About books and reading: Droombaan

In mijn middelbareschoolperiode heb ik een keer een beroepskeuzetest gemaakt en daar kwam uit, dat ik een grote aanleg had om bibliothecaresse te worden. 

Dat daar achteraf niets van terecht is gekomen, is wel duidelijk, maar soms droomde ik er weleens van, want stel je voor: de hele dag niets anders te doen te hebben, dan met je neus in de boeken te zitten, dat is toch zeker ook de natte droom van iedere bibliofiel?

Ondertussen weet ik (om alle echte bibbliothecaresses gerust te stellen) heus wel, dat er bij zo’n baan heel wat meer om de hoek komt kijken en dat je daarvoor heel wat in je mars moet hebben. Zeker in deze tijd, waarin er steeds minder gelezen wordt en het aanbod van de bibliotheken die nog blijven bestaan, volledig op de schop gaat en er dus steeds nieuwe taken bij komen.

Toch leek het me geweldig om je hele werkende bestaan temidden van boeken door te kunnen brengen, maar achteraf denk ik, dat ik er toch niet zo goed in geweest zou zijn. Het zou mij teveel afgeleid hebben, van serieuzere dingen.

Zo is een vriendin van mij al sinds jaar en dag opruimer bij een bibliotheek, wat inhoudt dat ze de hele dag bezig is de teruggebrachte boeken op alfabetische volgorde terug in de schappen te plaatsen. Dat leek me ook wel wat, om dan in gestolen uurtjes stiekem in het magazijn wat te gaan zitten lezen en bladeren, om zo alvast zelf een keus te kunnen maken, welke boeken mee naar huis zouden gaan. Inmiddels is ook die illusie wreed verstoord, er zijn helemaal geen gestolen uurtjes: het is hard aanpoten en ik kan alleen maar bewondering koesteren voor de mensen achter de schermen, die meestal ongezien zoveel werk verzetten.

Maar bij mijn vrijwilligerswerk bij Terre des Hommes ben ik nu in de productgroep boeken beland en hier wordt mijn droom eindelijk een beetje bewaarheid. Bij alle ingebrachte boeken die er door mijn handen gaan, ben ik wel verplicht om de titels te lezen. En om het genre, de leeftijdscategorie en de doelgroep waaronder ze vallen te bepalen vaak ook de achterflap te lezen. Want behalve op het uiterlijk moeten ze ook op dat soort punten of op het thema, of op de auteur gecontroleerd worden, voordat ik ze in de winkel kan indelen.

Ook biedt dit mij een mooie gelegenheid, om die boeken te selecteren, die misschien in aanmerking komen voor een revieuw op de blog van mefrouw, dus sla ik hiermee twee vliegen in een klap. 

Meer dan veertig jaar later heb ik dan eindelijk voor een paar uur per week mijn droombaan gevonden!

Groet SH

Music for the soul: Aardappels Met Chocola

Onlangs ontving ik van Spotify het volgende bericht:

Jouw 2016 In Muziek.
Hoi, 2016 was een bijzonder jaar. We hebben een afspeellijst voor je gemaakt met de nummers die je het meest hebt beluisterd.
Lees hier het overzicht van jouw muzikale jaar:

2016 in cijfers:
Totaal 420 minuten, 51 artiesten en 69 unieke nummers.

Jouw Topnummers:
1. Aardappels Met Chocola
2. Wat Doet Een Eendje
3. Knuffelbeer

Allemaal van Twee kleine kleutertjes

Jouw Topartiesten:
1. Twee kleine kleutertjes
2. Monique Smit
3. Andre Hazes Jr.

Dit lijkt voor de mensen die me goed kennen misschien een heel raar lijstje, maar niet als je weet dat mijn Favoriete Dag om te luisteren op vrijdag viel en laat dat nou net mijn vaste oppasdag zijn geweest.

Spotify heb ik speciaal op mijn tablet geïnstalleerd om met mijn kleindochter op haar favoriete nummers te kunnen dansen en deze hebben we inderdaad keer op keer herhaald!

Dus Olivia, dit liedje is voor jou!

Veel luisterplezier,

Groet SH

About books and reading: oproep

Wanneer je een boek kwijt raakt, voelt dat in het algemeen niet goed. Vooral als je het hebt uitgeleend, zodat iemand anders er ook de vreugde aan kan ontlenen die je zelf ooit ervoer, door het te lezen. Het plezier ervan wil je met zoveel mogelijk mensen delen, maar als diegene dat boek dan vervolgens in zijn of haar bezit houdt, voelt dat extra zuur, want dat was natuurlijk nooit de bedoeling. 

“De Doornvogels” is zo’n, boek, dat ooit op die manier bij mij is weggeraakt.

Meer dan dertig jaar was het uit het zicht. Heeft het zich bij iemand op zolder verborgen. Dat was tenminste het smoesje van diegene.

En alhoewel er in de tussentijd een tv serie naar aanleiding van deze roman is gemaakt en alhoewel de bibliotheek er meerdere delen van heeft staan, miste ik gewoon mijn eigen exemplaar.

Als je dan op een keer dozen vol boeken van een tante krijgt, voor het goede doel en daarin opeens de filmversie van ditzelfde boek in aantreft, is het dan raar dat je dat voor je eigen genoegen nog even wilt behouden?

Nu heb ik het dus weer in huis en kan ik het gaan herlezen. Ik ben benieuwd naar wat ik er nu van vind; Ik verheug me er al bij voorbaat op, maar ik wil tevens een oproep doen, aan al die mensen, die nog het boek van iemand anders in de boekenkast hebben staan of op zolder hebben liggen.

Geef het terug! Het wordt echt gemist! Je weet vast wel welk boek ik bedoel. …..

Groet SH

NB. The Thorn Birds

1977 by Colleen McCullough
vertaling A. W. Orma

1977 Bruna&Zoon
ISBN 90 700 3883 8

Het spel


Het leukste aan spelletjes vind ik natuurlijk de overwinning. 

Daarnaast vind ik de uitdaging, het samenzijn, de strategie, het spelen op zich en de onzekere factoren van belang. Want alhoewel ik geen gokker ben, zit er in elk spel wel iets van een gokelement .

Je kunt mij om je vinger winden met bijna elk spel, wat waar ter wereld ook gespeeld wordt, want ik sta er altijd voor open. Waarschijnlijk kan ik daarom ook goed bridgen en klaverjassen.

Van huis uit heb ik op dit gebied via mijn moeder het nodige meegekregen, maar van mijn vader niet. Die doet alleen maar mee als het moet.

Aan mijn kinderen en kleinkinderen heb ik hiervan een en ander mee weten te geven, maar niet allemaal zijn ze met dit gen behept. Toch waren de Colonisten van Catan en Stratego een tijdlang favoriet.

Ook blijkt hieruit, dat ik mijn mannen nergens op heb uitgezocht, want de ene had de liefde voor het spelen en de andere heeft dat niet.

Welk spel mijn grootste liefde heeft?  

Dat zou ik eigenlijk graag in het midden laten maar, eigenlijk weet iedereen wel, dat dat van oudsher Scrabble is en woordspelletjes dat zijn.

Dus zijn tegenwoordig ook Wordfeud en Alpha Betty in beeld.

Maar bij alles geldt :

Het gaat niet om de knikkers, maar om het spel.

Het spel moet gespeeld worden.

Succes allemaal!

Groet SH
PS: Ik ben wel een goede verliezer!

About books and reading: Poëzie


In een ander leven was mijn oma van vaders kant, Aaltje Zeilemaker, misschien wel een beroemd dichteres geworden. Ze las me tenminste weleens voor uit eigen werk en zo werd ik al vroeg in mijn jeugd gegrepen door de schoonheid van de poëzie.

De eerste dichtbundel die ik ooit kocht, was het debuut van Neeltje Maria Min (1944) met de aansprekende titel: ” Voor wie ik liefheb wil ik heten”.

Dus alhoewel ” de keuze reuze is” was hij in dit geval niet zo moeilijk; in het kader van de al eerder aangekondigde Nationale Gedichtendag van morgen, volgt hieronder het gedicht van de titel.

mijn moeder is mijn naam vergeten,

mijn kind weet nog niet hoe ik heet.

hoe moet ik mij geborgen weten?

noem mij, bevestig mijn bestaan,

laat mijn naam zijn als een keten.

noem mij, noem mij, spreek mij aan,

o, noem mij bij mijn diepste naam.

voor wie ik liefheb, wil ik heten.

Groet SH

NB.
ISBN 90 6019 046 7
Achtste druk, januari 1971
Uitgeverij bert bakker/ Den Haag

Tweedehands verkrijgbaar via Bol.com.
 – Deze blogpost bevat een affiliate link. Dat betekent dat wanneer jij via deze link een aankoop doet, wij een klein percentage van het aankoopbedrag krijgen. Dit kost je niks extra’s maar je steunt ons wel hiermee. Dank hiervoor! –