Sinds jaar en dag is mijn haar niet zo lang als nu. Ik val nu voor het eerst in de categorie lang haar, in plaats van dat laffe half lang haar. Het is prachtig. En als ik iedereen om mij heen mag geloven moet de schaar er nog maar niet in. 

Het hebben van lang haar heeft absoluut voordelen. Zo hoef ik niet lang te wachten als ik wil oversteken. En er is altijd iemand zo galant om voor mij de deur op te houden. 

Maar even over die nadelen. Ik ben vandaag de dag een fortuin kwijt aan shampoo en crèmespoeling. Man, wat een lading heb ik tegenwoordig nodig. En alleen al het feit dat ik überhaupt crèmespoeling moet gebruiken. Vandaag de dag ben ik ook uren mijn haar aan het borstelen. Wat een knopen zitten er in. Net als bij het scheren van mijn benen wring ik me nu in de meest onmogelijke yogaposities, anders kan ik niet overal bij. Tijdens het sporten rol ik regelmatig met mijn gewichten over de vloer, maar als ik niet oppas dan rolt mijn haar in de gewichten en moeten de spierbundels uit het krachthonk mij bevrijden. Op de fiets even in mijn dooie hoek kijken is tegenwoordig een opgave, vooral als het waait. Ik steek mijn hand uit, draai mijn hoofd over mijn schouder en hoppa de wind waait mijn haar voor mijn ogen. En dan maar hopen dat ik veilig de bocht kon nemen. Als mijn lief mij wil knuffelen terwijl ik mijn haar los heb is dat geheel op eigen risico. De rits van mijn jas dicht doen terwijl mijn haar prachtig over mijn schouders hangt? Niet makkelijk. Echt niet.

Ik wist oprecht niet dat het hebben van lang haar zo ongemakkelijk kon zijn en dat het zoveel nadelen met zich mee brengt. Misschien ervaart niet iedereen deze nadelen en ben ik gewoon een kluns. Ik ken mezelf goed genoeg om te weten dat ik behoor tot de categorie kluns, maar ik kan toch niet de enige zijn, met lang haar die hier last van heeft?!? 

Maar hé, ik hoef niet lang te wachten bij het oversteken. Lang haar rocks!
ER