Eerste keer

 

” When was the last time, you did something for the first time? ” 



Deze quote kom ik tegen en deze intrigeert mij enorm. Het zet me aan het denken. Eerste keren zijn bijzonder. Het zorgt ervoor dat een moment, een gebeurtenis, een situatie, gedenkwaardig is. Het zorgt ervoor dat er een nieuwe herinnering ontstaat. 

In mijn leven heb ik vele eerste keren meegemaakt. Niets nieuws onder de horzion; don’t we all. Als je jong bent, beleef je meer eerste keren, dan wanneer je ouder bent. Logisch je hebt het allemaal al een keer meegemaakt en gezien. Ten minste dat denkt men vaak. Volgens mij beleef je vaak genoeg nieuwe dingen, ook als je volwassen bent, maar staan we er niet meer bij stil. Gevalletje mindfullness? Of verlies je de wil om nieuwe dingen te doen. Om nieuwe avonturen te beleven. Raak je als volwassene in een sleur en vinden we dat wel best. Ik hoop het niet. 

Ik denk na over afgelopen zomer…. Er verschijnt een glimlach op mijn gezicht. Een momentje van bezinning.  Vele eerste keren: voor het eerst als gezin de geitjes aaien. Voor het eerst met mijn dochter de zee in. Voor het eerst met mijn lief biertjes drinken op het balkon. Voor het eerst met Olivia en mijn liefde stampen in de plassen, buiten in de regen. Voor het eerst spekkoekijs. Voor het eerst schelpen zoeken samen met Olivia. Voor het eerst klimmen in een klimtoren met mijn ninja neefje Finn. Voor het eerst Frozenyogurt. Voor het eerst varen op de Ros Marinus met Olivia. Voor het eerst heb ik tomaten rijst gemaakt. Voor het eerst naar mijn vriendinnetje in Haarlem. Geen sleur voor mij! Vele eerste keren! 

Love my life. Summer 2015 you were great. 

“So, when was the last time you did something for the first time?” 




ER
 

It is time

  
Op mijn dertiende werd ik geconfronteerd met Monica gate, Billmon gate, Sigaren gate, of welke naam je het beestje ook maar wil geven. Alhoewel het toen niet een gate was, maar misschien meer een soort van affaire, gebeurtenis, situatie. Hoewel ik toen nog maar jong was, wist ik wel precies wat er aan de hand was. Het was in het nieuws, er werd gesproken en er werden grapjes over gemaakt. Ik kon toen niet begrijpen waarom iedereen zich bemoeide met het privé leven van de President van Amerika en die vrouw. Ik wist natuurlijk niet of de verhalen waar waren, maar als het waar was, dan stond het mijn inziens los van zijn capaciteiten als President. Ik weet nog wel dat, als het waar was, ik het heel erg zou vinden voor zijn vrouw. En ik vond dat de hele hype eromheen maar eens afgelopen moest zijn. Niemand verdiende de hype, de President en zijn vrouw niet, maar ook Monica Lewinsky niet. Mijn visie op dertienjarige leeftijd.

Vandaag de dag sta ik in grote lijnen nog steeds achter deze visie. Van tijd tot tijd worden er nog steeds grapjes over gemaakt. Ik ben moeder Theresa ook niet, en ik heb er ook grapjes over gemaakt. Maar het slijt, het wordt vergeten, nieuwe Gates nemen de media over en iedereen gaat door met zijn of haar leven. Toch? Ik denk het wel. Bill is verder gegaan Hillary is zeker verder gegaan. Monica Lewinsky? Ja, ook zij is verder gegaan. 

Haar Ted Talk is krachtig! Het laat zien dat ze humor heeft, dat ze een fout heeft gemaakt, dat ze intelligent is, maar bovenal laat ze zien dat ze veerkrachtig en strijdlustig is! It is time! Niet alleen een beter milieu begint bij jezelf. 

 Ted Talk: Monica Lewinsky
ER

Het zijn de kleine dingen die het doen

Ik ben er weer. Ik ben in mijn luchtkasteel en ik sta in de traanzaal het potje van Papa bij te vullen.

Gisteren een whatsapje van Eef:

Zussen hoe gaan jullie het vrijdag vieren? Ik met roze koeken en een biertje. Niet per se tegelijk.

Vanmorgen weer een apje:

Zullen we anders voor morgen een lied plaatsen wat papa heel mooi vond? Weinig woorden, maar een lied om zijn leven te vieren? Of willen jullie graag een blog plaatsen?

Goed idee zegt ook Fook dus ik duik YouTube en spotify op. Dan gebeurd het want met de klanken van de muziek stromen de herinneringen binnen en de tranen vloeien.

Begin jaren negentig,

Lieve Pap,

Je springt al zingend over de tafel en gaat zitten op de bank en aan het einde van het liedje druipt er een kwakje spuug over je kin, doekje….

Door alles wat we met elkaar beleefd hebben weten we zeker dat het humor en het de kleine dingen zijn die het doen! Daarom op je geboortedag zestig jaar geleden dit lied vanuit de muziekkamer om je geleefde leven te vieren ❤️

MR, FR en ER 

mefrouw 

Mijn trouwe rakker

  

Met Olivia op mijn arm en mijn fietssleutel in mijn hand stap ik de deur uit om boodschappen te doen. Ik kijk naar de lege plek waar mijn fiets hoort te staan. Mijn fiets staat er niet. Tegen beter weten in denk ik: ” Waar heb ik mijn fiets dan neer gezet?” Ik kijk om me heen, maar diep van binnen weet ik het eigenlijk al…. Ik moet het hardop zeggen, voordat ik het pas echt geloof: “Olivia, we gaan geen boodschappen doen, onze fiets is gestolen”. Mijn fiets is niet langer meer mijn fiets. Mijn fiets is nu van een ander.

Fiets

Trouwe rakker

Wielen draaien rond

Weer of geen weer

Fiets

Mijn fiets heeft een trouwe staat van dienst. Dik tien jaar zijn we samen geweest. In weer en wind. Tijdens regen en zonneschijn. Meestal nuchter, en heel soms dronken. In den beginne mijn fiets en ik, later mijn fiets, Olivia en ik. Niets was te gek: ’s ochtends in alle vroegte, wanneer alle vogels nog sliepen. Zo vroeg dat zelfs de zon zich nog niet liet zien. ’s Avonds heel laat, wanneer het donker was, het moment dat het stil was op straat, omdat iedereen al heerlijk lag te slapen. Mijn fiets, mijn fiets stond altijd voor mij klaar. Mijn fiets niet langer meer mijn fiets. Mijn fiets is nu van een ander. 
ER