Life hack: Kussenslopen

De “was” in het algemeen is niet mijn favoriete ding om te doen. 

Wasmanden die, als je er een piek boven op zet gewoon door kunnen gaan als kerstboom. Altijd staat er wel een volle mand klaar om opgevouwen te worden. Sokken ben ik sowieso mee opgehouden om te bundelen per paar want het sokkenmonster bestaat namelijk echt! Ik koop alles in één kleur en maat en gooi ze na het wassen in een gezamenlijke sokkenmand. Strijken, wat zal ik zeggen? Gelukkig heeft mijn schoonmoeder mijn lief dit goed geleerd want hij is het type, kleren maken de man. Ik heb hierin niet echt het goede voorbeeld meegekregen, Oma Rouw bijvoorbeeld stopte de strijk onder de losse kussens van de bank en ging er dan als een prinses op de erwt heerlijk bovenop zitten. Van mijn tante leerde ik echter mindful wassen zij heeft de term wasgoed een andere betekenis gegeven, als ze bijvoorbeeld na het wassen van het beddengoed van een logeetje nadacht over het leuke weekend dat ze hadden gehad. Ze dacht dan bewust “het WASgoed”. Dit pas ik toe en ik moet toegeven het helpt en natuurlijk het feit dat het je een heleboel tijd scheelt als je weet waar alles ligt. 

Nu heb ik dan ook een super life hack. Naast het sokkenmonster heb ik vaak nog een probleem; kussenslopen. Deze liggen bij een tweepersoonsbed nooit bij elkaar. Zelfs enkele kan ik ’s nacht niet terug vinden als ik een bed moet verschonen bij een ongelukje. Bedden maak je makkelijker op als je het dekbedovertrek binnenstebuiten om je deken schud. Een dekbed opvouwen is al een kunst op zich in je eentje maar binnenstebuiten ziet het er helemaal niet meer uit in je kast, want je blijft natuurlijk niet bezig. 

Dan nu de oplossing! Vouw je dekbedhoes lekker binnenstebuiten op (bij een tweepersoons vouw je ook één sloop) en doe je kussensloop hier netjes om heen. It is easy!! Nooit meer verschillende kussenslopen bij je dekbedovertrek op een bed en bovendien staat het een stuk netter in de kast.

Zullen we het dan maar niet meer over het strijken hebben? Of heeft er iemand nog een slimme tip? 

MR 

Wespen 

De één schiet in een volledige paniek dans bij het alleen al horen van het gezoem van deze gevleugelde beestjes en de ander blijft gewoon rustig zitten tot ze weer verder vliegen naar het volgende tafeltje. Ik vind dit altijd een erg grappig schouwspel! 

Alhoewel er niet zoveel wespen zijn door de vele regenbuien deze zomer, helpt deze DIY om ze op afstand te houden en je nog even lekker op je gemakje kan genieten van het zonnetje.

Benodigdheden:

– citroenen 

– aantal waxinelichtjes 

– mesje en een bolletjesschep

– leeg en schoon glazen potje

– pan

– water

– optioneel een paar druppels Citronella etherische olie

Werkwijze:

– snijd de citroenen door de helft en hol ze voorzichtig uit met een bolletjesschep

– verwijder de aluminiumhouder van de waxinelichtjes en haal voorzichtig het kaarsenlont met het voetje eruit

– stop de waxinelichtjes in het glazen potje en verwarm dit “au bain marie” dus in een pan met water tot het vloeibaar is geworden

– stop het kaarsenlont met voet in de halve citroen en schenk het vloeibare kaarsvet erbij (eventueel kun je hier nog een aantal druppels citronella olie aan toevoegen)

– laat de citronellakaars stollen

Het staat niet alleen gezellig op tafel maar ook komt er een lekkere subtiele geur vanaf! Als kleine bonus houden ze ook andere akelige muggen op afstand. Zodat je tijd hebt voor elkaar.

Fijne avond,

MR 

Yummy sunday: RAW steak

Vandaag is het vaderdag, onwillekeurig ga ik terug in de tijd en denk ik aan mijn eigen vader. Vaderdag was niet echt zijn ding, een volledige maaltijd koken ook niet. De wekelijkse boodschappen bestonden meer uit kaas, bier en roze koeken voor ons. Toch kon hij enorm genieten van een lekkere maaltijd en liep hij altijd te kreunen tijdens het eten iets wat Finn van Opa geërfd heeft. Koken kon hij zeker wel en ik weet nog heel goed dat hij mij ging leren om een biefstukje te bakken. 

“Eerst wachten tot de boter gloeiend heet is, Mirelle” 

In mijn onschuld vroeg ik hem hoe je wist dat de boter heet genoeg was. Zulke dingen moet je nou nét aan hem vragen en mijn antwoord kreeg ik. 

“Zo” en hij spuugde midden in de koekenpan “als het spuug verdampt is dan is de boter heet genoeg en kan de biefstuk in de pan”

Deze tactiek ben ik natuurlijk niet gaan gebruiken maar ik vergeet nooit dat de boter heet moet zijn! Het volgende foefje gebruik ik nog wel steeds. Hij leerde me dat je moest tellen, tot zestig op één kant en tot zestig op de andere kant daarna draai je het gas op half en tel je voor elke kant nog eens een keertje tot dertig. Daarna laat je het biefstukje rusten.

Hij deed zijn naam eer aan en at zijn biefstuk raw. Wil je hem medium of well done dan kun je dit makkelijk testen door dit trucje

Food is memories

Fijne vaderdag allemaal,

MR