Zero plastic week

  

Van mijn Tante krijg ik een uitnodiging via Facebook voor de zero plastic week. Ik twijfel, is dit wel haalbaar?Waarschijnlijk niet. Een weekje lukt misschien met wat smokkelen hier en daar maar het gaat natuurlijk om de bewustwording. Daar ben ik helemaal voor en ik besluit mee te doen.

Wat is het idee? Je mag een week lang geen nieuw plastic in huis halen. Het oude mag je wel gewoon gebruiken maar oud plastic moet je wel hergebruiken. Check!

Ik ben aardig groen ingesteld, dus hoe erg kan het zijn? Dacht ik!

Ik scheid redelijk afval en neem mijn eigen tassen mee naar de winkel. Speelgoed koop ik meestal van hout of van duurzaam materiaal. Marktplaats is mijn lievelingswinkel. Van kleins af aan draai ik de kraan dicht tijdens het tandenpoetsen. Ik heb kippen en konijnen ook om de gft-berg te verminderen. Ik koop kromkommers. Nee, ik hoef geen pinbon of kassabon. We hebben papierenrietjes. Mijn werkgevers is als eerste schoonmaakbedrijf in Nederland klimaatneutraal en heeft hierin talloze prachtige initiatieven, één project hiervan is bijvoorbeeld http://www.eenmiljoendruppels.nl. Bij veel grote bedrijven zie je ook de omslag. Van afval naar grondstoffen en wij als schoonmaak bedrijf worden steeds vaker gevraagd om hierin mee te denken. 

Maar eerlijk is eerlijk ook al ben ik fan van Boyan Slat die aan de achterdeur strijd voert tegen de inmens grote plasticsoep, mijn eigen plastic verbruik heb ik nog nooit serieus onder de loep genomen, Let’s start! 

Smokkelen gaat me goed af want ik ben natuurlijk amper mobiel en mijn lief doet de dagelijkse verse boodschapjes voor ons. Dus daarmee is de plasticbroodzak ook getackeld maar hoe kan ik die hergebruiken? Ik weet dat mijn moeder ze gebruikt voor hondenpoep. Dus vanaf nu bewaar ik ze voor haar (ik weet niet of je er blij mee bent Mam?).

Ik smeer brood voor Finn dit gaat allemaal goed, broodbakje en drinkflesje. Maar als ik de la open doe, valt mijn oog op de hersluitbare diepvrieszakjes die konden nog weleens mijn vijand worden deze week bedenk ik me. Deze gebruik ik veel en voor van alles. Bewustwording, denk ik bij mezelf. 

Ik krijg een appje van Eveline of wij ook lege petflessen en dergelijke hebben voor in haar klas. Ik speur het huis af en vol trots moet ik nee concluderen, maar helaas als ik naast mijn lief in de auto stap ligt het onder aan mijn voeten bezaaid met waterflesjes. Dat kan anders! Deze gaan hergebruikt worden voor een waterbaan dus voor nu is mijn geweten gesust.

Ik ga naar de Facebookpagina https://www.facebook.com/events/1658123101065772/ en lees de reacties en tips op deze zero platic week. Sommige gaan ver maar hebben wel een kern van waarheid. Een mevrouw beschrijft een verhaal over, het plastic bekertje om te spoelen bij de tandarts. Je neemt dingen voor lief tot dat je er over nadenkt en dan de verandering intreed. 

So far so good (op het smokkelen na) met mijn zero plastic week. Maar dan op zaterdag gaat het helemaal mis, de grote boodschappen staan voor de deur en alhoewel ik al redelijk biologisch winkel blijkt daarin toch helaas eerder voor verantwoorde teelt gekozen te worden dan voor milieubewust. Plasticdoppen in de drinkyoghurt flessen of yoghurt. Voor verpakte biologische groenten om maar niet te spreken van vlees en vleeswaren. 

Wat kan hierin anders? Wat is toepasbaar in mijn leven? Stro voor de beestjes kunnen we wel kopen bij de boer net als veel groente en aardappelen. Mijn lief maar eens aankijken? Kaas kun je kopen op de markt of vragen of ze het vers snijden. Vlees bij de slager maar zolang ik nog niet mobiel ben is dit allemaal wel lastig maar eens goed op internet zoeken naar oplossingen of heeft iemand anders nog goede ideeën? 

Veel gaat ook gewoon goed gelukkig zoals vuilniszakken, toiletpapier of de nieuwe schoonmaakproducten lijn van; method.

Het is de sluitingsdag van het Dorpsfeest en op het einde van de middag is de uitreiking van de straatprijs. Ik heb Finn nog een suikerspin en een ritje in het reuzenrad beloofd want we waren er nog niet geweest. De suikerspin zit op een houten stokje. We moeten wel een plastic muntje halen voor het reuzenrad maar die wordt weer hergebruikt?? Oh gelukkig, ik ben vrouw en zo goed in excuses. Dan wil Finn opeens touwtje trekken en ik strijk over mijn moeder hart, we hebben ook al niet gewonnen met de straatprijs, en daarmee blijk ik weer eens al mijn principes en goede voornemens over boord te zetten. “yes een politiegeweer” zegt Finn. Ik ben tegen wapens en de hele set is van plastic…

Conclusie: Één van mijn lievelingsuitspraken is van Maya Angelou “when you know better you do better” en dat geldt ook voor plastic. Een druppel op een gloeiende plaat? Nee, dat zeker niet want hierbij geldt de kracht van de massa. Bewustwording is zeer wenselijk en daarbij helpt een zero plastic week zeker!! Thnx voor de uitnodiging Tante! 

Fladderen 

Er vliegen vlinders in mijn buik, ik zit met mijn hoofd in de wolken, zie alles door een roze bril. En mijn neus kriebelt, o nee dat is de hooikoorts. Maar er kriebelt wel iets anders. Ik voel me een verliefde puber!!
Het kan dus toch… Ik ben verliefd en niet een beetje verliefd, dat ik iemand leuk vind en dat ik mezelf dan inprent dat ik verliefd ben. Nee tot over mijn oren! Dit gevoel heb ik jaren niet gehad.

Meerdere relaties gehad en van sommige veel gehouden. Maar verliefd-verliefd? Dat is toch iets van een ander kaliber…
Als tiener heb ik me ook eens zo gevoeld. Dat onbeduidende, fladderende gevoel in je buik. Kan niet wachten tot hij belt, tot ik een apje krijg of dat ik hem weer zie. Wat een vreemde gewaarwording. Maar wat een heerlijk gevoel!!
Loop de hele dag met een glimlach op mijn kop, is er echt niet van af te slaan.
Hoop dat ik me nog lang zo mag voelen…
Op het 60jarig jubileum trouwfeest van Pake en Beppe, had ik een gesprek met mijn Pake “Jouw tijd komt nog wel, Foka. Op ieder potje past een dekseltje.” 
Maar Pake, op mij passen meerdere deksels, alleen zitten ze vaak een beetje scheef.

Zou dit dekseltje dan de juiste zijn?

FR

Stokecitylive

Stokecitylive

Toen Qyra nog klein was verzon ze een geweldig woord waarvan ik vind, dat het moet worden opgenomen in de Nederlandse taal; Buurtman (of vrouw natuurlijk). Dat zijn buurtmannen/vrouwen van verderop in de straat.

Al weken zijn we als buurtmannen en vrouwen in het geniep stiekeme plannen aan het smeden…

Het Dorpsfeest 2015 komt eraan en we hebben een titel te verdedigen. Vorig jaar heeft de Haven voor het eerst in meer dan 30 jaar de straatprijs van; mooist versierde straat gewonnen. Dus dit jaar moeten we op z’n minst ons best doen.
Het thema is best lastig maar na twee avonden brainstormen zijn we er helemaal uit en hebben we het thema aan onze straatnaam verbonden en we hebben een extra moderne troef die ons best wel eens een kansje doet geven.
Iedereen heeft een taak en doet waar hij/zij goed in is! We proberen het zo budgetneutraal mogelijk te houden en iedereen te betrekken bij het feest dus aan alle straatbewoners hebben we restjes verf, hout of ander knutselmateriaal gevraagd en gekregen.
Via de sociale media is de concurrentie strijd al hevig begonnen en op het schoolplein probeert men informatie van elkaar te ontfutselen.
Alle papa’s zagen een vuurtoren uit zodat we allemaal verschillende krijgen (en ja mijn lief maakt natuurlijk de vuurtoren van Vlieland want je kan het meisje van het eiland halen maar je haalt het eiland niet uit het meisje). Op vrijdagmiddag gaan alle kinderen uit de straat de vuurtorens verven en versieren. Zelfs een vriendinnetje uit de klas wordt meegenomen, “want zij kan zo goed knutselen”!

image

De papa’s flexen de letters uit de vuurtonnen en de jongens verzamelen het brandhout om straks te stoken. Helaas valt het traditionele samen eten in het water want het begint te stortregenen.

Er wordt heel wat over en weer geappt (soms tot in de late uurtjes) voor de laatste details en thema raakt steeds meer af. In de rest van de dagen klust iedereen nog wat na en wordt er af en toe een vuurtje gestookt, want ja de tonnen moeten wel oud lijken natuurlijk.
Afgelopen maandag en dinsdag was het zover het grote versieren van de straat en alles valt op zijn plek!! De fotografe schiet nog wat foto’s en de voice-over spreekt de teksten in zodat we onze troef kunnen afmaken. De QR-codes waarachter allemaal informatie of foto’s van de totstandkoming van de versiering.

Vandaag rijden we door het dorp om de andere straten te bekijken en natuurlijk hebben die ook ontzettend hun best gedaan, het dorp ziet er feestelijk uit!
Vanavond rijdt de jury door de straten, zal het ons, buur en buurtgenoten lukken??

MR

Watskeburt

 
 
Zondagochtend kwart voor zeven: “Lief, Olivia is wakker. Nu echt”. Samen staan we op en gaan we naar Olivia’s kamer. We zeggen goedemorgen tegen haar, we kletsen een beetje, Nellie nijlpaard krijgt een knuffel, we maken grapjes. Vervolgens stap ik met Olivia onder de douche en onze dag is begonnen: “Goedemorgen wereld, wij zijn wakker!”

Ik ben altijd al een ochtend mens geweest, maar wat we tegenwoordig in een ochtend gedaan krijgen is bizar. Tegenwoordig zijn we allemaal gedoucht en aangekleed, is het hele huis aan kant, draait de was, is Roos buiten geweest, hebben we ontbeten, is er vers brood gebakken voor de barbecue van die avond, heb ik een volledige workout achter de rug, heb ik thee gedronken en bijgekletst met een vriendinnetje, en zijn de boodschappen gedaan voor 12.30. En dat op een zondag! “Maar je weet niet watskeburt, watskeburt, watskeburt”, schiet het door mijn hoofd als ik zie hoe onze ochtend verlopen is. 

Ik houd van deze ontspannen maar productieve zondagochtenden. En met een brede grijns zeg ik tegen Mel: “Wat kan je leven toch ineens veranderen”. Hij kijkt mij aan, en samen kijken we naar Olivia. Het enige wat hij zegt: ” Echt wel”. 

ER

Guest blog raising mefrouw: Eigen weg

Mijn kleindochter loopt inmiddels los en vol bewondering heb ik me weer verbaasd over het hele ontwikkelingsproces wat daaraan vooraf gaat.
Natuurlijk doet me dat denken aan mijn dochters en hun eerste stapjes en aan al die eerste of laatste keren, waarbij ik aan de zijlijn stond, soms mijn hart vasthield, maar ze nog vaker kon toejuichen. De mijlpalen in hun leven.
De keer dat ze een stap in de verkeerde richting zetten, hopeloos verdwaalden, of in het diepe sprongen, zonder te kijken of ze konden zwemmen.
De keren dat het ze het juiste pad kozen, een stap voorwaarts deden, of de top beklommen en bereikten.
En hoe ze een enkele keer op hun schreden terugkeerden.

Soms mocht ik ze bij de hand nemen en een beetje bijsturen, maar met vallen en opstaan zijn ze hun eigen weg gegaan.

Nu haasten ze zich dansend en huppelend; struikelend en strompelend, door het leven.
Soms wil ik ze wel toeroepen om even pas op de plaats te maken, maar al lezend op mefrouw besef ik dat dat niet nodig is. Mijn dochters staan al vaak genoeg stil bij de dingen die hun aandacht hebben; die ze raken.

En die eerste stapjes? Ach, de één nam ze wat vroeger, de ander wat later. Wankel en onzeker, maar alledrie vol trots, fier rechtop en met een big smile.
Net als Olivia!

Heel veel vergeet je. De herinneringen die er zijn worden gekleurd door de tijd.
Toch ligt er nu het besluit om die vanaf heden wekelijks te delen op www.mefrouw.nl.
Een trip langs Memory-Lane.

Bij deze!

Groet

SH

N.B.

Homo Erectus

>>Latijn voor de rechtopstaande mens (http://Wikipedia.org/wiki/homoerectus)
>>De eerste jager (http://www.encyclo.nl)
>>Voorloper van de eerste mens (http://cultureelwoordenboek.nl)