Mijn dromen zorgen ervoor dat leef. Doordat ik droom, maak ik dingen mogelijk, zodat mijn dromen werkelijkheid worden. Zo creëer ik mijn herinneringen. Morgen stap ik op het vliegtuig naar Barcelona. Ik ga op avontuur!
When was the last time you did something for the first time?
ER
“Jij hebt goed zin vandaag”, zegt een mevrouw tegen mij. Ik heb net peuterdans gegeven en ik smile van oor tot oor. Ik raak aan de praat met deze mevrouw. We praten over de wereld en dat het fijn is om de mensen om je heen positiviteit te geven middels een glimlach, een complimentje, of een bedankje en dat het tegenwoordig allemaal niet meer zo vanzelfsprekend is. We zijn het er beide over eens dat er al veel ellende is in de wereld en dat iedereen een beetje vriendelijker zou moeten zijn voor elkaar. Daar zou de wereld een stuk mooier van worden.”Wanneer iemand mij voor laat gaan in het verkeer dan zwaai ik ook altijd vriendelijk, om ze te bedanken”, zegt de dame. Terwijl ze dit zegt, maakt ze ook het gebaar. “En het haar van mijn buurvrouw zit altijd zo mooi”, gaat ze verder, “ik dacht laatst bij mezelf, waarom zeg ik haar dit nooit? Dus laatst heb ik mijn buurvrouw een complimentje, over het haar, gegeven”.
Terwijl ik aan het praten ben kijk ik goed naar haar gezicht. Het is een oudere dame. Ik kan haar moeilijk een leeftijd toe bedelen, maar ik gok dat ze tegen de 70 loopt. Het is een knappe vrouw: haar ogen stralen. Zou dit te wijten zijn aan haar positieve instelling?
Het is voor mij tijd om naar huis te gaan. Ik bedank de dame voor het leuke gesprek. “Bedankt voor jouw brede lach”, is haar antwoord.
ER
Op woensdag mag ik werken bij de apen in de groep. We zijn bij de kleuters net gestart met het thema voeding en nu heeft er een moeder een broodje gebakken voor deze groep. Sadé is trots op het brood dat haar moeder gebakken heeft!
Ik zie het brood en ik heb direct in de gaten dat er is bijzonders is met dit brood: “Wat is er voor bijzonders met dit brood”, vraag ik. De kinderen kijken naar het brood….. Niets bijzonders volgens de kinderen. Ik kijk nog eens goed en ik zie het toch echt: “Er zit een gat in dit brood”. “Oh, mijn vader moest even proeven of hij het brood wel lekker vindt”, antwoord Sadé. Ik grijns, daar gaat mijn bruggetje naar de broodbakmachine.
ER
Kwark hoort inmiddels,denk ik, tot mijn eerste levensbehoeften. Het is belangrijk onderdeel van mijn dagelijkse voeding. Als ik er niet op let, dan zou ik het de hele dag door eten. Geen wonder ook dat kwark nu al onderdeel is van Olivia’s vocabulaire.
Sinds ik aan deze kant van de stad woon is het voor mij niet meer vanzelfsprekend dat ik elke week bij de AH XL kom. Maar als ik er dan kom, dan is het alsof ik op vakantie ben. Ik geniet van alle ruimte in deze winkel, de hoeveelheid aan producten, dat ik weet waar alles staat. En gisteren maakte mijn hart een sprongetje. Ik reik in het schap naar de bakken magere kwark. Mijn oog dwaalde, om een of andere duistere reden, af naar links en daar zag ik het! Een bak magere kwark van maar liefst een kilo! Wat een uitvinding! Wat een joekel. Blij zette ik de twee kleine bakjes kwark terug en greep ik de grote bak kwark. De brede grijns op mijn gezicht was niet te missen. Heel even kwam er een twijfel in mij op: “Is het wel handig een grote bak? Zal het wel lukken om de bak op te eten voordat het niet meer goed is?” De twijfels lachte ik weg, natuurlijk is het handig en ik eet immers genoeg kwark! Mijn grijns bleef gehandhaafd op mijn gezicht. Terwijl ik nog sta te genieten van de ontdekking van grote bak kwark. Zie ik een man twee kleine bakjes kwark uit het schap pakken. Ik kijk de man blij aan. De man kijkt mij verward aan. Ik kijk, indien mogelijk, nog blijer en sein met mijn ogen van zijn twee kleine bakjes kwark in z’n hand naar mijn grote bak in m’n kar. En ik kijk echt super blij. De man kijkt, indien mogelijk, nog meer verward. Hij snapt mijn hint niet. Ik wil hem bij z’n schouders pakken en hem met z’n gezicht in de grote bakken kwark drukken. “Misschien weet hij nog niet van de kilobakken kwark”, schiet het door mijn hoofd, “Misschien heeft hij het nog niet ontdekt…..” Ik wil mijn kennis met hem delen, maar tegelijkertijd besef ik mij dat misschien niet iedereen zo blij wordt van een kilo kwark als ik…..
Ik besluit de kennis voor mijzelf te houden. Blij loop ik verder eens kijken wat de AH XL nog meer voor mij in petto heeft.
ER
Mijn lieve kleuters! Ik ben dol op ze. Ze zijn eerlijk, stellen vragen, laten mij glimlachen, leren mij dingen, en geven conlimenten.
“Juf, je hebt lichtjes in je ogen”, Sigrid 4 jaar.
“Juf, heb jij ook wel eens snot in je neus?”
“Juf, wat zie je er mooi uit!”, Lucas 4 jaar.
“Juf hoe oud ben jij?”, vraagt niek van vier. “Hoe oud denk je dat ik ben?” vraag ik als een echte juf. Niek denkt even na: “Ehm, 20!”
Love my job!
ER
mefrouw 