De slimme meter

In vele huishoudens is hij al geplaatst en hangt hij al een poosje in de meterkast, maar wij krijgen hem nu pas. 

Tenminste, hij had er al moeten zijn, maar dat blijkt nogal wat voeten in de aarde te hebben.

 De elektricien, die hem zou komen plaatsen en overigens keurig op tijd was, constateert dat de drukregelaar voor onze gasmeter niet geschikt is om te koppelen aan de slimme meter, dus moet er eerst een nieuwe afspraak gemaakt worden met een gasfitter, die deze gaat vervangen, want hij mag dat zelf niet doen. 

Dus op naar de tweede afspraak en daarna nog een derde voor als de elektricien weer terug komt.

Dit betekent dat er elke keer iemand thuis moet zijn tussen de aangegeven tijden en dat je dat maar eventjes in moet plannen. Wat kost dat allemaal niet?
Nu ben ik toevallig toch thuis ivm de revalidatie na mijn knieoperatie, maar voor hoeveel mensen betekent het niet dat ze een halve dag vrij moeten nemen of de buurvrouw, hun (schoon-) moeder of wie dan ook moeten vragen om zo iemand binnen te laten.

Ik herinner me dat ik door beide jongste dochters weleens voor zo’n soort klusje gestrikt ben……

Maar dat terzijde; het neemt natuurlijk niet weg dat wij hem wel graag willen hebben, de slimme meter, want in de toekomst schijn je er veel plezier aan te kunnen beleven. In 2020 is er aan 100% van de Nederlandse huishoudens eentje aangeboden en het is de eerste stap op weg naar een duurzame energievoorziening. Door hem te koppelen aan een energieverbruiksmanager kun je via je smartphone of computer een beter inzicht krijgen in je eigen actuele energieverbruik.

Dat laatste werpt natuurlijk algauw de vraag op, wie er nu eigenlijk betaalt voor het stroomverbruik van het ding zelf.

Dus voorafgaande aan dit alles toch maar eens op Internet gekeken en daar blijk ik geen duidelijkheid over dit onderwerp te kunnen krijgen. 

Wel is het grappig om te lezen dat er in de beginfase van dit door de overheid ingevoerde project nogal wat wantrouwen heerste bij de gemiddelde burger. Zo dacht men bijvoorbeeld dat er in de meter een telefoonkaart, afluisterapparatuur of webcams verborgen zouden zitten en dat in een tijd , toen er nog heel anders over privacy gedacht werd, dan tegenwoordig. Het schijnt veel stress opgeleverd te hebben.

Maar ook de mogelijkheid dat er met jouw gegevens onzorgvuldig zou kunnen worden omgesprongen, lag nogal gevoelig. Bovendien maakten opvallend veel mensen melding van het feit, dat hun energieverbruik na plaatsing van de meter toegenomen leek te zijn, met als gevolg dat ze een hogere nota ontvingen, maar dat bleek te verklaren door de gevoeligheid en de nauwkeurigheid van een digitale meter ten opzichte van een analoge. Wat dat betreft ben ik dus gewaarschuwd.

Om antwoord op mijn vraag te krijgen toch maar eens gebeld met de aannemer, die de opdracht tot plaatsing heeft gekregen. 

De mevrouw die ik daar aan de lijn kreeg werd gelijk heel onzeker en vroeg ongemakkelijk voor wie ik eigenlijk belde, maar gaf uiteindelijk toe, dat ze geen flauw benul had. Ze had echter wel het telefoonnummer van de netwerkbeheerder voor me en daar kreeg ik, na eerst een bijna zelfde reactie, te horen dat de kosten tot in huis dus tot en met de meter voor rekening van de stroomleverancier zijn. Het leek wel een staatsgeheim: Ik voelde me net iemand van de Keuringsdienst van Waarde!

Een hele opluchting totdat je gaat bedenken, dat de consument uiteindelijk toch de pineut is, want wat staat er op de rekening? Onder andere de vaste lasten en/of algemene kosten van de netwerkbeheerder en de stroomleverancier; dus daar vallen de energiekosten van de slimme meter waarschijnlijk ook onder.

Conclusie: De slimme meter bespaart je niets, alleen een keer per jaar de meterstanden door geven. Besparen moet je, net als vroeger, aan de hand van de gemeten resultaten, nog altijd zelf doen.

Goed voor de portemonnee en het milieu!

Groet SH

Food on a list



“Ik kan ook lekker hachee maken”, aldus mijn collegaatje. Bij deze gedachte alleen al loopt het water me in de mond. “Hachee hmmmmm zo lekker”, antwoord ik haar. “Dat moet ik ook maar eens maken”. Zo ontstaat in mijn hoofd gelijk een lijstje met gerechten die ik nog nooit heb gemaakt, maar die ik zeker nog eens ga maken. Deze keukendraak krijgt allemaal inspiratie!

Bucketlist met gerechten die ik nog wil maken:

1. Hachee 

De hachee van mijn Beppe is echt top of the bill. En ik vermoed dat niemand daar tegenop kan. Het enige nadeel van hachee is, dat er maar zo weinig groente in zit, maaaaaaaaaaaaar ik kan altijd kijken wat ik daaraan kan doen. Met zoete aardappel lijkt het mij ook erg lekker! 

2. Trommelkoek

Nog een oldtimer van m’n Beppe! Daar heb ik mij nog nooit aan durven wagen, maar dit familierecept moet eigenlijk wel in de familie blijven. In de meivakantie, maar naar Vlieland en trommelkoek maken samen met Beppe.

3. Suikerbrood 

Gewoon omdat het zo lekker is. De reden dat ik het nog nooit heb gemaakt is pure zelfbescherming.

4. Indiase curry 

Mijn liefde voor rijst is groots! En het lijkt me zo vet als ik gewoon echt een meesterlijke, bad ass curryschotel kan maken!

5. Poolse zuurkool

Dit recept is een van mijn favoriete recepten van moeder! Zo enorm lekker. Ik heb al zo vaak het recept gevraagd, om het vervolgens weer kwijt te raken. Nu durf ik het bijna niet meer te vragen. 

Dit is het begin van mijn Food bucketlist! Wat staat er op die van jou, want mijn lijst mag aangevuld worden!

ER

N.b. Ik vind het een uitdaging om alle gerechten allergie proof te maken, maar het is niet onmogelijk! 

Taal er naar

De vroegste ontwikkeling van de mens begint met communicatie via woord en gebaar. Het is altijd weer een wonder als zo’n klein hulpeloos wezentje gaat reageren op jouw woorden, wanneer het zijn eigen eerste woordjes gaat brabbelen en vervolgens via een duidelijk “nee” weet aan te geven, dat de inhoud van de boodschap helder is.

Heel vaak is het eerste woordje trouwens “mama” en dat is in vele talen verwant (mamma, mamman, Mutti, mommy, memmie, mamoeshka, enz) vanwege de mm-klank. Die is voor alle baby’s van nature het gemakkelijkst en in elke moedertaal hetzelfde.

Taal is onmisbaar als het gaat om contact met andere mensen. Of het nu in gesproken vorm of op schrift is, het brengt mensen dichter bij elkaar en we kunnen niet zonder. Zeker vandaag de dag niet, nu er steeds minder gebeld wordt, maar des te meer gemaild, gesmst of geappt. 

Voor dove mensen is er gebarentaal en voor blinde mensen Braille.

Taal gaat over elkaar verstaan en daardoor ook begrijpen. Daarom is het ook belangrijk, als je in een ander land komt te wonen om je zo snel mogelijk de taal van dat land eigen te maken. 

En hoe leuk is het niet als je ergens in het buitenland bent, als je je dan ook in die taal verstaanbaar kunt maken. Daarom heb ik op vakantie altijd een woordenboek bij mij.

Taal is ook altijd in ontwikkeling. Het Nederlands van 2017 is allang niet meer hetzelfde als dat van pakweg twintig jaar geleden, met alle nieuwe woorden die erbij gekomen zijn, laat staan in vergelijking met dat uit de vroege Middeleeuwen. 

Het allermooiste voorbeeld vind ik nog altijd het oerhollandse woord kelder. Tenminste dat zou je denken, dat het zuiver Nederlands is maar niets is minder waar; het stamt uit de Romeinse tijd. De Germaanse huizenbouwer kende geen cellarium. 

Het laat zien dat leenwoorden van alle tijden zijn en dat het geen zin heeft om te ageren tegen taalvervuiling, zoals “huisgemaakt” in plaats van: in eigen keuken bereid.
Zonder taal zouden we geen kunst kunnen bespreken en taal ligt diep verankerd in de cultuur van een land. 

Schrijven is kunst; literaire meesterwerken behoren bij ons cultureel erfgoed en de meest kunstzinnige uitingen van taal vinden we in songteksten en poëzie.

Op 26 januari is het de Nationale Gedichtendag en

“Taal er naar” is een inleiding in de poëzie. De titel alleen al geeft aan hoe rijk onze taal is en hoe zich in een woord meerdere betekenissen kunnen schuilhouden. 

Aan de hand van een kleine honderd gedichten en verschillende begrippen neemt S. G. van Campen ons mee op een ontdekkingstocht om het wezen van de poëzie en daarmee de taal te doorgronden.

En op 20 januari aanstaande is het de Dag van Taal, Kunsten en Cultuur! Deze dag is eigenlijk bedoeld als studiedag voor docenten in moderne & klassieke talen en kunstvakken in het voortgezet onderwijs en alhoewel die mensen natuurlijk sowieso een lintje verdienen, zou het een dag voor iedereen moeten zijn.
Taal is van ons allemaal.

Groet SH
NB: BV Uitgeverij NIB, Zeist 1972

ISBN 90 275 0401 6
Tweedehands verkrijgbaar via Bol.com

De dag van

 
Mefrouw probeert meestal zo actueel mogelijk te zijn en te beantwoorden aan onderwerpen, die in deze tijd spelen. 

Mefrouw houdt daar zelfs een kalender van bij.

Maar soms kan het wel eens voorkomen, dat er iets aan de aandacht van mefrouw ontsnapt.

Zoals bijvoorbeeld de dag van de Mensenrechten.

Als je daar eerst door iemand een foto voor laat maken, je vervolgens helemaal inleest over het onderwerp, want dat heeft al je hele leven de aandacht gehad en als je er daarna, niets over publiceert; want druk en bezigheden elders enzovoorts, dan is er toch iets goed fout gegaan.   

Nu wil het geval eigenlijk ook, dat het tegenwoordig wel bijna elke dag lijkt alsof er iets te vieren valt, of te gedenken is. 

Zo zijn er het vorige jaar zoveel gedenkwaardige dagen geweest, waaronder die van de secretaresses, de buren of die van de grappen, bijvoorbeeld, waaraan mefrouw dus helaas ook geen blog heeft gewijd. 

Vroeger had je alleen maar moeder- en vaderdag. En vooruit Sinterklaas; want als en wanneer mijn kinderen wel eens begonnen te zeuren over een kinderdag, haalde ik die dag altijd van stal, of ik vertelde ze dat het elke dag Kinderdag was, gezien alles wat ik voor ze deed. Tegenwoordig heb je gelukkig ook al een opa en oma dag , zo leerde ik, in het onderzoek naar dit artikel.

Maar dat neemt allemaal niet weg, dat mefrouw meer alert moet zijn. Dat elke dag een feestje waard is. Dat je iedere dag van harte mag vieren.

Dus zeker ( om het hierbij toch maar even genoemd te hebben) de dag van het Orgasme. Dat was op 20 December 2016, maar wie weet er nu nog waar hij of zij toen was, laat staan, wat je die dag gedaan hebt?

Laten we vooral niets vergeten.

Er zijn nog zoveel dagen te gaan. Natuurlijk kan mefrouw niet volledig zijn en dat is ook niet het streven, maar binnenkort staan onder andere de Dag van Taal, Kunsten en Cultuur en daarna ook nog Gedichtendag op de agenda.

Mefrouw is er bij in 2017!

Groet SH

NB: 

Zie ook voor meer informatie op issuekalender.