De lift

Het pitbulachtigehondje, dat door haar baasje in de hoek van de lift wordt geworpen en op de grond wordt gedrukt, heeft nou ook niet mijn liefde, zoals zij  tegen me gromt, maar ik vind  nu ook weer niet dat ze zo’n behandeling verdient. Daar leert ze niks van.

Als ik dat tegen haar baasje zeg, krabbelt hij terug. “Ze zoekt andere hondjes” is zijn verklaring. Eenmaal buiten zie ik hem het weer doen. Ik vind het zielig voor haar.

Had ik nou mijn eigen hond maar bij me gehad?

Stilletjes vervolg ik mijn weg.

Groet SH

De lift

Ze stonden al ginnegappend in de lift, de heren bouwvakkers, op het moment dat ik me bij hen voegde.

Hun collega werd nu, omdat ik erbij kwam, gedwongen de trap te nemen. Voor hem was er geen plaats meer.

Omdat ze hem ook nog per ongeluk de verkeerde galerij op gestuurd hadden, vergrootte dat nogal de hilariteit.

Toen ik vroeg of het niet moeilijk was voor hen, om alle flats, op alle verdiepingen waar ze moeten zijn, uit elkaar te houden, beantwoordden ze dat allemaal beamend.

Met deze acties wordt het meestal niet beter.

Groet SH

De lift

De meneer met wie ik in de lift mee naar beneden ga is het er niet mee eens, als ik wat sta te mopperen. Zo langzaam vindt hij deze lift niet.

“De ene keer wel, de andere keer niet” stelt hij gedecideerd.

Dat vind ik dan weer een beetje twijfelachtig.

“Nou, ja, het is ook gevoelsmatig” , bindt hij onmiddellijk in.

Samen komen we overeen, dat het er aan ligt hoeveel haast je hebt en vervolgens spoeden we ons naar onze respectievelijke werkplek.

De dag is weer goed begonnen.

Groet SH

De lift

Natuurlijk komen we elkaar buiten op de galerij wel vaker tegen en gaat er geen suikerfeest zonder hun koekjes voorbij, maar nu staan we voor het eerst in drie jaar samen in de lift; mijn Marokkaanse buurman van hiernaast en ik.

“Ga je verven”? vraagt hij wijzend op de zeer aanwezige emmer met reinigbare muurverf, die ik net op tijd, voordat de aanbieding verliep, bij de bouwmarkt gescoord heb.

“Nou ja als ze bij ons klaar zijn, dan wel.” zeg ik daarom vol trots en hoop . Duidend op de renovatie die nog in volle gang is.

“Bij ons is het al klaar” meldt hij verzaligd.

“Maar wat was het een ellende”.

Gedeelde smart is halve smart.

Groet SH

De lift

“Ik ben weer thuis”

zegt de mij onbekende man goedgemutst als we samen de lift in stappen. Ik kijk naar zijn tas, waar waarschijnlijk zijn hele hebben en houden in zit.

“Waar was je dan?”

vraag ik.

Het blijkt dat hij bij zijn ouders gelogeerd heeft om de verbouwing van zijn flat te ontvluchten.

Ik geef hem groot gelijk; het is geen pretje.

Groet SH