Je bent al jaren in mijn leven. Al zakt de hele wereld onder m’n voeten vandaan. Ik weet dat ik op jou kan rekenen. Ik weet dat je er altijd zal zijn en ik weet dat je me nooit in de steek zal laten. Soms pink ik een traantje weg, omdat je me weet te raken. Als ik met roos wandel, weet ik dat je er zal zijn, als het mooi weer is, dan weet ik dat je er zal zijn. Op regenachtige dagen laten we elkaar meestal met rust. De geur van gemaaid gras doet me aan je denken. De herinneringen komen dan een voor een boven. Je bent bijzonder. Je hoort gewoon bij mij. We zijn verbonden met elkaar. Samen een, jij en ik. 

Het valt me echter wel op dat je niet monogaam bent. Anderen kunnen ook op je rekenen. Dat neemt niet weg dat ik je elke keer weer toe laat in mijn leven. De deur staat altijd op een kier en jij weet me altijd moeiteloos te vinden. 

Ik heb je een tijdje op afstand weten te houden. Gelukkig maar, want het is beter voor mij. Alleen afgelopen zaterdag kon ik er niet meer langer tegen vechten. De strijd is gestreden, je hebt me verslagen. Vanuit het niets ben je er weer helemaal. Zij aan zij, wij samen, jij en ik. Je neemt al mijn energie. Ik kan niet anders, dan je te verwelkomen met open armen. “Lieve hooikoorts welkom terug! Je hoort bij mij, hoe lang blijf je dit keer?” 

ER

“Wie kan er zaterdag?”, aldus Lils in de groepsapp. “Ik! Ik! Ik kan volgens mij!”, denk ik. Ik bel Foka of ze kan oppassen. “Yes, ze kan”, zeg ik tegen Olivia. Olivia heeft geen idee, maar ze lacht naar me. Nu staat er niets meer een avondje wijn, met vriendinnen in de weg.
Ik plof neer op de bank. We zijn er! Gezellig! Afke zet snel een kopje thee. Sjaakie is er al, en met Lils ben ik naar Alkmaar gereden. We hebben elkaar een tijdje niet gezien, maar het is net alsof we elkaar gisteren nog gezien hebben; we kletsen honderduit. Uiteraard komt ‘mefrouw’ ter sprake.”Leuke blog!”, “Ik kijk elke dag”, “Hoe vaak bloggen jullie nu en wat zijn jullie toekomstplannen?”, leuk deze feedback van mijn vriendinnen. Ik vind het echt gaaf dat ze zo enthousiast zijn, dat ze eerlijk zijn en dat ze zo meedenken. “Maar Eef, nu ehm, nu moeten we wel nadenken over wat we zeggen. Voordat we het weten staat het op mefrouw”, aldus een van de dames. Ik denk snel na: ” Ehm tsja….. Wat zal ik zeggen… Het is wel waar. Ze zijn wel deels mijn inspiratiebronnen. Maar ik wil nog wel gewoon uitgenodigd worden op feestjes en weekenden”. Ik lach een beetje schaapachtig als reactie. ” Ja, dan nodigen we Eef gewoon soms niet meer uit, dan kunnen we gewoon vrijuit spreken, zonder dat het op haar blog komt”, Afke maakt een grapje. Hoop ik. Denk ik. Neem ik aan. Nee, ik weet het zeker. Ze maakt een grap. Ik lach schaapachtig.
De wijn die vloeit, de gesprekken volgen. Eerlijk is eerlijk, genoeg inspiratie voor tientallen blogs. Zal ik ze er blij mee maken? Geen idee. “Lieve vriendinnen, lieve inspiratiebronnen, ik beloof dat ik discreet zal zijn”. 

ER

 
 
Zondagochtend kwart voor zeven: “Lief, Olivia is wakker. Nu echt”. Samen staan we op en gaan we naar Olivia’s kamer. We zeggen goedemorgen tegen haar, we kletsen een beetje, Nellie nijlpaard krijgt een knuffel, we maken grapjes. Vervolgens stap ik met Olivia onder de douche en onze dag is begonnen: “Goedemorgen wereld, wij zijn wakker!”

Ik ben altijd al een ochtend mens geweest, maar wat we tegenwoordig in een ochtend gedaan krijgen is bizar. Tegenwoordig zijn we allemaal gedoucht en aangekleed, is het hele huis aan kant, draait de was, is Roos buiten geweest, hebben we ontbeten, is er vers brood gebakken voor de barbecue van die avond, heb ik een volledige workout achter de rug, heb ik thee gedronken en bijgekletst met een vriendinnetje, en zijn de boodschappen gedaan voor 12.30. En dat op een zondag! “Maar je weet niet watskeburt, watskeburt, watskeburt”, schiet het door mijn hoofd als ik zie hoe onze ochtend verlopen is. 

Ik houd van deze ontspannen maar productieve zondagochtenden. En met een brede grijns zeg ik tegen Mel: “Wat kan je leven toch ineens veranderen”. Hij kijkt mij aan, en samen kijken we naar Olivia. Het enige wat hij zegt: ” Echt wel”. 

ER