#misCourage

  

BAM, die komt binnen! Een nieuwe hashtag op Twitter en Instagram. Ik lees een goed bedoelde promotie blog voor deze campagne van iemand die duidelijk geen ervaringsdeskundige is en die een paar keer flink de plank volledig mis slaat. Dit duidt maar weer hoe sensitief dit onderwerp is.

Een feit is dat één op de vier zwangerschappen eindigt in een miskraam. Uit een onderzoek onder 5500 vrouwen die een miskraam hebben gehad, blijkt dat 70% van de vrouwen niet praat over hun miskraam uit schuldgevoel. Ze praten niet over hun gevoelens met hun beste vrienden (67%) en zelfs niet met de vader van de baby (35%) omdat ze denken dat ze gefaald hebben en/of uit angst voor pijnlijke reacties. Jane Brewin, CEO van Tommy’s, wil voorkomen dat vrouwen in een depressie raken doordat ze hun gevoelens niet uiten. Volgens haar praten vrouwen liever niet over hun miskraam, omdat ze bang zijn dat ze vervelende opmerkingen krijgen zoals bijvoorbeeld ‘het was nog geen echte baby’ . Brewin wil het taboe over dit onderwerp doorbreken. Ze wil ook dat vrouwen zich eerder kunnen laten onderzoeken nadat ze een miskraam hebben gehad. Nu worden vrouwen alleen maar door een specialist onderzocht als ze drie keer achter elkaar een baby hebben verloren.  

Ik ben z’n vrouw, ik ben pas onderzocht na drie miskramen achter elkaar. Ik bleek het antifosfolipidesydroom te hebben. Een diagnose die ons deed besluiten het hierbij te laten. Het einde van onze droom, van een derde kindje. Het trok een tè zware wissel op mijn gezondheid en op ons mooie gezin. Ik praat er inderdaad weinig over. Gelukkig niet omdat ik het gevoel heb dat ik gefaald zou hebben of dat ik me schaam. Wel omdat het zo pijnlijk is, rauw. Het blijft een kwetsbare plek zelfs na vijf jaar. Iets waar je, je lastig tegen kan beschermen.

Ken je die opmerking, een beetje zwanger bestaat niet? Zo is het! Het is niet een beetje een baby…dus je bent ook niet een beetje een moeder maar helemaal met al die hormonen en gevoelens die daarbij loskomen. 

Die gevoelens komen nog regelmatig voorbij soms ongewenst, soms gewenst. Soms ga ik naar mijn luchtkasteel, soms glimlach ik en soms deel ik ze. Soms reageren mensen bot maar soms reageren mensen precies goed gewoon door te luisteren en oprechte vragen te stellen of soms door hun eigen persoonlijk verhaal te delen. 

Tommy’s opent het eerste onderzoekscentrum voor miskramen in Engeland. Met de campagne #misCOURAGE willen ze miskramen bespreekbaar maken.

MR 

Bron: Dailymail 
http://www.tommys.org

Advertenties

Het zijn de kleine dingen die het doen

Ik ben er weer. Ik ben in mijn luchtkasteel en ik sta in de traanzaal het potje van Papa bij te vullen.

Gisteren een whatsapje van Eef:

Zussen hoe gaan jullie het vrijdag vieren? Ik met roze koeken en een biertje. Niet per se tegelijk.

Vanmorgen weer een apje:

Zullen we anders voor morgen een lied plaatsen wat papa heel mooi vond? Weinig woorden, maar een lied om zijn leven te vieren? Of willen jullie graag een blog plaatsen?

Goed idee zegt ook Fook dus ik duik YouTube en spotify op. Dan gebeurd het want met de klanken van de muziek stromen de herinneringen binnen en de tranen vloeien.

Begin jaren negentig,

Lieve Pap,

Je springt al zingend over de tafel en gaat zitten op de bank en aan het einde van het liedje druipt er een kwakje spuug over je kin, doekje….

Door alles wat we met elkaar beleefd hebben weten we zeker dat het humor en het de kleine dingen zijn die het doen! Daarom op je geboortedag zestig jaar geleden dit lied vanuit de muziekkamer om je geleefde leven te vieren ❤️

MR, FR en ER 

mefrouw 

Een traanzaal voor verdriet 

In de traanzaal van je eigen luchtkasteel mag je huilen zonder dat je getroost wordt of huilen omdat het soms gewoon heel lekker is om te huilen. 

In de traanzaal staan de meest prachtige potjes. Allemaal verschillende vormen, kleuren en maten gevuld met tranen. Op die potjes prijken zelfgemaakte etiketjes waarop geschreven staat waarvoor die tranen zijn. Deze week heb ik veel tijd doorgebracht in de traanzaal en sommige potjes bijgevuld;

✔️Het potje voor mijn rug, dat ook deze 1 na laatste behandeling niet genoeg aanslaat.

✔️Het potje voor mijn vijfde kindje, mijn derde kindje in het sterrenrijk. Vandaag vier jaar geleden.

✔️ Het potje voor Finn omdat zijn juffen hem niet zien en zijn veilige wereldje hierdoor zal veranderen.

✔️ Het potje voor Papa, het is bijna vaderdag en ook al was hij geen traditionele vader en vierden we dit nooit. Onbewust wordt je toch weer extra met het gemis geconfronteerd.

Het is zo fijn om een traanzaal te hebben en ik kan vanuit de traanzaal direct doorlopen naar de grote gelukskamer en de bloeiende wenstuin met een enorme dankbaarheidsboom! 

MR

(Handboek voor het bouwen van je eigen luchtkasteel is geschreven door Barbara Tammes  ISBN 9021549417)