Haar

Sinds mijn op Vlieland geboren dochter naar  Ameland verhuisd is, heb ik een probleem: Mijn haar wordt niet meer geknipt. Tenminste niet zo vaak als het zou moeten gebeuren en ook niet zo regelmatig als vroeger gebruikelijk was, toen zij nog thuis woonde en mijn vaste kapster was. 
Dat dat niet gebeurt valt op. Het is zelfs zover, dat één van mijn collega’s het haar uit mijn gezicht strijkt en heel lief vraagt of ik nog wel wat zie.
 
Dus ik begrijp wat het voor mijn moeder, zussen en aangetrouwde nicht betekent, nu hun vaste kapster verhuist vanaf Vlie naar de wal. Je zult haar maar zo kunnen gaan missen.
Maar misschien moest ik eerst op vakantie naar Egypte om bij de kapster aldaar een verhelderend inzicht te krijgen.
 
Nooit was er iemand zo voorzichtig met een schaar. Nog nooit heeft er iemand met  zoveel liefde en passie mijn haar geknipt. Voor haar was het helemaal nieuw om uiteindelijk te ontdekken wat het resultaat zou zijn.
Voor mij was het resultaat een onderkenning van wat ik eigenlijk even was vergeten:
Met mijn haar zou het niet zo moeilijk moeten zijn om een nieuwe kapster vinden, die er wel wat van kan maken.
Dat mijn dochter definitief niet meer terugkomt is nu wel duidelijk.
Ik ga op zoek!
Groet SH
.
Advertenties

Quote of the Friday: Seniorenmoment

image“Één haar op het hoofd is beter dan twee op de borstel.”
– onbekend –

Met het opruimen van het magazijn vond ik een leuk boekje. Oeps, een seniorenmoment. Toen ik bij deze quote kwam, moest ik meteen aan mijn Pake denken, want deze geldt totaal niet voor hem. Zolang ik leef heeft hij al een kale kop, met een paar haren erop, maar met een mooie krans.

Als klein meisje wilde ik al kapstertje spelen. Dan zat ik op de eettafel, met mijn korte pootjes bungelend over de rand en hij op de stoel, dan moest hij een theedoek om als kapkleed en dan had ik alle borstels en kammen die er waren en een soort aftershave netjes uitgestald naast mij op de tafel. En dan speelde ik kapstertje, altijd bleef Pake rustig zitten, totdat ik er weer genoeg van had. Voor mijn gevoel kon ik uren borstelen en net alsof knippen, die paar haren meer of minder, het maakte hem niets uit. De finishing touch was altijd met de aftershave-roller, dat vond ik altijd mooi werk, met dat ding over die hele kale kop heen rollen, hartstikke veel natuurlijk en stinken! Maar ach zolang Pake z’n grapjes maar kon maken en dat we met z’n tweetjes gewoon plezier hadden, daar ging het om. Good memories…

En het mooie is, dat ik nu al 15 jaar Pake’s haar in het echt mag knippen.

Waarschijnlijk ben hij de grondlegger geweest, dat ik de kappersopleiding heb gedaan.
Dus Pake: bedankt!

FR