Complimenten aan de kok

  

Tafel 37 heeft het eten op, “heeft het gesmaakt?” Aan de lege borden te zien wel. ” Het was heerlijk, complimenten aan de kok!” Dit vind ik altijd leuk om te horen. “Ik zal het doorgeven.” Doet U dat wel? Anders ga ik het checken hoor, zegt de vrolijke meneer. “Dat hoeft niet meneer, dat geef ik altijd door, want wat is er nou leuker dan een compliment te krijgen?” Mevrouw op links is het helemaal met mij eens. ” Inderdaad, er worden tegenwoordig veel te weinig complimenten gegeven.” De vrolijke meneer haakt daar leuk op in, “jij doet je werk trouwens ook uitstekend!” Het viertal lacht, vrouw op rechts zegt tegen haar man dat hij een oude charmeur is. Waarop ik wel moet zeggen dat zij ook erg leuke gasten zijn. En loop met een glimlach naar de keuken met de lege borden en zeg:complimenten aan de kok!

FR

Advertentie

Bless u 

   
 

Ik zit in een lege wachtkamer van de logopedie te wachten tot Finn klaar is. Ik moet keihard niezen. Gezondheid Mirelle, denk ik bij mezelf.

Tegelijkertijd hoor ik vanuit een kamertje een vrouwen stem roepen “Gezondheid”.

Ik moet lachen en ik bedank deze onbekende stem, die mij spontaan gezondheid wenst! 

MR

Linksonhandig

  
Ik ben linkshandig. Vroeger op de lagere school had ik er niet zo veel erg in, waarschijnlijk omdat er meer kinderen in de klas zaten die linkshandig waren. Wij kregen een groene vulpen en een roze vloeipapiertje. De rest van de klas kreeg alleen een blauwe vulpen. 

Toch zijn er best wel veel situaties waar je als leftie tegenaan loopt, ondanks dat we een speciale dag hebben. Eerst heb je het niet zo in de gaten maar na een tijdje heb je het door. Je bent niet (echt) onhandig maar het is gewoon linksonhandig!

Talloze voorbeelden zijn er van te bedenken en als het kwartje eenmaal is gevallen vaak best grappig;

Schroefdraad op de borstelkop van een toiletborstel, deze draait altijd los. Bij een maatbeker zitten de cijfers of het handvat aan de verkeerdekant, het is maar net hoe je het bekijkt. Multomappen en al die leuke ringband notitieboekjes die nu in de schappen liggen, gewoon niet aan beginnen. Apparaten die rechtshandig zijn ingesteld denk maar aan een fototoestel, gereedschap of zelfs pinnen bij de kassa. Toegangspoortjes met scanpalen, die staan rechts en als je niet oppast gaat het poortje naast je open en loop jij tegen een dichte aan. Soms heb je bij een loket een vaste pen aan een te kort touwtje, rechts natuurlijk en moet je vragen om een losse pen. Naast een rechtshandige zitten aan tafel is voor beide onhandig. Congrestafeltjes deze zitten rechts, heeft geen uitleg nodig. Een blikopener of vismes gaat nooit lukken met links. Leren veters strikken is sowieso al een uitdaging. Een liniaal of geodriehoek, ik zet de streep altijd aflopend anders zie ik de cijfers niet. Blokfluit of gitaar leren spelen maar toegegeven ik heb nog een handicap ik ben namelijk a muzikaal. Bij badminton serveer ik met links, sla terug met rechts maar daar kan de maatschappij verder niks aan doen. 

Het is allemaal best komisch, helemaal niet erg maar wat ik wel echt jammer vind is dat tot nu toe niemand mij heeft kunnen leren haken. Op YouTube zijn talloze filmpjes te vinden om te leren haken voor linkshandige en mijn missie is om dit mezelf aan te gaan leren. Daar heb ik mooi de tijd voor als ik zo meteen weer geopereerd ben aan mijn rug en eventjes niet zoveel mag doen. 

Knippen, dunschillen en snijden heb ik mezelf wel met rechts aangeleerd net zoals de computermuis, reuze makkelijk want dan kan ik tegelijk aantekeningen maken!

Linkshandige worden veel creatieve eigenschappen toebedeeld, gelukkig maar dat moet ook wel in deze rechtshandig georiënteerde wereld! 

MR 

Penny for your thoughts: Baquideux 

      
  
 

Het belooft mooi weer te worden de aankomende dagen en we hebben vakantie. Dus we pakken de koffers weer in en stappen aan boord. Eef, Mel en Liv varen ook een dagje mee. We koersen aan op Joure waar het groot feest blijkt te zijn want ze hebben gewonnen met skûtsjesilen 2015!

Ik ben altijd gefascineerd door namen die aan boten worden meegegeven. Sommige zijn grappig, sommige herinneren aan verre oorden, sommige hebben een diepere betekenis of zijn vernoemd naar de vrouw van de eigenaar als een mooi eerbetoon. Toen wij op zoek waren naar een naam voor onze boot zei mijn vader, dat hij “ons genoegen” een mooie naam voor een boot vond want het maakt niet uit hoe een boot eruit ziet, de mensen op de boot hebben vaak veel plezier! Ik denk het nog vaak als ik een, in mijn ogen lelijke boot voorbij zie komen. Groot gelijk had mijn vader, die mensen hebben plezier dus wat maakt het uit hoe de boot er uit  ziet.

In Joure leggen we aan naast een kruiser met de naam: Baquideux. Meteen ben ik nieuwsgierig. De eigenaresse van de boot is een klein beetje geïrriteerd door Finn zijn enthousiasme dus ik probeer hem wat bij haar uit de buurt te houden maar ik slaag daar niet erg goed in.
De volgende morgen is de mevrouw iets milder en ik vraag haar naar de pleister op haar hand. Ze blijkt niet uit Friesland te komen maar is aan het revalideren op haar boot na een carpaaltunnelsyndroom operatie. Ze heeft het zo geregeld, dat er genoeg mantelzorg om haar heen is. Ze geeft Finn een broodje om aan de ganzen te voeren en het ijs is gebroken. Ik geef haar een complimentje over de boot en ik durf te vragen naar de betekenis van de bijzondere naam van de boot.

Het blijkt geen bestaand woord te zijn! 

Vroeger toen ze nog met haar ouders vaarde zeiden haar broer en zij altijd bakkie. Ze geeft geen idee wat het betekende, het had toen vast een betekenis maar ze weet het niet meer. Ze denkt iets uit de scheepsvaart. Toen ze haar eerste eigen boot kocht, een platbodem gaf ze hem die naam omdat het iets persoonlijks was maar wel zo moeilijk mogelijk geschreven. Baqui dus.
Ze moest hem verkopen omdat ze lichamelijke ongemakken kreeg en ze wilde absoluut blijven varen en zo kocht ze een weekendkruiser. Baqui de tweede; Baquideux!

Ik vraag of we nog wat voor haar kunnen betekenen en dan vertrekken we naar de volgende haven. 
MR 

Mogen wij meespelen?

    

Mama mag ik zwemmen, vraagt Finn me?

Daar zit ik dan, met mijn billen in het zand op een strandje aan het prachtige Lago Maggiore. 

Het is vroeg, het strandje is nog verlaten dus ik heb een mooi plekje uitgezocht onder de bomen in de schaduw. Achter me kwettert een nest jonge Vlaamse gaaien op zoek naar voedsel. De eendjes zwemmen langs de waterlijn heen en weer, wachtend op de eerste die hun komt voeren met de restanten van hun ontbijt. Ik houd van deze vroegte, de stilte. Het lijkt of de wereld nog van vogels is, je kunt hun gekwetter overal horen, nog niet overstelpt door menselijk lawaai. 

De camping ontwaakt langzaam. Er komen nog een paar “vroege vogels” op het strand. Hallo jongetje ben jij Nederlands? Mogen wij mee spelen?

De eerste vriendjes zijn gemaakt. Wat gaat dat toch gemakkelijk als je zes bent. 

Ik duik in mijn boekje, vakantie! 

MR