Sneak Peak

  

Het is ochtend. Vroeg in de ochtend. De rest van het huis slaapt nog. Ik zie dat Mirelle een blog heeft klaar staan voor straks. Een van de voordelen als je onderdeel bent van mefrouw: je kan een sneak preview nemen. Ik besluit dit te doen. Mijn lief ligt naast me te slapen en ik lees de blog: 
Ik word geraakt tot diep in mijn hart. Mijn grote sterke zus. Soms vergeet je de pijn die zij dagelijks dragen moet, omdat zij zo sterk is en werkelijk nooit piept. Ze is zo sterk. Ik lees haar blog en ik vul in mijn tranenzaal: het potje voor haar. Met heel mijn hart zou ik willen dat ik een beetje pijn van haar kon overnemen, zodat het voor haar wat dragelijker is. Ik weet dat het onzin is. Ik kan dat niet doen. Ik voel me machteloos. Het enige wat ik kan doen is….. Tsja, wat kan ik eigenlijk doen. Ik kan niets voor haar betekenen. Zij moet het doen, zij heeft de pijn, zij ondergaat de operatie, zij heeft het verdriet.

Ik doe de kurk weer op het flesje. Het potje is nu vol. Mijn dag gaat beginnen. Ik stap onder de douche. 

ER

Emoshopping

  

Vol enthousiasme vraagt de man voor me, wat ik allemaal ga doen als de neuromodulatie aanslaat? Ik zit bij de psycholoog van de pijnpoli. Dit is een standaardprocedure voor de aanstaande operatie.

Ik geef zonder na te denken antwoord. “Nou ik hoop weer aan het werk te kunnen

Is dat echt wat je wilt, vraagt de psycholoog me? Het zet me aan het denken, het raakt me diep, ik kan het niet tegen houden en ik begin te huilen.

 Eigenlijk is het een hele gemene vraag zeg ik…met horten en stoten. De verwachting van de artsen is 50% minder pijn. Ik hoop op alles wat ik nu moet accepteren wat ik nu niet meer kan, dat ik het weer kan maar ik weet dat het meeste echt tot het verleden behoord en mijn verwachtingen niet te hoog moeten zijn want dan raak ik alleen maar teleurgesteld met alle gevolgen van dien. Wat ik graag wil is dingen doen met mijn gezin. Niet steeds mijn zoontje moeten teleurstellen, mijn dochter om hulp vragen of gewoon een lange boswandeling kunnen maken met mijn lief. Maar willen, hopen en kunnen zijn verschillende begrippen. Daarom ga ik de operatie aan omdat ik alles gedaan wil hebben wat binnen mijn bereik ligt, het voelt of ik daarin geen keus heb en ik hoop op het beste en wat ik daarna kan dat zien we wel weer!

Het gesprek is snel klaar, ik heb de juiste verwachting en het is me duidelijk dat ik straks misschien iets minder pijn heb en meer kan maar dat als bonus moet beschouwen. Ik mag niet meer over mijn grenzen heen gaan. Dan werkt het apparaat niet en is de operatie zinloos.

Ik sta weer buiten, verdrietig. Zijn vraag heeft veel los gemaakt.

Ik besluit vandaag over mijn grens heen te gaan. Ik ga emoshoppen! Ik fiets naar de intratuin mijn favo woonwinkel in Leeuwarden. Ik ben er al sinds de vorige operatie niet meer geweest. Ik laad mijn karretje vol met buitenplantjes om de tuin in herfstsferen te brengen en loop langzaam richting het woongedeelte. (Ik zie dat ze de kerstafdeling alweer aan het opbouwen zijn, het is september!!) Opeens sta ik oog in oog met een schattig klein cupcake plateautje van Clayre & Eef. Hier was ik al enige tijd naar op zoek en de prijs is ook nog prima. Mijn hart begint te bonzen, het is de laatste en heel voorzichtig leg ik het in mijn karretje en ik reken af. 

De behoefte van het emoshoppen is vervuld!

MR 

Ps. Het recept van de cupcake volgt later. 

Healthy vs Gezond

Mijn blog: Top drie: healthy breakfast, https://mefrouw.nl/2015/09/17/top-drie-healthy-breakfast/ , is geplaatst. Het gaat over mijn gezonde ontbijtjes. Ten minste, ik denk dat ze gezond zijn. In mijn ogen zijn ze gezond, maar misschien zit ik er wel naast.

Mirelle wijst mij erop dat Kiwi Gold niet mag volgens de Hormoonfactor. Hetzelfde geldt voor mijn geliefde banaan. Zuivel is niet oke volgens Paleo. Ik heb dan wel gekozen voor volle yoghurt, dus dat maakt het een en ander dan weer goed, omdat het minder bewerkt is dan magere yoghurt, maar ja anderen merken op dat volle yogurt dan weer meer vet bevat. Mijn Loud but Smooth ontbijt kan dus de prullenbak in als ik het zo op een rij zet.

Ontbijt nummer 1: magere kwark; meneer Paleo zal er niet heel enthousiast van worden. Als klap op de vuurpijl is mijn topping banaan met blauwe bes, volgens de Hormoonfactor geen verstandige keuze. Fast Blueberry Banana kwark, niet gezond aldus Paleo en de Hormoonfactor.

Banapple Bread; mijn feestje in de ochtend. Hier denk ik niet eens over na. Ik laat niemand dit feestje verpesten.

Mijn gezonde ontbijtjes, dus toch niet zo gezond. En dan bekijk ik het alleen nog maar volgens de levenswijzen van de Hormoonfactor en Paleo. Dan laat ik alle andere visies links liggen, want de Voedselzandloper, Oersterk, Slank met dokter Frank, Sonja Bakker, Rens Kroes, Weight Watchers zullen ook wel hun eigen mening hebben over mijn ontbijtjes. Soms weet ik niet welk pad ik moet volgen in de jungle van My Happy Healthy Lifstyle. Gelukkig heb ik een vriendinnetje die mij elke keer weer met beide benen op de grond zet. Zij is voedingsdeskundige. Zij weet daarom wat gezond is, of weet zij dat dankzij haar boerenverstand?

Ik lees veel over voeding, ik praat veel over voeding en ik eet veel voeding. Inmiddels heb ik mijn favoriete boeken en recepten verzameld. Steeds meer creëer ik mijn eigen Happy healthy lifestyle. Ik wil en kan niet klakkeloos recepten overnemen, omdat ze nu eenmaal gezond zijn. Als ik dat doe beland ik binnen de kortste keren op de eerste hulp, dankzij mijn noten- en fruitallergie. Mijn zus moet heel erg denken om haar bloedsuiker spiegel, zo blijft zij gezond. Ik moet denken aan mijn allergieën. Zo blijkt maar weer gezond is niet altijd healthy.

ER

Blaffen als een zeehond

Snotverkouden en maar hoesten. Het is weer echt de tijd van het jaar en ik ben gelukkig niet de enige. Ik klink als een zeehond en in mijn geval kopt dit ook wel.

Toen wij van Vlieland naar Enschede verhuisden, kwam er op mijn tweede schooldag een jongetje naar mij toe. “Mijn vader is Italiaans en weet je wat jouw naam in het Italiaans betekent? Zeehond, alleen je schrijft het net iets anders.” Ik uit school op hoge poten boos naar mijn moeder toe. “Waarom heb je me naar een zeehond vernoemd?” Zij wist dit ook niet.

In de jaren erna, leerde ik dat mijn naam in vele talen zeehond betekent. In het Italiaans, Spaans, Pools, Russisch en Tsjechisch. En vast nog wel meer zijn.

Ik maak er ook graag een grapje van, heb het bijna nooit koud, dit komt door mijn zeehonden-spek-huid. Ik hou van de zee, hoef ik niet uit te leggen. Ik ben op Vlieland geboren, had eigenlijk de Richel moeten zijn.

En nu blaf ik als een zeehond…

FR