Music for the soul: Slow hands

Sommige nummers hoor je en dan schiet er gelijk een herinnering door je hoofd, ondanks dat je het nummer voor het eerst hoort.

Dit nummer deed precies dat! Het bracht me terug en bezorgde een lach op mijn gezicht!

Een van mijn favorieten op dit moment!!

Happy weekend!

ER

Quote of the friday: storm

Wat een stormachtige week en dan heb ik het niet alleen over het weer maar vooral over mijn eigen emoties.

Deze week begon met een hoorzitting bij het UWV. De dag erna kwam er een herkenbare documentaire op de televisie, deze ging over chronische pijn en de hoofdpersoon kreeg uiteindelijk net als ik, een neurostimulator.

Daarnaast had ik lichamelijk veel pijn en was ik erg moe. En zo nog wat kleine dingetjes.

Tel daar bij op dat het vanavond ook nog eens volle maan is.

In een lotgenoten groep deelde iemand vandaag deze toepasselijke spreuk die iedereen kent maar daarom niet minder waar is!

” Life isn’t about waiting for the storm to pass.

It’s about learning to dance in the rain.”

-Anonymous-

Chachacha,

Liefs MR

Dilemma’s

Je staat er niet dagelijks bij stil. Ik tenminste niet, alhoewel ik er wel dagelijks een of meer in handen heb, maar ook de productie van een boek kost energie. En ook dit heeft de uitstoot van CO2 tot gevolg.
Vanaf het schrijven van een manuscript, tot het drukken en het transport en de opslag van een boek, alles kost materialen, land, water, chemicaliën, grondstoffen en fossiele brandstoffen.
Volgens uitgeverij Penquin, die er tenminste eerlijk over is, levert dat een uitstoot van 2,5kg CO2 per pocket op.

Nu blijkt echter uit metingen dat twee factoren een belangrijke invloed hebben op de klimaatimpact van een boek: de papiersoort en het ontwerp van de uitgave. Duurzaam papier verlaagt de uitstoot per ton gebruikt papier en het design kan de hoeveelheid papier beperken.

Desalniettemin als je dus jaarlijks zes nieuwe boeken minder zou kopen, bespaar jezelf 15kg CO2, om over het lezen bij een bedlampje, het verpakkingsmateriaal enz. nog maar niet te spreken.

Nu zou je kunnen concluderen, dat het dan misschien beter is om dan maar digitaal te gaan lezen, maar ook dit is milieubelastend. Wat dacht je bijvoorbeeld van de chemicaliën en materialen, zoals kunststoffen en schaarse metalen die nodig zijn voor de productie van het apparaat waarop je dat doet? En wat te denken van het energieverbruik ervan?
En ook voor het dataverkeer is veel energie nodig. Wereldwijd verbruiken dataservers een enorme hoeveelheid elektriciteit.
Pas als je meer dan dertig boeken per jaar leest is de aanschaf van een e-reader boven dat van een boek te verkiezen, volgens diverse websites.

Wat kun je dan het beste doen om het milieu zo weinig mogelijk te belasten als je toch wilt blijven lezen? Boeken lenen! Bij de bieb of in je omgeving. En leen je eigen boeken uit.
Tweedehands boeken kopen is natuurlijk ook een goed idee of heel lang met je e-reader doen is een andere optie.

Deze tips komen natuurlijk, hoe kan het ook anders, uit een boek. ‘Red de Wereld’, van Alex Shimo-Barry en Christopher J. Maron.
Hoe het dan moet met de werkgelegenheid in de uitgeverswereld, de drukkerijen, de boekhandel enz? Daar reppen ze niet over, laat staan over het inkomen van de auteurs van al die prachtige boeken.

Maar laten we daar dan ook even bij stilstaan.

Groet SH

Bronnen:
www.papierenkarton.nl
www.milieucentraal.nl

Red de Wereld ISBN nummer: 978 90 5767 314 6

Koekje

De wereld is ook vol verleidingen als je drie bent.
Kleindochter meldt dat ze honger heeft, maar geen zin in het door mij voorgestelde broodje.
Nee, ze wil een koekje.
Nu weten mijn zus en ik dat ze er al een gehad heeft, dus bedenken we dat we het eerst aan papa zullen vragen.
“Nee, niet aan papa vragen” fluistert ze zachtjes in mijn oor, “Papa zegt nee! ”
Probeer dan maar niet te lachen!

Gelukkig is ze ook volmaakt tevreden met het banaantje wat ze van haar tante krijgt. De schaal met koekjes wordt snel weggemoffeld.

Groet SH

Spullen

Mijn zusje was op zoek naar een kastje voor haar spullen. In een verloren hoekje had ik nog het perfecte kastje staan, natuurlijk wel vol met mijn spullen.

Om het sjouwen tijdens het leegmaken van het kastje voor mij te beperken, hielp Eveline om een nieuw plekje te vinden voor deze spullen. Om mijn diep gekoesterde wens, om te ontspullen te bespoedigen, brengt ze sommige spullen zonder pardon, resoluut naar de container. Maar ja wat doe je met de as van je eerste hondje of de leesbril van je vader? Hoe kom ik überhaupt aan sommige spullen??

Als alle spullen een nieuw plekje hebben en ik op de bank zit om uit te puffen, kom ik online een stukje uit de show “Zó” van Brigitte Kaandorp tegen. Zij heeft een hilarische theorie over spullen!

MR