Blote voeten

  

Ik ben vandaag flink chagrijnig en ik kan Finn zijn “enthousiasme” wat minder goed handelen. Na het eten vraag ik aan mijn lief; “zullen we een klein blokje lopen?” 

Dat is goed zegt hij en we stappen in de auto. Halverwege krijg ik in de gaten dat we richting Harlingen rijden. “Gaan we naar het strand” vraag ik verheugd en ik krijg een knipoog. 

Als we uit de auto stappen ruik ik het wad, smells like home denk ik. Finn rent de dijk op en bovenaan staat hij stil, wat een klein strand eigenlijk. Precies groot genoeg voor Mama, lacht mijn lief. Ik lach ook, hij heeft gelijk, verder kom ik niet. 

Finn en ik schoppen onze slippers uit en we lopen door de branding. Finn rent als een malle heen en weer en mijn lief wil er wat van zeggen want hij wordt kletsnat maar ik roep; “laat hem maar.. “ 
Mijn lief lacht weer en zegt: 

“zolang jij maar met je voeten in de Waddenzee staat, dan vind je alles weer goed. Dat had je nodig, even aarden” 

De tranen springen in mijn ogen, het klopt dit had ik echt even nodig en wat ben ik blij dat mijn lief mij zo goed kent!

MR

Een tweet van @barackobama

  
Deze week een tweet van @BarackObama

Today is a big step in our march toward equality. Gay and lesbian couples now have the right to marry, just like anyone else. #LoveWins

 Niet veel later kleurt heel het world wide web alle kleuren van de regenboog. Zelfs half Leeuwarden loopt met een een regenboog kapsel.

Later in de week is er een schitterende bruiloft van goede vrienden. Het zet me aan het denken.

Ik geloof niet in het instituut huwelijk. 

Ben ik misschien dan niet romantisch genoeg, heb ik te veel gezien of ben ik gewoon realistisch? 

Ik houd van mijn lief bij hem voel ik me veilig. Hij is de vader van mijn kinderen. Hij kent mijn verleden en hij zal altijd onderdeel zijn van mijn toekomst. We laten elkaar vrij om te groeien. Ik wil bij hem zijn en ben dankbaar voor zijn liefde. Hij zit in mijn hart daar doet geen ja-woord, handtekening of wet iets aan, dat is tot aan mijn dood. Als je echt van iemand houdt dan is dat nu eenmaal zo, je sluit iemand in je hart en volgens mij gaat dat nooit helemaal voorbij. 

Omstandigheden veranderen, soms heb je dat niet in de hand en je weet pas hoe je daar op reageert als je ervoor staat. Dus in mijn optiek kun je niet beloven getrouw alle plichten te zullen vervullen, die door de wet aan de huwelijkse staat zijn verbonden. 

Ik zit wel als eerste te huilen hoor, als twee mensen elkaar het ja-woord geven. Prachtig, die heimelijke blikken en mooie woorden voor elkaar en dat ze al die liefde willen bezegelen met een ring.

Maar ja, ik draag ook al geen sieraden. Ik droom niet van kinds af aan over een witte jurk en ik houd er niet van om in het middelpunt te staan, laat staan van die verplichte foto momenten. Het enige wat ik jammer vind is dat ik niet dezelfde achternaam draag als de rest van mijn gezin. Maar aan de andere kant ben ik ook trots op mijn eigen achternaam.

En die mooie woorden? Als we gaan slapen zegt mijn lief, de avond na die bruiloft: “jij bent mijn soulmate”. We kijken elkaar aan en ik kus hem. We vallen, naast elkaar in slaap. Voor mij is dat genoeg.

Today is a big step in our march toward equality. Gay and lesbian couples now have the right to marry, just like anyone else. #LoveWins  

Ik geloof niet in het huwelijk maar ik geloof wel in gelijke rechten voor iedereen en een daarom hulde voor Obama met zijn mars voor gelijkheid! 

MR

Een traanzaal voor verdriet 

In de traanzaal van je eigen luchtkasteel mag je huilen zonder dat je getroost wordt of huilen omdat het soms gewoon heel lekker is om te huilen. 

In de traanzaal staan de meest prachtige potjes. Allemaal verschillende vormen, kleuren en maten gevuld met tranen. Op die potjes prijken zelfgemaakte etiketjes waarop geschreven staat waarvoor die tranen zijn. Deze week heb ik veel tijd doorgebracht in de traanzaal en sommige potjes bijgevuld;

✔️Het potje voor mijn rug, dat ook deze 1 na laatste behandeling niet genoeg aanslaat.

✔️Het potje voor mijn vijfde kindje, mijn derde kindje in het sterrenrijk. Vandaag vier jaar geleden.

✔️ Het potje voor Finn omdat zijn juffen hem niet zien en zijn veilige wereldje hierdoor zal veranderen.

✔️ Het potje voor Papa, het is bijna vaderdag en ook al was hij geen traditionele vader en vierden we dit nooit. Onbewust wordt je toch weer extra met het gemis geconfronteerd.

Het is zo fijn om een traanzaal te hebben en ik kan vanuit de traanzaal direct doorlopen naar de grote gelukskamer en de bloeiende wenstuin met een enorme dankbaarheidsboom! 

MR

(Handboek voor het bouwen van je eigen luchtkasteel is geschreven door Barbara Tammes  ISBN 9021549417)

Fladderen 

Er vliegen vlinders in mijn buik, ik zit met mijn hoofd in de wolken, zie alles door een roze bril. En mijn neus kriebelt, o nee dat is de hooikoorts. Maar er kriebelt wel iets anders. Ik voel me een verliefde puber!!
Het kan dus toch… Ik ben verliefd en niet een beetje verliefd, dat ik iemand leuk vind en dat ik mezelf dan inprent dat ik verliefd ben. Nee tot over mijn oren! Dit gevoel heb ik jaren niet gehad.

Meerdere relaties gehad en van sommige veel gehouden. Maar verliefd-verliefd? Dat is toch iets van een ander kaliber…
Als tiener heb ik me ook eens zo gevoeld. Dat onbeduidende, fladderende gevoel in je buik. Kan niet wachten tot hij belt, tot ik een apje krijg of dat ik hem weer zie. Wat een vreemde gewaarwording. Maar wat een heerlijk gevoel!!
Loop de hele dag met een glimlach op mijn kop, is er echt niet van af te slaan.
Hoop dat ik me nog lang zo mag voelen…
Op het 60jarig jubileum trouwfeest van Pake en Beppe, had ik een gesprek met mijn Pake “Jouw tijd komt nog wel, Foka. Op ieder potje past een dekseltje.” 
Maar Pake, op mij passen meerdere deksels, alleen zitten ze vaak een beetje scheef.

Zou dit dekseltje dan de juiste zijn?

FR

Stokecitylive

Stokecitylive

Toen Qyra nog klein was verzon ze een geweldig woord waarvan ik vind, dat het moet worden opgenomen in de Nederlandse taal; Buurtman (of vrouw natuurlijk). Dat zijn buurtmannen/vrouwen van verderop in de straat.

Al weken zijn we als buurtmannen en vrouwen in het geniep stiekeme plannen aan het smeden…

Het Dorpsfeest 2015 komt eraan en we hebben een titel te verdedigen. Vorig jaar heeft de Haven voor het eerst in meer dan 30 jaar de straatprijs van; mooist versierde straat gewonnen. Dus dit jaar moeten we op z’n minst ons best doen.
Het thema is best lastig maar na twee avonden brainstormen zijn we er helemaal uit en hebben we het thema aan onze straatnaam verbonden en we hebben een extra moderne troef die ons best wel eens een kansje doet geven.
Iedereen heeft een taak en doet waar hij/zij goed in is! We proberen het zo budgetneutraal mogelijk te houden en iedereen te betrekken bij het feest dus aan alle straatbewoners hebben we restjes verf, hout of ander knutselmateriaal gevraagd en gekregen.
Via de sociale media is de concurrentie strijd al hevig begonnen en op het schoolplein probeert men informatie van elkaar te ontfutselen.
Alle papa’s zagen een vuurtoren uit zodat we allemaal verschillende krijgen (en ja mijn lief maakt natuurlijk de vuurtoren van Vlieland want je kan het meisje van het eiland halen maar je haalt het eiland niet uit het meisje). Op vrijdagmiddag gaan alle kinderen uit de straat de vuurtorens verven en versieren. Zelfs een vriendinnetje uit de klas wordt meegenomen, “want zij kan zo goed knutselen”!

image

De papa’s flexen de letters uit de vuurtonnen en de jongens verzamelen het brandhout om straks te stoken. Helaas valt het traditionele samen eten in het water want het begint te stortregenen.

Er wordt heel wat over en weer geappt (soms tot in de late uurtjes) voor de laatste details en thema raakt steeds meer af. In de rest van de dagen klust iedereen nog wat na en wordt er af en toe een vuurtje gestookt, want ja de tonnen moeten wel oud lijken natuurlijk.
Afgelopen maandag en dinsdag was het zover het grote versieren van de straat en alles valt op zijn plek!! De fotografe schiet nog wat foto’s en de voice-over spreekt de teksten in zodat we onze troef kunnen afmaken. De QR-codes waarachter allemaal informatie of foto’s van de totstandkoming van de versiering.

Vandaag rijden we door het dorp om de andere straten te bekijken en natuurlijk hebben die ook ontzettend hun best gedaan, het dorp ziet er feestelijk uit!
Vanavond rijdt de jury door de straten, zal het ons, buur en buurtgenoten lukken??

MR