Stroopwafels & Dansen

  
Mijn lief, Olivia en ik gaan erop uit! In de stad is eten en muziek En laat dat nu net het gene zijn waar wij alledrie enorm blij van worden. We lopen samen over de binnenplaats van de oude gevangenis, het zonnetje piept tussen de wolken door. We wandelen tussen de mensen door langs heerlijk eten. We kiezen voor een versgemaakte stroopwafel. Voor de vulling gaan we  voor witte chocolade en pure chocolade. “Mama, ik heb honger”, laat Olivia aan mij weten. Met onze warme stroopwafels zoeken we een fijn plekje in de zon en we smullen. Na de stroopwafel dansen we met z’n drietjes op de klanken van de dj. Niemand anders danst, maar dat geeft niets. We dansen met elkaar, we hebben plezier en onze buiken zijn vol. Als het tijd is om naar huis te gaan, protesteert Olivia luidkeels. Dit is de eerste keer dat ze zo protesteert in het openbaar en ik vind het niet eens erg. Ik snap het wel en eigenlijk wil ik ook niet weg, maar het lijkt wel een beetje gek als ik ook meedoe met haar. Ik leg haar uit dat het gaat regenen en dat de muziek is afgelopen. Ze denkt na en gaat akkoord. Dat was het. Het moment waar ik al dik twee jaar tegen op zie; een protest in het openbaar. Ik had me dit heel anders voor voorgesteld. Ik dacht meer aan gillen, op de grond liggen, trappelen met haar voeten, zweet over mijn rug, rood hoofd, kwijl all over the place, tranen van mijn kant. Niets van dit alles. Het viel mee: “MAMA, NEEEEEE, BLIJVEN, MUZIEK, DANSEN, MUZIEK”. 

“There is a first time for everything”
– unknown

ER

Advertentie

Ballen en bier

  
Onze lieve broer is vandaag een volwassen man geworden. Een man met de juiste normen en waarden, een knappe man, een man met humor, een man die kan zeggen: “Ik houd van je”, een man naar onze hart. 

Gefeliciteerd!

“Side by side, or miles apart, brothers ands sisters will always be conected by heart”

– unknown

Liefs mefrouw

Een zinderende ontmaagding

Ik weet dat het vanavond zal plaatsvinden. Er is geen ontkomen meer aan en dat wil ik ook niet. Al lange tijd ken ik je, maar toch ook weer niet. Ik heb je voorbij zien gaan, maar ik heb je niet gevolgd. Ik weet de kleur van je prachtige haar. Ik herken je mooie stem. Ik ken je mooie kaaklijn, maar jouw geur ken ik niet. Zo intiem zijn we nog niet geweest. 

Je staat voor me, ik bemerk een aangename spanning. Ik lach om je grapjes. We drinken samen wat. Jij een biertje. Ik zie dat je geniet. Je flirt openlijk, zonder schaamte. Deze zelfverzekerde houding maakt je aantrekkelijk. Je weet het, maar je weet er mee om te gaan. We dansen samen. Je verrast me. Ik word heen en weer gesleept tussen snel , langzaam en intens en weer terug naar een sneller tempo. We bereiken ons hoogtepunt, al dan niet tegelijk. 

Als ik de volgende ochtend wakker word, is mijn glimlach groot. Ik denk aan mijn muzikale ontmaagding. Douwe Bob, ik wist van je bestaan, maar sinds gisteravond ben je m’n nieuwe grote liefde. 

  
ER