Infinity

  

Gisteravond met het werken in de bediening zat er een gast te tekenen op een servetje. Deze meneer was nu niet bepaald een natuurtalent. Hij had dan ook al meerdere verfrommelde servetjes liggen. Maar hij deed een poging om mijn tattoo na te tekenen.

Op een gegeven moment sprak hij mij aan, “mevrouw, misschien een beetje een rare vraag, maar wij hebben het zelfde soort teken in glas en lood in het raam thuis. Maar wat betekent het ook al weer?” Het is een Keltisch teken voor kracht, een triquatra, maar het betekent ook infinity.
Maar voor mij heeft t nog een extra betekenis en dat is de drie-eenheid voor mij en mijn twee zussen. De liefde, de kracht en de humor die ons bindt. Samen kunnen wij alles aan.
Het blijft leuk om deze vraag te mogen beantwoorden.
FR

Op de markt is je gulden een daalder waard

  

Op een Italiaanse lokale mercato” moet” je zijn voor de lekkerste verse producten. Het ziet er heerlijk uit; olijven, worsten en de mooiste exemplaren van groente of fruit.

Eerder hadden we een lekkere meloen soort gevonden en die zagen we nu weer, dus die lieten we afwegen en ach die vijgen zien er ook verrukkelijk uit zullen we die ook maar meenemen? 

Acht euro zegt de marktkoopman in het Italiaans….slik! De uitdrukking op de markt is je gulden een daalder waard kennen ze hier zeker niet?! 


Ingrediënten:



– 4 vijgen

– mozzarella bol

– verse rozemarijn 

– honing

– lekkere parmaham oid

– ciabatta 

Bereiding:



– snijd vier plakken ciabatta 

– leg er een plakje ham op

– was de vijgen en dep ze voorzichtig droog. Snijd de vijgen in kwartjes en lag deze op het stukje brood

– snijd de mozzarella in dunne plakjes en verdeel deze tussen de vijgen

– snijd de rozemarijn heel fijn en strooi dit een beetje over de broodjes

– besprenkel het geheel met honing

Lekker voorgerecht of als lunch!

MR 

Havermoutkoekjes

  
“Nies! Wat maak je?”, vraag ik als ik ongeveer drie jaar geleden bij Nieske binnen wandel. Ik ben natuurlijk overenthousiast, want Nieske maakt lekkere dingen weet ik inmiddels uit ervaring. “Havermoutkoekjes”, klinkt het. Mijn enthousiasme wordt meteen met de grond gelijk gemaakt. Met haar schoen stampt ze mijn enthousiasme nog even aan, totdat er niets meer van over is. “Havermoutkoekjes, wie bakt er nu Havermoutkoekjes. Havermoutkoekjes verdienden het niet de naam koekjes te dragen”, denk ik. “Oh, ik ben benieuwd. Ik heb ze nog nooit gegeten. Hoe maak je ze?” is wat ik zeg. De koekjes zitten in de oven en ik moet eerlijk toegeven aan mezelf dat ze heeeerlijk ruiken. Als ze uit de oven komen, is mijn enthousiasme inmiddels weer helemaal terug. De geur is echt geweldig. Ik moet nog even geduld opbrengen, totdat ik mag proeven, maar als het dan zover is neem ik mijn eerste hap. Ik ruik, ik proef en Nieske maakt het weer waar: het smaakt fantastisch. Havermoutkoekjes verdienen het dus toch de naam koekjes te dragen. 

Vervolgens heb ik een aantal keer zelf de Havermoutkoekjes gemaakt, echter zijn ze in vergetelheid geraakt. Maar ze worden in ere hersteld, dankzij Tjitske.

Met Olivia kom ik binnen. Er komen mij heerlijke geuren tegemoet. “Het zal toch niet!”, schiet het door mijn hoofd. Ik durf bijna niet te hopen, want misschien zijn ze wel helemaal niet voor ons. Ik probeer mijn enthousiasme te beperken, maar ze komen op tafel! “Yes! Wij mogen proeven!” Samen met Olivia peuzelen we samen van ons Havermoutkoekje op en wat blijkt; Olivia is er net zo dol op als ik. 
Vandaag is de dag dat ik weer Havermoutkoekjes zal bakken. Ze zitten in de oven en ruiken heerlijk!

Recept:
100 gram havermout

2 bananen

50 gram rozijnen ( of een appeltje)

Snufje zout

Kaneel naar smaak

1 eetlepel honing
Werkwijze

Oven voorverwarmen op 180 graden. Mik alles in de keukenmachine en meng het geheel. Niet in het bezit van een keuken machine? Bananen gewoon prakken en de rest er doorheen mengen. Maak koekjes van het beslag. Dit kan met je handen. Houd je niet van vieze handen? Dan met twee lepels ene bolletje maken en platdrukken. Leg de koekjes op het rooster. Gebruik wel een bakpapiertje. Bak de koekjes goudbruin in ongeveer 25 minuten. Wanneer ze klaar zijn, dan even geduld opbrengen, zodat ze kunnen afkoelen. Daarna smullen en smikkelen! 
ER

Het buurmeisje van negen-en-een-HALF

  

Het buurmeisje van negen-en-een-HALF is super nieuwsgierig en heeft nog nooit mosselen gegeten. Ze kijkt haar ogen uit!

Het mosselseizoen is begonnen en is een ideaal 1 pansgerecht voor op de camping. Alleen kost het schoonmaken van de mosselen wel wat meer moeite dan in Nederland omdat de schelpen veel viezer zijn, zo ondervond mijn lief. Maar dat geeft niks we hebben alle tijd en nu smaakt het extra goed.

Ingrediënten:

– 2 kilo mosselen 

– 2 pakjes room van 200 ml

– halve liter witte wijn

– 4 eetlepels kruidenroomkaas

– peper

– 2 kleine uien

– peterselie

– 4 teentjes knoflook 

– stokbrood

Bereidingswijze:

– was de mosselen zeer grondig. Verwijder de baard en de pokken ed. van de schelp. Kapotte schelpen gooi je weg net zoals de mosselen die na een paar tikken op de pan nog steeds open blijven staan, deze zijn niet meer goed

– snipper 1 uitje en de ander pel je de schil eraf en die is straks voor boven op de mosselen. Als deze ui zwart wordt zijn de mosselen ondanks je zorgvuldigheid niet goed

– doe de room in een kommetje en klop de kruidenroomkaas erdoor tot het lobbig is

– doe de mosselen in een ruime pan en giet de wijn en de room erop

– pers de knoflook uit en doe dit samen met het gesnipperde uitje in de pan

– doe er een handvol peterselie bij en strooi peper naar smaak erop

– hussel de pan om zodat alles zich mooi mengt en leg er als laatste de hele ui op

– breng het geheel aan de kook en zodra het kookt draai je het gas laag zodat de kook eraf gaat. Dit herhaal je nog twee keer. De mosselen zijn klaar als alle schelpen mooi open staan. Gesloten gebleven schelpen gooi je weg

– dan roer je het roommengsel er doorheen

– serveer met gesneden brood

Het buurmeisje van negen-en-een-HALF is super nieuwsgierig en heeft nog nooit mosselen gegeten. Ze kijkt haar ogen uit! Ze wil graag proeven maar hoe eet je nou mosselen?? Ze kijkt de kunst met een schuin oog bij ons af. Ze schept wat mosselen op haar bord ze zoekt een mooi klein schelpje uit die dienst kan doen als grijpertje. Met dit schelpje wipt ze zo het mosselvlees uit de andere schelpen en in haar mond. Ze vindt het lekker! Maar vooral ook interessant, als de pan bijna leeg is haalt ze alle losse mosselen uit de pan en legt ze om de beurt op onze borden. De laatste wil ze zelf als het mag? 

Natuurlijk heerlijk juist als een kind zo mag genieten van eten! 

MR 

About books and reading

Een keukenmeidenroman door Kathryn Stockett
  
De flaptekst is kort: ” In het Mississippi van de jaren 60 wordt aan zwarte vrouwen wel de opvoeding van blanke kinderen toevertrouwd, maar niet het poetsen van het tafelzilver. Drie vrouwen zijn het allesbepalende racisme meer dan zat en besluiten dat de verschillen tussen hen minder belangrijk zijn dan de overeenkomsten.”
De schrijfster vindt dit laatste in wezen de essentie van het boek: “Dat vrouwen zouden beseffen: We zijn gewoon mensen. Er is niet zoveeel, dat ons van elkaar scheidt. Lang niet zoveel als ik dacht”. Dit is ook de passage, waar ze het meest trots op is, zoals ze zelf zegt.
In haar verantwooring bedankt ze Susan Tucker. De auteur van ” Telling Memories Among Southren Women”, De vrouw die daadwerkelijk zo’n boek schreef.
Ondanks het feit dat Kathryn’s boek pas in 2009 gepubliceerd werd en geschreven is in een tijd van ver na de rassenscheiding, voelde het voor haar lastig om bepaalde grenzen te overschrijden.

Wat zouden haar ouders ervan vinden en kon ze wel met de stem van zwarte mensen schrijven?

Wat hielp was het artikel waarmee Howell Raines ooit een Pulitzer-prijs won : “Grady’s Gift”:
“…. de oneerlijkheid waarop een samenleving is gebaseerd, maakt elke emotie verdacht, maakt het onmogelijk om vast te stellen of het sentiment tussen twee mensen oprecht gevoel was dan wel medelijden of pragmatisme.”
Kathryn’s boek, haar droomdebuut, werd ” een kanjer van een bestseller” , met lovende recensies. Een kleine greep:
“Pageturner, overtuigend, absolute hit, puur genot, ontroerend, hartverwarmend, hilarisch, geloofwaardig.”
Monique Eskens van boekhandel De Drvkkery te Middelburg schrijft: ” Het is een aangrijpende, meeslepende en bij vlagen verbijsterende roman. Het zou me niet verbazen als dit boek opgepikt wordt door leesclubs ….Hulde voor de omslag en de omzetting van de oorspronkelijke titel The Help ”

Op boekverkoper.nl

En ik sluit me daar volledig bij aan.
Vertaald uit het Engels door Ineke van Bronswijk

Uitgeverij: Mistral/Amsterdam 2010 copyright

Oorsronkelijke uitgave: Amy Einhorn Books/Published

Copyright: 2009 Kathryn Stockett
ISBN 978 90 499 51222 1

NUR 302 

 
N.B. De flaptekst bevat een fout: het zilver mocht wel gepoetst, doch niet gestolen worden.
Groet , SH