Quote of the Friday: Grolsch

image

“Vakmanschap is meesterschap.”
– Grolsch –

Mijn buurman kijkt me aan met een schuin oog. “Wat ben je nou weer aan t maken?”
Ik ben weer fijn aan t fröbelen. “Dit? Dit wordt prachtig! Hier kan ik straks al mijn oorbellen in hangen.” Glunder ik. Ik heb t bloedheet, ik haal mijn handen open, maar ik ben helemaal in mijn element.

Een paar weken geleden ben ik naar de rommelmarkt geweest, daar vond ik een spiegel met een mooie lijst en nog zoveel meer fantastische rommel. Mijn metgezel loopt alvast met een stapel spellen en de spiegel terug naar de auto. Blijkbaar vindt hij het lastig om zijn voeten op te tillen, hij struikelt en gaat languit op z’n plaat.
Ik kom even later bij de auto en zie hem met een bebloede hand. “O nee mijn spiegel!! Wat zonde!!! Uhm…gaat t goed?” Ik geef hem een flesje water en een zakdoekje, zodat hij de wond kan spoelen. Maar o nee meneer moet naar de EHBO, want het doet echt heel erg veel pijn volgens hem. Het valt allemaal wel mee, probeer ik hem gerust te stellen. Het is een schaafwond met wat kleine steentjes erin, niet zo piepen. Hij moet blij zijn dat hij niet in de scherven terecht is gekomen. Nou ja vooruit, op naar de EHBO. Spoelen, verbinden en klaar. De hele terugrit in de auto heb ik een klaagzang moeten aanhoren, het doet zo’n pijn! ’s Avonds krijg ik een foto. Zijn hand in een plastic zak om te douchen, leek hem wel verstandig. Aanstellen is ook vakmanschap en hij weet dat meesterlijk uit te voeren.

Maar ik kom thuis met een bebloede lege lijst. Jammer… Maar mijn hersens gaan meteen kraken. Wat kan ik er nog meer mee doen? Al gauw heb ik wat bedacht, de vlinder waar mijn oorbellen nu aan zitten valt steeds om, oorbellen vallen op de grond en nat achter de kast, waar ik dan niet bij kan. Al met al een grote ergenis. En ik wilde toch al zoiets gaan maken. Als ik iets in mijn hoofd heb, dan zie ik het ook echt voor me. Ik weet dan vaak ook al hoe ik het moet maken. Mijn buurman kon zich er geen enkele voorstelling van maken, toen ik met het kippengaas in de weer was.

Ik ben superblij met het resultaat. Knap werk! Al zeg ik het zelf.

FR

Advertenties

Trump for President

image

Wat heel Nederland eerst als één grote grap zag, is toch echt werkelijkheid geworden. Donald Trump heeft de presidentsverkiezingen gewonnen. Het was een gekkenhuis, een poppenkast, een klucht oftewel een totaal bizarre verkiezingsstrijd. Volgens veel Amerikanen was het kiezen tussen twee kwaden, Clinton of Trump. Maar wat onmogelijk leek is toch gebeurd.

Zelfs tot op het laatst was het een hete en vreemde strijd, Clinton geeft zich niet zomaar neer. Trump spant een kort geding aan tegen de staat Nevada, de stembussen zouden te lang open zijn geweest. In Californië vindt er bij een stembus een schietpartij plaats, twee doden en een aantal gewonden, verschrikkelijk en onnodig. In verschillende staten stemmen kiezers behalve voor de president ook voor de legalisering van marihuana en verhoging van het minimumloon. De winst gaat naar Trump, even lijkt het erop dat Clinton niks meer laat horen, maar uiteindelijk belt ze haar Republikeinse tegenstander om hem te feliciteren met de overwinning.

In Trump zijn overwinningsspeech zegt hij een president te willen zijn voor alle Amerikanen en het land opnieuw wil opbouwen. “Ik ben er voor iedereen die een betere toekomst voor zichzelf en Amerika wil, ongeacht van welk ras of welke religie je ook bent.” Aldus Trump.

President Obama heeft Trump telefonisch gefeliciteerd en Trump zal vandaag zijn nieuwe optrekje gaan bekijken. In de Tweede kamer zijn de reacties verdeeld, velen zijn bezorgd. Waarschijnlijk niet alleen in de Tweede kamer…

Naar mijn mening heeft hij zich in de verkiezingsstrijd geprofileerd tot een karikatuur van zichzelf. Maar is het wel een uiterst gewiekste zakenman, met een groot inlevingsvermogen en weet uitstekend hoe hij de media moet bespelen. Dat zijn wel kwaliteiten die hem misschien wel ver kunnen brengen als president en kan het wellicht positief uitpakken, wie weet?

We gaan het meemaken.

FR

Quote of the Friday: Daar komt de bruid…

image

Ook wij hadden een Halloween-feestje. Gelukkig wisten we dit keurig op tijd. Ongeveer anderhalve maand geleden, kregen we de uitnodiging van een vriendin in Drachten. Dus even goed nadenken over hoe we verkleed zouden gaan. We wilden wel als een stel, dat was één ding wat zeker was. Uhm… Vampiers of Batman en Catwoman? Nee, misschien als dokter en verpleegster of priester en non? Nee, zombies dan? Of als Chucky and bride of Chucky? Nee, nee, ik weet t horror-clowns… toch maar niet. Na lang beraad waren we eruit. We gaan als eng bruidspaar. De voorpret kon beginnen!!

Elke keer als we elkaar zagen, bedachten we steeds meer. Ik wilde mijn jurk uiteraard zelf maken en mijn valse zuster moest een hoge hoed en een wandelstok. Het moest een beetje bloederig zijn en we wilde een grootse entree hebben. Zo gezegd zo gedaan.

Met nog drie weken in zicht stuurden we onze vriendin een foto. We waren er klaar voor, we hadden allebei alleen maar een werkhelm op. “En wat vind je ervan? We gaan als Bob de bouwer!” Waarop zij apte: nou jullie zien er niet echt eng uit hoor. “Moest dat dan? In de uitnodiging stond dresscode is verkleed, dus dit is toch prima?” Mijn telefoon blijft angstvallig stil. Ah, daar was die al. “Misschien kunnen jullie je dan eng smincken?” Ooh, ja dat was dan wel een goed idee! Na een uurtje toch nog een apje. “Volgens mij neem je me in de zeik!!”

Op de rommelmarkt vond ik een wandelstok, die avond ging ik met de trein naar Leeuwarden. Daar stond ik dan op t station met die stok. Dan maar meteen gebruik maken van de situatie, ik deed net of ik mank was. Mensen hielden de deur voor me open en iemand hielp mij met instappen, ik liep ook echt heel moeilijk en werd nagekeken. Inwendig had ik de grootste pret. Mijn licht viel uit en al fietsend kon ik die weer aan doen met mijn stok, best handig.

Nog één week te gaan, nou moest ik toch echt maar eens beginnen met die jurk. Naar de markt geweest voor tule en fournituren, van een vriendin vitrage gekregen en mijn collega had gelukkig ook aardig wat stof liggen. En toen waren het nog maar vier dagen. Druk op het werk, dus dan maar in de avonduren achter de naaimachine, ik kan wel zeggen dat het nachtwerk werd. Als ik dan eenmaal bezig ben, dan ben ik ook niet meer te stoppen. En onder druk presteer ik het beste.

We hadden een hotelkamer geboekt bij van de Valk, nee niet de bruidsuite, maar het was een zeer luxe kamer, met heerlijke bedden.mUiteraard hadden we de grootste lol met het smincken. Hoedje zat niet goed, toch nog even het tule bijknippen, ik had gelukkig een reis-naaisetje mee. Uiteindelijk korset ingesnoerd en klaar om te gaan.

De navigatie vertelde ons dat we op onze bestemming waren gearriveerd. Dus wij staan arm in arm klaar en ik klop keihard op het raam. Ik zeg nog: wel weinig fietsen hé. Vervolgens gaat het gordijn open en zien we een bang gezichtje. Ik kijk naar het huisnummer. Oh jongen! We staan voor het verkeerde huis!

Poging twee: ik klop bij het juiste huis keihard op het raam. De deur gaat open en mijn man start de muziek.

“Daar komt de bruid…”

Als een heus eng bruidspaar gooien we zelf met rijst en zo maken wij onze grootse entree.

FR

Quote of the Friday: Amy Sedaris

“Don’t answer the door in a wedding dress and veil, he might not think you’re joking”

-Amy Sedaris-

Sinds tijden is t vanavond weer eens zover… Ik heb een date! Elke keer ben ik even zenuwachtig, ondertussen heb ik al aardig wat eerste dates gehad in mijn single bestaan, dus waarom ik nog steeds zenuwachtig ervan wordt? Geen idee. Zal wel gezonde spanning zijn, of zoiets, dus eerst maar een paar wijntjes.

In Amerika is het een heel normaal iets daten. Maar dat zijn dan ook echte dates, je wordt van huis opgehaald, je gaat uiteten of iets drinken en je wordt weer thuis gebracht en dit wordt een aantal keer herhaald totdat je erachter bent of t een match is of niet. Ik spreek liever in de stad af, ben je ook niet afhankelijk, is t niks? Ben ik zo weg…

De jongeman van vanavond heb ik laatst in de kroeg ontmoet, hele avond aan de bar zitten kletsen, lachen en een aantal shotjes gedronken. Hopen dat hij vanavond nog zo leuk is, anders wordt t een duur avondje.

To be continued!

Goed weekend

FR

Quote of the Friday: Floortje Dessing

image“You turn the earth.”

-Floortje Dessing-

Gisteren heeft het programma Floortje naar het einde van de wereld de Gouden Televizierring gewonnen. En terecht! Wat een fantastisch programma met prachtige verre oorden met bijzondere mensen met allemaal hun eigen verhaal. Gelukszoekers, heerlijk.

Al sinds jaar en dag ben ik Floortje-fan, haar reisprogramma’s zijn altijd boeiend en daardoor wil ik nog meer van de wereld zien. Eigenlijk ben ik enorm jaloers op haar, vroeger had ik het er vaak met mijn moeder over: Floortje heeft de meest fantastische baan op aarde, voor je werk zoveel prachtige of bijzondere plekken op aarde bewonderen en ze mag ook nog eens vet gave kick-ass dingen doen. Wat zou ik graag met haar ruilen.

Floortje naar het einde van de wereld is echt het kroonjuweel van haar reisprogramma’s! Absoluut de terechte winnaar!

Floortje gefeliciteerd!

Het programma Floortje naar t einde van de wereld nog niet gezien?

Shame on you, ga gauw kijken.

http://www.uitzendinggemist.net/programmas/6179-Floortje_Naar_Het_Einde_Van_De_Wereld.html

Goed weekend.

FR