Tijdens een wandeling met de hond dacht ik na over de vragen die sommige mensen stellen, als ze horen dat ik een guestblog schrijf.
“Maar waar heb je het dan over?”
Nou, ja gewoon, over vroeger, over mijn dochters, hoe ik ze heb opgevoed en zo.
“Dus niets over het heden?”
Nou, eh, nee.
Ze lopen me nu al te verbeteren, als ze het ergens niet mee eens zijn, mijn dochters.
Zij wel trouwens, zij schrijven wel over het heden. Soms zelfs zo expliciet, dat ik denk te moeten waarschuwen, dat Beppe het eventueel ook kan lezen.
Maar ze schrijven alles op. Tenminste dat denk ik. Dat ze alles opschrijven. Ze luisteren toch niet naar me. En ik bemoei me er verder niet mee.
“Dus je deelt momenten uit het verleden?”
Nou, momenten, momenten. Ik zoek meer naar een algemene deler. Een rode lijn zeg maar. Iets gemeenschappelijks.
“Dus niks specifieks?”
Oh, dat kan wel ,hoor. Als het moet kan ik heel specifiek zijn. Best wel, als het gaat om bepaalde herinneringen.
Maar ja, het is een strijd tussen mijn beleving en hun reactie.
Zij hebben de redactie en doen de foto’s.
“Dus die foto’s maak je niet zelf?”
Nou, ja soms ben ik er wel bij. Of ik draag de attributen aan, of bedenk het onderwerp, maar ik maak ze niet zelf, nee. Zij zijn er creatief genoeg voor …… en ik mag geen foto’s van Pinterest afhalen….
“En dus niets over je zoon?”
Mijn puberzoon? Ik kijk wel uit. Die ziet me aankomen.
Waar moet ik het dan over hebben? Ik kan toch moeilijk opschrijven dat ie altijd van alles kwijtraakt; dat hij zijn pizza’s per ongeluk in Beverwijk bestelde; dat hij elk schooljaar flierefluitend doorkomt en dan toch weer op het nippertje overgaat of dat hij, toen er een keer bij een stroomstoring een hele wijk plat lag, dacht dat het kwam, omdat hij op zijn werk ergens tegen aanstootte?
Dat kan ik echt niet maken. Ik waag me er niet aan.
Misschien kan ik wel vertellen dat het de liefste puber is, die je je maar kunt wensen, dan bewaar ik de rest voor later.
“Maar waarom doe je het dan eigenlijk?”
Nou ja, omdat ze het me gevraagd hebben.
Omdat het een uitdaging is.
En omdat ik schrijven leuk vind, natuurlijk.
Net als mijn meiden!
Groet, SH
mefrouw 