How to make stress your friend

“Eveline, zou je het niet eens een beetje rustiger aan doen? Je hebt het altijd zo druk? Gaat het wel goed met je? Jouw baan is echt stressvol, kun je het niet wat rustiger aan doen?”, aldus een vriendin van mij. Ik weet dat dit gevraagd wordt, omdat iemand om je geeft en omdat iemand zich zorgen maakt en tegelijkertijd vind ik dit lastige vragen. Ik heb het inderdaad druk, sommige aspecten van mijn leven leveren stress op, maar het zorgt er ook voor dat ik optimaal kan presteren. “Of toch niet? Heb ik het inderdaad niet te druk? Oh ja, misschien ben ik toch wel wat moe. Misschien is het toch beter als ik het rustiger aan doe….”, schiet het door mijn hoofd…




“Eveline, we gaan even kijken hoe jij reageert op een bepaalde druk op je lijf”, aldus mijn haptonoom. Ze begon met lichte aanrakingen op verschillende locaties op mijn lijf. Ik reageerde niet of nauwelijks. Maar naarmate zij de druk opvoerde en sneller wisselde van locatie, raakte ik steeds enthousiaster, kwam er veel energie los bij mij en lachte ik veel. “Eveline, jij reageert heel positief op een beetje hectiek, en veel druk. In jouw dagelijkse leven zal jij waarschijnlijk het beste gedijen bij afwisseling, drukte en hectiek. Een beetje stress en hectiek in jouw leven, is dus helemaal niet erg”, aldus de conclusie van mijn haptonoom. “Yes! Ik hoef het niet rustiger aan te doen”.




Oké, een beetje stress en drukte is niet erg, maar veel stress en te veel drukte wel, zegt men. Hoe moet je daar dan mee omgaan. Sommige situaties zijn gewoon stressvol en niet te vermijden. En hoe kan het dan, dat stress soms heel goed te handelen is? Kelly McGonigal gaf mij het antwoord in haar Ted talk: ‘How to make stress your friend’. 

ER

Happy

Happy 
  

M’n eerste aanblik zorgt voor een big smile op mijn gezicht. Ik ben blij dat je er bent. Het uitzicht is zoals altijd; mooi. De geur neem ik in me op en herken ik uit duizenden. Ik heb je gemist. Het is te lang geleden. En toch…. Onze eerste aanraking is teleurstellend, koud zelfs. Ik aarzel…. Moet ik de volgende stap wel nemen? Ik zet door. 

Het is even koud, maar daarna heerlijk! Ik geniet van de golven om mij heen. De eerste duik van dit jaar is een feit! Ik geniet van het schaterlachen van Olivia wanneer ze echt kennis met je maakt. Je verwelkomt haar met open armen. Ik moedig mijn lief ook aan: “Het is koud, maar als je door bent is het heerlijk!” 

Alle drie zijn we door geweest! De zee! Heerlijk! 

ER

Het Facebook-plaatje

  
“Het gras is altijd groener….”, de woorden die ik mezelf hoor zeggen tegen een vriendinnetje.”Ja maar, mensen zeggen altijd tegen mij dat ik het zo mooi voor elkaar heb allemaal”, zegt zij weer tegen mij. Mijn antwoord: ” Dat is het Facebook-plaatje, en dat is wat mensen willen zien en geloven. En het is wat mensen willen laten zien”.

Het Facebook-plaatje, inmiddels een begrip in mijn vocabulaire. Het zijn de duckface-foto’s, de-ik-zit-hier-heel-nonchalant-op-een-prachtige-berg-foto’s, de kijk-mij-hoog-springen-op-het-strand-foto’s, de ik-duw-de-toren-van-Pisa-om-foto’s. Het zijn de profielfoto’s van de stelletjes gelukkig in het zonnetje, het is de profielfoto van de kersverse moeder met kind, het is de profielfoto van de voeten op het parelwitte strand met helderblauwe zee. Het zijn de foto’s van de salades, de cocktails, de wijntjes, the happy families. Het zijn de hashtags van Twitter. “Ja, Twitter kan ook onder het Facebook-plaatje vallen”. #lovemylife, #yolo, #nomakeup, #nofilter, #vakantie, #coffee.
Een en al positiviteit op Facebook, Twitter, Instagram en ander socialmedia fratsen, waar ik het bestaan niet van weet, omdat ik leef onder een steen. En ik houd van deze positiviteit, van deze Facebook-kneuterigheid. En ja het klopt, ook ik maak selfies, spring er op het strand op los, fotografeer mijn voeten in het zand, post mijn wijntjes, zet een foto op Facebook wanneer mijn prachtige Olivia geboren is, post met hashtags zoals: #altijdblijvendansen, #weetIkveeldathashtageigenlijknietbijFacebookhoort. Wat je echter niet ziet: ik maak veel selfies, voordat ik een keer een fatsoenlijke te pakken heb. Ik moet 30 keer springen, omdat ik al geland ben wanneer de foto wordt genomen, ik mis met mijn vinger de vlag bij Buckingham Palace. En mijn duckface? Die ziet er gewoon niet uit. Waarom ik post op Facebook? Uit enthousiasme, vanuit positiviteit. En als je dat allemaal doet krijg je het Facebook-plaatje.

Het Facebook plaatje maakt mensen onzeker. Het zorgt ervoor dat het gras groener lijkt bij de buren. Het zorgt ervoor dat het gras groener lijkt aan de overkant (help?).Wat zeg ik het gras lijkt niet alleen groener, het is ook nog een netjes gemaaid. Maar is dat erg? Nee, dat vind ik niet. Ik vind het wel mooi om te zien wat de highlights zijn van iemands leven. Of wat de kleine dingen in het leven zijn die hen doen glimlachen. 

ER

What would you change?

Ik krijg een via Facebook een *filmpje onder ogen. Het filmpje raakt me, en komt op precies het goede moment voorbij. Deze week ben ik niet blij met mijn lijf. Ik zit niet lekker in mijn vel en ben enorm kritisch. Ik zou 100 dingen op kunnen noemen die zou willen veranderen.

Ik ben vergeten dat ik een sterk lijf heb. Ik ben vergeten dat ik mooie blauwe ogen heb. Ik ben vergeten dat ik mooi blond haar heb. Ik ben vergeten dat ik een gezond lijf heb. Ik ben vergeten dat ik trots mag zijn op mijn lijf. 

Geïnspireerd door het filmpje zou ik nu anders kiezen als ik iets mag veranderen. Nu zou ik kiezen voor superkrachten, zodat ik een superheld kan zijn! 

ER
https://m.youtube.com/watch?v=f0tEcxLDDd4