Kerstavond

Een avondje thuis doet wonderen, voor als je denkt geen inspiratie meer te hebben voor nog een jaar bloggen.

Het welluidende gebeier van de klokken in de nog bestaande kerken in Leeuwarden, doet me denken aan het onheilspellende nieuws van vorig jaar; in 2016 zouden er steeds meer kerken gaan verdwijnen, omdat er steeds minder mensen deze prachtige gebouwen zullen gaan bezoeken, vanwege het afnemende aantal gelovigen.

Sommige gebouwen zullen aan de sloop ten ondergaan, maar het goede nieuws was, dat ook vele een nieuwe bestemming zullen vinden. Als gebedshuis voor een andere geloofsrichting, als restaurant of zelfs als woning.

Ook dit is een stille sloper.

Glimlachend bedenk ik, dat ze deze avond in ieder geval nog vol zullen zitten; het is immers kerstavond; de enige avond, dat welke voorganger dan ook, niet alleen voor zijn of haar eigen parochie preekt, maar waarbij de kerk ook vol zit. Het enige verschil is dat ik er deze keer niet bij ben, vanwege een knieblessure.

Jarenlang ben ik er wel geweest, in diverse kerken, van diverse geloven en in meerdere kleuren. Vanuit mijn eigen opvoeding bij de Hervormde Gemeente, maar van me zelf uit ook bij de Katholieken, de Jehova’s en de Gereformeerden. Zelfs bij verschillende meer alternatieve Kerstnachtdiensten en zelfs met mijn ouders bij de Benedictijners. Wat ik nog altijd wil, is een keer naar de kerstavond van het Leger des Heils in de Harmonie, om die bij te wonen, maar dit jaar, 2016 ben ik thuis en luister ik naar de Messiah van Handel, wat ook iets uitdraagt.

Een boodschap van hoop, liefde en geloof.

Klinkt dat niet ergens bekend? 

Kijk dan in de bijbel bij 1 Chorintiers 1 vers 13. 

Het is van alle tijden.

Behalve mijn geloof heb ik al meerdere kerken zien verdwijnen in deze prachtige stad, maar ik geloof nog steeds in wederopbouw, nieuwe kansen en nieuwe mensen en ik kan nog steeds genieten van alles wat een samenleving te bieden heeft en alles wat ons samen brengt.

Vanavond denk ik daar aan; het is bijna Kerstmis, tijd, om het hondje uit te laten en al het goede nog eens te overpeinzen.

Daarna ga ik mijn teennagels lakken; tenslotte ben ik uitgedaagd. Zie #lakaan, zie de blog over Serious Request van Mirelle.

Voor iedereen: alle goeds voor nu en altijd

Groet SH

Guestblog: Het leugenaarsbankje

Over mannen wordt over in het algemeen beweerd, dat ze niet praten, maar in de praktijk blijkt dat toch een ietsje pietsje anders te liggen. 

In vergaderingen bijvoorbeeld, blijken de mannen het langste en het meest aan het woord te zijn; en over voetbal raken ze nooit uitgepraat. Kijk maar eens naar alle voor- en nabeschouwingen op tv, of al die programma’s over sport, die de klok slaan. De hoofdmoot is voetbal. 

Ook in “praatprogramma’s” op tv, komen hoofdzakelijk mannen aan het woord.
Dus waar komt dan, dat wijdverbreide misverstand vandaan?

Nou, bij ons natuurlijk. Wij vrouwen vinden dat.

Ze praten dus wel, maar niet over de dingen, die wij belangrijk vinden. Die ons interesseren. We laten ze wel graag aan het woord, maar niet over auto’s of sport, want ze moeten van ons, over gevoelens en emoties praten.

Maar dat lukt ze vaak niet, dus dan zoeken ze elders hun heil.

Vooral oudere mannen hebben daar een bij uitstek geschikte plek voor gevonden. 

De leugenaarsbank!

Dat is niet perse een bankje, maar wel een plaats waar ze kunnen samen komen, bij voorkeur ergens waar het lekker druk is, waar veel te zien is; zeg maar. 

Zodat ze toch nog iets te zien hebben om over te praten, als het gesprek onverhoopt even stil valt.

Dat kan zomaar in het park zijn. Of bij de boot. Of op het station , of in het winkel centrum; als er maar wat te zien is. Een hangplek voor ouderen noemen ze dat tegenwoordig. Zelfs de bibliotheek schijnt er niet vrij van te zijn.
Regelmatig fiets ik er weleens langs. En dan vraag ik me steevast af, waar ze het over hebben, die kerels van stavast.. Die oerhollandse jongens, die geen koffiehuis hebben, om zich in te verschansen, maar wel elke dag op hun post staan. Hangend over hun scootmobiels.

Hebben ze het over het wereldleed? De vrouwen in hun leven? Of toch gewoon over alles wat voorbijgaat….

Of, al verder prakkiserend, terwijl ik ze gedag zwaai, komen er andere vragen naar boven: Over alle leugens, die ze in hun leven opgedist hebben.? Alle sterke verhalen, die nog een keer verteld moeten worden? Het heet toch niet, voor niets zo? Zo’n bankje?

En dan denk ik aan het eventuele lot van alle ( jonge) mannen die ik nu ken: straks, samen op zo’n bank.

Gelukkig is “praten ” onder de jongens vantegenwoordig, en dus ook bij de toekomstige generaties, meer wijd verbreid, want, ze worden over het algemeen meer opgevoed door vrouwen. 

De meeste leerkrachten op de basisschool, op dit moment: zijn vrouwen. 

Veel jongens groeien op in een eenoudergezin, waarbij de moeder aan het hoofd staat. 

Pas op de middelbare school komen de afgezaagde, uitgebluste, blanke mannen van middelbare leeftijd in beeld, waar ze zich tegen af kunnen zetten. 

Daarmee zullen ze zich, hoop ik, wel redden . De nieuwe mannen.

Om te leren praten.

Ik heb hoop voor de toekomst.

Groet, SH

Bronnen: Margriet, Libelle, Linda, HP/De tijd, Metro, Volkskrant,

de Huis aan Huis,LC , AD , mensen; live blogs. en de Telegraaf. Enzovoorts. 
PS. Sorry Jan

Hoop

  

Als je iets hoopt, dan wil je het eigenlijk niet”, aldus de spreker van de workshop. Ik luister naar haar woorden en laat deze op mij inwerken….. Ik wil opstaan en haar workshop bruut verstoren. Ik wil haar schouders beetpakken, haar in de ogen kijken en zeggen dat ze het mis heeft. In de dagen na de workshop denk ik vaak aan de woorden van deze vrouw. Ik kan niet begrijpen, waarom zij deze wooden in haar eigen workshop gebruikt. 

Soms is hoop het enige dat je hebt. Soms geeft hoop je de energie om door te gaan, terwijl de wereld lijkt in te storten. Soms geeft hoop je moed en bereik je dingen die je nooit voor mogelijk had gehouden. Soms geeft hoop je de kracht om woorden te uiten, die altijd in stilte zijn gebleven. Hoop is soms het enige dat je nodig hebt.

“Hope is the only thing stronger than fear”


-Unknown

ER