Ik ben naturist. Ik loop, kortgezegd, dus graag in mijn blootje in de zon en zwem graag zonder kleren in natuurwater. Nadat vele gesprekspartners vertellen er niet aan te moeten denken om er ook naar toe te gaan, wordt mij vervolgens het hemd van het blote lijf gevraagd over hoe het er aan toe gaat op een naturistencamping. Ieder zijn ding, denk ik altijd.
Via een advertentie in de Wereldgids Naturistenvakanties kom ik, onderweg naar Zuid Frankrijk, met mijn gelijkgestemde echtgenoot aan in het dorpje vlakbij de beoogde naturistencamping. Echter zonder dat we het gepland hebben, rijden we onverwacht op het parcours van de tijdrit die de volgende dag gereden gaat worden in het kader van de Tour de France. Iets verderop zien we veel volgers van de Tour hun camper de berm inrijden. Na een korte blik van ‘zullen we?’ staan wij ertussen. Dit is voor ons het verrassende en verrijkende van een campervakantie: spontaan in de gelegenheid zijn om sfeer te proeven! De volgende dag genieten we, alsof we echte Tourfans zijn.
Wederom via die Wereldgids Naturistenvakanties komen we enkele dagen later aan bij een ons onbekende camping aan de Middellandse Zee. We hebben er zin in. Natuurwater om in te zwemmen! We zijn verbaasd dat de camping wordt bewaakt met automatische wapens door medewerkers van Police Nationale. Dat is absoluut niet wat we van de relaxte sfeer van andere naturistencampings gewend zijn.
Bij het ons aangewezen staplekje aangekomen, worden we gewenkt door een echtpaar. Ze ‘camperen’ in het zelfde merk bestelbus als wij. We wisselen enthousiast de voordelen ervan uit. Vervolgens waarschuwt de vrouw ons: Jullie weten toch wel op wat voor camping je terecht bent gekomen? Wij beginnen juist op dat moment daaraan te twijfelen en worden al snel wijzer gemaakt, want híer blijkt het ’s avonds te gebeuren. Wat ‘het’ is, is ons nog niet helemaal duidelijk, maar het heeft met ‘sexy’ te maken. Het lukt ons niet om de beelden rond sexy en naturisme met elkaar te verenigen, maar ja, we hebben vooruit betaald voor de overnachtingen én we zijn Nederlanders… Rond etenstijd besluiten we aarzelend om dan maar weer spontaan sfeer te gaan proeven en lopen naar het centrum.
Er loopt een blote man. Is hij zijn hond kwijt? Die vraag komt spontaan bij mij op wanneer ik de halsband om zijn nek ontdek. Maar nee, later zie ik hem weer lopen, aangelijnd en geleid door een vrouw die als een rollade in een netjurkje gestrikt zit. Mijn aandacht wordt vervolgens getrokken door een stel in sm-kleding dat flink de pas er in heeft. Zij leidt hem trekkend aan zijn geslachtsapparaat het centrum binnen en hij spreidt stijfjes zijn lust ten toon aan mijn spontane verbazing. Mijn onwennige blik verspringt verschrikt, maar ik weet niet waar wél te kijken. Ik ben naar het zich laat aanzien geen voyeur.
Ieder zijn ding, bespreken mijn man en ik. Waarbij we tot de ontdekking komen dat een dergelijke camping in de toekomst voor ons beiden niet op het verlanglijstje staat. Relatiecrisis getackeld.
We druipen af. Langs die (keurig klassiek gekapte) ongeveer 60-jarige dame, die je overdag in een mantelpakje als directrice van een verzorgingshuis zou verwachten. Zij zit in haar doorkijkjurkje met haar gelijk-geklede man te eten en kijkt verwachtingsvol om zich heen, zoekend naar bewonderaars. Bewonderenswaardig genoeg hangen haar tepels net niet in haar bord.
Ook exhibitionisme blijkt niet mijn ding. Op deze camping hou ik natuurlijk mijn kleren aan. Ik ben per slot van rekening naturist!
GH
PS: De naam en locatie van de camping zijn bekend en opvraagbaar bij mefrouw.
mefrouw 