Time flies 

Van nieuwe posts op Mefrouw krijg ik altijd eerst via Gmail een bericht binnen en hoewel ik die tegenwoordig redelijk snel verwijder, bleek mijn map “Sociaal” nog overvol te zitten met oude mails. Wat helemaal niet nodig is, want teruglezen kan ook op de site zelf. 

Dus vandaag de stoute schoenen maar aangetrokken en een begin gemaakt met het opschonen van die map.
Maar, ja ik blijk ook dit niet rücksichtslos te kunnen doen. Geen enkele mail gaat ongelezen de Prullenbak in.
En wat blijkt er dan in de bijna twee jaar tijd dat Mefrouw nu bestaat, veel voorbij gekomen te zijn. Te veel om op te noemen natuurlijk. Maar een kleine greep moet kunnen.
De Zero plastic week, nieuwe verliefdheden, de verkapte “lijstjesdiscussie”, Infinity, verjaarsfeestjes, vakanties, recepten, ontspullen en opruimen, de DIY’s, kleuterpraat, Taalvoutjes, verdriet en Go Team!

Sommige blogs van alle drie mijn dochters staan me nog heel helder voor de geest, andere doen me opnieuw glimlachen of ontroeren me nog steeds, maar een ding doet deze exercitie mij vooral beseffen en dat is de rijkdom die ik heb.
Dat je kinderen je zo’n intieme kijk op hun leven, ontwikkeling en ideeën schenken is een groot goed, dat ze het ook met de rest van de wereld willen delen getuigt van een ruim hart en door het op deze manier vast te leggen is er een waardevol document ontstaan, waar later hun eigen kinderen ook weer veel plezier aan kunnen beleven.

Ik ben rijk gezegend met deze geweldige vrouwen in mijn leven en die schoenen staan voorlopig weer in de kast! 😉

Groet SH

Vol verwachting klopt het hart

Voor het eerst in mijn leven, geen pakjesavond in het vooruitzicht.

Dat gaat vast heel raar voelen. Toch weerhoudt mij dat er niet van, om heel veel voorpret te hebben.

Sinds onze verhuizing staan er namelijk nog dozen vol speelgoed van mijn zoon te roepen in de berging om uitgezocht te worden.

Na bijna twee jaar vind ik dat zelf ook wel hoogtijd worden en laat de Albert Hein nu net een steengoede actie te hebben: bij de winkel kun je namelijk “Goedzakken” ophalen om te vullen met goed en bruikbaar speelgoed voor het Vergeten Kind in Nederland.

In actie dus. Mijn avonden, mijn hart en de zakken zijn goed gevuld. Zo doe ik ook nog aan recycling en mijn zoon staat er volledig achter; al komt er af en toe bij hem wat jeugdsentiment bovendrijven.

“Ik zou hier nog wel mee willen spelen” verzucht hij; half uit de gein en half echt waar. Nu hebben we net een doos gevuld voor zijn neefje, want sommige dingen moeten in de familie blijven. Dus zeg ik langs mijn neus weg ,dat Finn het vast wel fijn vindt, als hij even uitlegt hoe het allemaal werkt.

Fluitend fietst hij met de doos achterop naar Goutum.

Even wordt ik terug geworpen in de tijd. Toen hij degene was, die nog niet goed kon spellen en mijn naam op een pakje als “Sletske” uitsprak, of lag dat aan het handschrift van de Sint?

0ok bewaar ik sommige spullen; voor mijn kleinkinderen om mee te spelen, als ze hier weer zijn.

De dingen waar hij echt geen afstand van kan doen, gaan terug naar het hok. Ach, bedenk ik, over alle dino’s, het playmobiel en de lego; Misschien is dat dan voor de kinderen, die hij later zal krijgen. ….

Ondertussen zijn er echter al vele zakken vol en al weggebracht ook. Tevreden kijk ik om mij heen, nog een paar te gaan.
Ontspullen voelde nog nooit zo goed. Het is ook geen straf, dat ik deze keer niets in hoef te pakken.

Ik mis alleen het dichten, dus vooruit, een kleintje dan:

“Wat je misschien nooit hebt gevoeld,

Pakjesavond is voor ieder kind.

Zo is het altijd bedoeld,

Voor jullie, veel liefs van Sint”.

Ik hoop dat er op deze manier heel veel kinderen blij gemaakt kunnen worden.
Fijne avond,

Groet SH

PS. Het kan nog! Tot en met 27 november:

AH Goedzak

Het vergeten kind

KLEUTERPRAAT: Fuck

Sommige mensen weten allang voordat ze überhaupt zwanger zijn hoe ze hun kroost gaan noemen maar één ding is zeker vanaf het moment dat je zwanger bent, ben je bezig met het uitzoeken van de allermooiste naam. Daar heb je ruim de tijd voor, gelukkig maar want wat doe je? Ga je voor wat origineels? Doe je een korte stoere naam of juist een klassieke? Ga je vernoemen? Doe je een tweede naam? We weten allemaal dat je dan extra uit moet kijken met rare letters combinaties zoals bijvoorbeeld, Willem-Christiaan Pot. Dat zou zielig zijn want dan staat er zijn hele leven; Beste heer W.C. Pot in de aanhef van officiële poststukken. Nee, dat wil je liever niet voor je kind. Maar dat je misschien ook even beter na moet denken over de combinatie van letters van gezinsleden, daar had ik nog nooit van gehoord. Het was Finn die me er na het openen van de schoenkadootjes op attendeerde. 

Finn is natuurlijk al lang geen kleuter meer, nu hij in groep drie zit. Dit is dus geen echte kleuterpraat maar daardoor breekt er wel een heel nieuw tijdperk aan. Hij begint met lezen! We hebben er heel hard aan gewerkt en dat werpt zijn vruchten af. Hij leest nu alle letters die hij ziet hardop en maakt er woordjes van. Soms gaat het goed en soms wat minder en soms is het heel erg grappig! 

Hij zit nu nog in de fase dat alle letters fonetisch uitgesproken worden. Dus toen de chocoladeletters van Tony Chocolonely op tafel lagen, las hij de letters heel knap hardop voor en maakte er daarna een woordje van. 

….F……Q……FUCK! 

Oooooh, haha die zag ik niet aankomen, 

MR 

Kleuterpraat: Wat wil je later worden?

Met mijn kleuters praat ik over wat we later willen worden. Ze zijn creatief en de beroepen vliegen me om m’n oren. Een van de meisjes wil graag babydokter worden en dat begrijp ik helemaal. Ze is namelijk sinds kort grote zus. Niek is een inspiratie bron voor een ander, want Niek is inmiddels niet  de enige die graag bioloog wil worden. Uiteraard komen de oude vertrouwde bouwvakkers en prinsessen ook voorbij. 

“Maar wat wil jij later worden juf?”, wordt mij gevraagd. Ik denk na, tsja wat wil ik later worden….. “Piraat”, oppert Jonas. Mijn ogen beginnen te glunderen; dat lijkt me wel wat. Het idee wordt door een van de meisjes direct de grond ingeboord: “Nee, dat kan niet. Juf is een meisje”. De teleurstelling druipt van m’n gezicht. Jonas en ik kijken elkaar aan en hij laat zich niet uit het veld slaan: “Jawel! Er bestaan ook meisjes piraten!” 

Het is duidelijk ik ga naar de piratenschool.

ER

Kleuterpraat: “Juf, weet je wat ik heb?”

Na een lange hete dag gaan we, na het buitenspelen, weer naar binnen. Niek loopt op me af en hij heeft z’n handen op z’n rug: “Juf, weet je wat ik heb?”, vraagt hij met een verhit koppie. Ik zeg dat ik erg nieuwsgierig ben. Blij haalt hij een prachtige bos bloemen tevoorschijn: “Deze zijn voor jou!” “Bedankt lieve Niek!”, zeg ik.

ER