Kerst bij ijsjes-oma

Kerst en tradities gaan hand in hand, zo ook bij ons. Sinds ik mijn lief ken vieren wij, 1e kerstdag bij zijn lieve ouders samen met mijn schoonzusje. Inmiddels is de familie aardig uitgebreid met een schare kleinkinderen en in dit geval geldt zeker, “the more the merrier”.

Dit jaar zou het bijna anders verlopen en niet alleen omdat ik afgelopen maandag geopereerd ben aan mijn rug maar met mij gaat het bovenverwachting goed! De operatie is zonder problemen verlopen en alhoewel de neurostimulator nog niet op alle plekken goed stimuleert, bestrijkt hij wel het grootste gebied. Ik mag minimaal zes weken niks doen omdat de lead nog moet vastgroeien maar daarna kan ik voorzichtig “de draad” weer oppakken en verder gaan met revalideren.

Ik voel me goed, operatiepijn valt mee en de lichamelijke terugslag die ik verwachtte lijkt gelukkig ook mee te vallen. Daarom durf ik het aan om de traditie in ere te houden. Per slot van rekening kan ik ook daar op de bank liggen en we hadden toch al besloten om het dit jaar te verplaatsen naar een lunch omdat dan de energie van iedereen het beste is. 

Het belooft een memorabele editie te worden, 

Ijsjes oma we komen er aan, en traditioneel te laat!

Hoe vieren jullie de kerstdagen?

Fijne kerst liefs MR 

Advertenties

Quote of the friday: Mantra

” Healing doesn’t mean the damage never existed.

It means the damage no longer controls our lives.”

-unknown-

Dit was mijn mantra na mijn operatie vorig jaar. Alles stond in het teken van helen, op allerlei gebieden. Dealen met de chronische pijn en mijn fysieke toestand en vooral zorgen dat de pijn niet meer mijn leven beheerst.

Ik zag het al helemaal voor me; aan het einde van dit jaar zou ik een overwinnings-blog schrijven, over hoe goed ik me voelde en hoe ik dat had bereikt!

Keihard heb ik geknokt dit afgelopen jaar, elke dokter die nodig was heb ik gezien en kon ik het niet vinden in het reguliere circuit dan maar in het alternatieve. Huisarts, neuroloog, anesthesioloog, internist, KNO, psycholoog, arbeidsdeskundigen, Arbo-artsen, orthomoleculair, acupunctuur, bloedonderzoeken, you name it. Ook de tandarts heb ik niet overgeslagen. Trouw ging ik elke maand naar de fysio om trots mijn vorderingen te laten zien door mijn (bijna dagelijkse) sporten. Hij was ook trots, mijn klapvoet verdween en ik werd langzaam aan steeds sterker en mijn houding verbeterde. Batterijen medicijnen slik ik braaf ook al valt mijn haar er van uit. Ons voedingspatroon is compleet aangepast wat een enorm positief effect heeft op mijn darmen en andere vage kwaaltjes én het is zelfs gelukt om de kilo’s eindelijk weer te laten zakken in plaats van te laten stijgen. Zelfhulpboeken, over hoe om te gaan met chronische pijn heb ik gelezen. Ook heb ik een studie opgepakt om me te laten omscholen omdat ik mijn oude beroep niet meer kan uitoefenen. Ik heb me aangemeld voor vrijwilligerswerk om weer op te bouwen en werkervaring op te doen in mijn nieuwe werkgebied. Een goede stoel, een andere bank, een sterkere elektrische fiets zijn aangeschaft. Mijn lief had gelijk, mijn mooie brand new shoes waren een te hoge ambitie dus weg met hoge hakken. Zoeken naar high waisted broeken omdat anders mijn riem tegen de batterij aan komt. Ik schafte een stok aan voor ondersteuning, best wel een dingetje. Bij alles zeg ik mijn mantra! Net zolang tot dat het een gewoonte wordt en de pijn niet meer mijn leven beheerst. Een jaar keihard knokken en ik voelde me beter dan ik had durven dromen, ik kreeg zelfs complimenten dat ik sinds jaren weer beter uit mijn ogen keek. De pijn verdween uit mijn gezicht en het bewegen ging steeds iets beter. Ik kon weer mijn eigen huishouden runnen, mijn lieve jongen naar zijn afspraken brengen of naar een optreden van mijn prachtige dochter. Een klein boodschapje doen of naar de bieb. Langzaam aan steeds meer zelfstandigheid al is mijn wereld misschien heel klein en zal het nooit meer worden zoals het was. De balans zoeken! 

Die blog die ik had bedacht schrijf ik wel maar in een heel ander licht. Het staat er namelijk al, voelde, want de pijn kwam terug. Het nam weer de controle over. Ik gaf mezelf de schuld misschien deed ik teveel, sportte ik niet meer serieus genoeg, werd ik overmoedig, verloor ik mijn mantra uit het oog, ik wist het niet? Uiteindelijk bleek dat mijn neurostimulator kapot is, een draadbreuk. Niemand zijn schuld gewoon domme pech. Ik ging door de grond en was even bang dat dit het zou zijn maar gelukkig heeft iedereen er van de pijnpoli er vertrouwen in. Maandag 19 december moet ik weer dezelfde pittige operatie ondergaan. Een flinke stap terug maar ik blijf bij mijn mantra.

” Healing doesn’t mean the damage never existed.

It means the damage no longer controls our lives.”

-unknown-

Ik weet dat het kan, het duurt alleen ietsjes langer dan ik hoopte.

MR

Yummy sunday: eierkoeken

  

Zondag is mijn vaste oplaaddag. Ik moet dan even een uurtje stil zitten. Dus onder Carlo’s tv café, doe ik mijn speciale riem om en laad mijn neurostimulatiesysteem op. Vorige week was de vaste kokkin van het café op vakantie en werd ze vervangen door……Sonja Bakker.

Zeg je eierkoek, dan zeg je Sonja Bakker. Wat heeft die vrouw een wijdverbreid misverstand in de wereld geholpen. Eierkoeken zou je ongestraft als tussendoortje mogen nemen als je aan het lijnen was,volgens de voedingsconsulente. Alarmbellen alom want natuurlijk werd dat al snel; eierkoeken zijn gezond. Not! Omgerekend zit er in de supermarkteierkoek ongeveer vier klontjes suiker. 

Desalniettemin zijn eierkoeken wel heel erg lekker. Tijd om op zoek te gaan naar een alternatief recept.

Ingrediënten (12 stuks): 

– 200 gram amandelmeel

– 4 eetlepels dadelstroop 

– 4 biologische eieren

– rasp van een citroen

– 2 theelepels wijnsteenzuurbakpoeder

– snuf (zee)zout

– snufje kaneel

Extra benodigheden:

– bakpapier

Bereidingswijze:

– Verwarm de oven voor op 175 graden

– klop de eieren ongeveer 10 minuten met de dadelstroop luchtig. Hoe luchtiger hoe beter! Proef tussendoor een keertje als het niet zoet genoeg is voeg dan wat zoetstof toe

– spatel heel voorzichtig de overige ingrediënten erdoor 

– bekleed een bakplaat met bakpapier

– schep met bijvoorbeeld een ijslepel beslag uit de kom op het bakpapier. Gebruik de bolle kant van de lepel om een mooie ronde vorm te maken

– Zet de eierkoeken vervolgens 10 minuten in de oven. De eierkoeken verbranden snel dus blijf in de buurt. Tien minuten is een richtlijn en dus afhankelijk van je eigen oven

– Laat afkoelen op een rooster
  

Yummy,

MR