Twee weken terug heb ik een personeelsuitje gehad, met z’n allen 3 nachten naar Preston Palace. Een aanslag op mijn lever en mijn dieet naar de knoppen, maar dat terzijde. Wel één groot feest!
Het begon al in de trein, net een schoolreisje. We reden met zo’n groepstarief kaart. Dus iedereen had een uitgeprint kaartje met daarop je naam. Ik zat naast een collega en wij hadden al gauw in de gaten dat twee personen hun id-kaart niet bij zich hadden.
Ik maak nog een grapje, wedden dat we onze id moeten laten zien…..
Leeuwarden-Zwolle ging goed. Zwolle-Almelo moesten we inderdaad allemaal onze legitimatie laten zien. Één collega had alleen een pinpas bij zich, dat kon nog net.
Maar Joop overal zoeken (had al een paar biertjes op), “nee, nee, ik kan het niet vinden.” Nou had die man ook een jas aan met wel iets van 20 zakken. “Maar Joop, je hebt anders toch wel je bootpas bij je? Daar staat ook je naam op.” Joop stampvoetend, “waarom moet dit nou, ik heb geen id, ik heb geen idee…”
“Ja, ik heb wat gevonden!!” Helemaal blij tegen de conducteur, “is mijn bridgekaartje van vorige week ook goed? Daar staat ook mijn naam op.”
De conducteur kon hier gelukkig wel om lachen en het is toch uiteindelijk goed gekomen.
Een goed begin, is het halve werk!
FR
mefrouw 