Netflix top vijftien lijstje van mefrouw

Een jaar geleden ben ik nu gezwicht voor een abonnementje op het fenomeen “Netflix”. Ik kreeg, mijn neuromodulator en moest toen net als nu rust houden. Ik heb achter elkaar de hele serie van modern family gekeken. Wat een fantastische serie! Nu een jaar verder heb ik denk ik wel de grootste toppers gezien. Fook was hier vorige week een paar dagen om mij te verzorgen en natuurlijk heb ik haar even stiekum uitgehoord over haar favoriete Netflix series. Dat resulteerde in een idee voor een top tien van mefrouw. Dat werden er vijftien want we konden niet kiezen. 

I run marathons

(on Netflix)

-unknown-

Komt ie,  

  1. Breaking bad
  2. Modern Family
  3. Rita
  4. Suits
  5. Dexter
  6. Grace and Frankie
  7. Bates Motel
  8. Broadchurch
  9. 30 degrees in Februari
  10. Marseille
  11. Drop Dead Diva
  12. Orange Is the new black
  13. How I Met Your Mother
  14. The good wife
  15. New girl

Wij zijn natuurlijk reuze benieuwd naar jullie favorieten!!

Liefs mefrouw

Advertenties

Music for the soul: Breaking Bad

Op dit moment zijn mijn lief en ik helemaal in de ban van de serie Breaking Bad. Ik geef ruiterlijk toe dat we een beetje laatbloeiers daarin zijn. De pilot en de eerste afleveringen konden me echt niet boeien, ik moest echt in het verhaal groeien. Dat is ook een beetje hoe de serie gaat; je volgt een scheikunde leraar die terminaal ziek is maar gaande weg, naar hij denkt uit liefde voor zijn gezin uitgroeit tot iemand die in staat is tot monsterlijke daden.

Het script is meesterlijk geschreven voor ieder wat wils. Humor! Throwbacks en flasforwards, belangrijke details, leuke trivia’s, fantastisch acteurs, prijswinnend camerawerk, lugubere special effects of grime en niet geheel onbelangrijk muziek! 

Vandaag in music for the soul een liedje uit de serie met onze naam erin. Raw! 

Er zijn vijf seizoenen en we zijn nu bijna aan het einde van seizoen 3. Dus ik denk dat we op rantsoen moeten. 

Fijne avond,

MR 

Hier een een open spotify link met het volledige nummer een reggae uitvoering van Mike “Prince Fatty” Pelanconi met het nummer shimmy shimmy ya. 

Me and my headphones

“Oooooh Mel, ik ben echt zo moe! Ik heb zo hard gewerkt deze week. Ik ga even een aflevering van New Girl Netflixen”, dit zeg ik als ik helemaal uitgeput thuiskom. Zo gezegd zo gedaan. Ik pak de iPad. Ik zet de koptelefoon op en met een kopje thee, zit ik gelijk verzonken in New Girl. Na een minuutje tikt Melchior me aan en ligt compleet in een deuk. Ik kijk hem schaapachtig aan. Het is overduidelijk dat ik de grap heb gemist, omdat ik aan het Netflixen ben en dankzij m’n koptelefoon hoor ik uiteraard niets. Maar dan wijst Melchior me op het kabeltje van de koptelefoon en deze zit niet in de iPad. Daar zat ik dus prinsheerlijk New Girl te kijken met koptelefoon.
Goed eerlijk is eerlijk. Ik had heel hard gewerkt en ik was ook echt kapot, dus kan een keer gebeuren toch? 

En een ezel stoot zich niet twee keer aan dezelfde steen. Een ezel niet, maar deze mefrouw wel hoor, dit was niet de eerste keer en niet de laatste keer….

Op Schiphol zat ik bij m’n gate te wachten, totdat ik mag boarden. En wat is er heerlijker dan wachten met een muziekje. Ik kan wel een paar dingen noemen, maar dat laat ik achterwege, gezien het feit dat m’n hele familie dit ook leest. Maar die nieuwe oordopjes zijn echt van slechte kwaliteit. “Zo goed als vroeger worden de oordopjes niet meer gemaakt”, schiet het door m’n hoofd. Na tien minuten luisteren kom ik erachter dat als je het kabeltje van je oordopjes wel goed in je telefoon steekt, de kwaliteit van het geluid ineens een stuk beter is. 

Later in het vliegtuig ligt het hele vliegtuig op een oor, maar ik niet. Slapen en reizen gaan bij mij slecht samen. Geeft niets, dat weet ik en ik slaap wel als ik in het hostel kom. Een muziekje is wel even fijn. Gelukkig kom ik er nu na twee liedjes al achter dat ik het kabeltje niet goed in de telefoon zit. Ik hoop maar niet dat ik iemand wakker heb gemaakt met mijn nieuwe guilty pleasure; One direction.

ER