mijn zoon om op te warmen toen de installateur aankondigde dat hij eraan kwam. Fijn!

Na een blik op/ in de verwarmingsketel geworpen te hebben zei hij: oh hij vraagt om een beetje water. Ik behulpzaam: wil je een gieter? Want ja als mijn planten om water vragen dan pak een gieter en geef ze water. Nou deze had hij nog nooit gehoord! Gelukkig er A zijn meer mensen die opmerkingen van gelijke strekking maken! Of ik geen vulslang had? Vulslang? Oh ja die hing er toch altijd onder? Waar is dat ding gebleven? Gelukkig, hij had er wel 1 in de auto en even later was het probleem

opgelost!

Het werd weer lekker warm in huis en ik had weer heel wat om over na te denken en inmiddels weet ik dat er ook nu wel weer een oplossing komt in deze situaties  in de vorm van de hulp van mijn kinderen, een collega van mijn zoon, een neef, een buurman, of een begripvolle installateur, het is fijn te weten dat er altijd mensen voor je klaar staan en wie weet wat ik ooit allemaal zelf ga doen , want tenslotte ben ik nu ook, omdat ik nu geen keus meer heb,  degene die de container bij de weg zet.

Groet AKH

Deel twee van de renovatie gaat eind mei beginnen en in verband daarmee ben ik begonnen de boekenkast uit te ruimen. In elke kamer van de flat moet er namelijk een meter vanaf de pui vrijgemaakt worden, omdat alle kozijnen vervangen worden en overal driedubbel glas geplaatst gaat worden. Dat hier enige logistieke voorbereidingen aan te pas komen, moge duidelijk zijn.

Zet mij echter niet in een ruimte vol boeken, want voor je het weet ben ik verloren en neem ik een duik in het verleden. Zo kwam ik dit pareltje uit 1976 tegen. Een boek dat eerste hulp verleent bij honderden keukenrampen, zoals: te zoute soep, aangebrande ovenschotels, in elkaar gezakte cake, te gare bloemkool en uitgelopen eieren.

In de inleiding ervan stellen de auteurs, dat waar andere kookboeken je vertellen hoe je moet koken; dit boek je vertelt wat je moet doen als er iets mis is gegaan,  hoe je fouten kunt herstellen en wat te doen bij een volslagen ramp.

In geval van nood dien je hiervoor echter wel een paar dingen in huis te hebben, zoals een groot improvisatie talent, een flinke dosis bluf en een enorme hoeveelheid eerste-hulp voorraden.

Bij dat laatste valt dit boekje door de mand en blijkt het niet meer helemaal van deze tijd, want de pakjes en de blikjes blijken hiervoor niet aan te slepen en wie heeft er nu nog gehoord van een flesje vleesmalsmaker of een grote pot dubbelkoolzure soda?

Ik denk dat geen enkele ‘huisvrouw’ nu nog wordt overvallen doordat haar man onverwacht zijn baas meebrengt voor het diner, (die kijkt wel lekker uit en stuurt van tevoren een appje!), of wat te doen,  als de telefoon gaat en dat je bij ‘terugkomst in de keuken’ ontdekt dat er schijnbaar iets onherstelbaars is gebeurd?

De meeste mensen zullen tegenwoordig wel wat bestellen of uit eten gaan.

Toch staan er, ondanks het wat gedateerd aandoende taalgebruik, nog genoeg bruikbare tips in, want niet iedereen zal weten dat je bij bakrecepten 1 op de 3 eieren kunt vervangen door 1 eetlepel maïzena en dat je als je dat niet in huis hebt, 1 theelepel maïzena in de meeste gevallen kunt vervangen door 2 theelepels gewone bloem. En die te zoute soep? Gewoon vocht toevoegen of dunne plakjes aardappel meekoken tot ze glazig zijn; gegarandeerd succes!

Dus nu zit ik met een dilemma: wegdoen of bewaren en opslaan?

Zoveel ideeën die je vandaag de dag snel even bij elkaar zou kunnen googelen, maar nèt niet met dat nostalgische sausje.

Groet SH