About books and reading: Interpunctie


Natuurlijk voelt het niet fijn, als je in de media opeens bestempeld wordt, naar aanleiding van een of ander onderzoek, als: een onaangenaam mens; louter en alleen, omdat je op de kleintjes in een tekst let. Dan ben je opeens een kommaneuker.

Ik kan me nou inderdaad ontzettend ergeren aan fouten in een gedrukte tekst, of het nu om een boek of wat anders gaat. Vooral bij mezelf. Maar bij een boek heb ik er al snel de neiging bij, om te gaan denken, dat daar dan wel een heel team achter heeft gestaan. Hoe kan het dan, dat er zoveel taal#stijl# spelfouten in staan? Heeft dan de hele redactie daar overheen gelezen? Voordat het gedrukt werd? Of hebben ze er na de proefdruk gewoon de moeite niet voor genomen om al die fouten te verbeteren, om bijvoorbeeld financiële redenen of tijdsdruk?
Ik heb mijn zusje beloofd om hier nog eens een column aan te wijden, omdat zij zich er ook aan blijkt te storen, 

maar dat doe ik toch nog maar niet. De lijst zou eindeloos zijn, vooral als het gaat over inhoudelijke fouten in een boek. Iedereen die dit ook zo voelt, snapt wat ik bedoel.

Over een spelfout maak ik me tegenwoordig niet eens meer zo druk, maar de tegenstellingen in een boek doen me nog steeds de haren ten berge rijzen. Of dat er bijvoorbeeld namen door elkaar worden gehaald. Of dat de tijdsbepaling niet klopt, terwijl ik niet eens goed kan rekenen.

Daarom lees ik graag poëzie, waarbij over elke letter en de functie van leestekens is nagedacht en wentel ik me in het compliment, dat mijn jongste dochter me laatst gaf; “mama is een taalpurist”.

Dat klinkt toch al een heel stuk beter? Toen wij samen een wat warrig boek gingen bespreken voor haar opleiding, kregen we een zeveneneenhalf. Niet onverdienstelijk.

En laat er nu dan nog een mens opduiken, die dit alles begrijpt. Die net zo gaat voor taal als ikzelf. Die haikus schrijft. Die nog weet dat de LC, vroeger de Lyrische Courant uitgaf. Die een notitieboekje naast zijn bed heeft liggen, om gedachten in op te schrijven als hij ’s nachts wakker wordt. Hij denkt ook na over komma’s, punten en lettergrepen. Hij is bijna negentig en een geestverwant. Ik zie hem elke week en ben helemaal verliefd.

Niet onaangenaam.

Groet SH

Advertenties

7 gedachtes over “About books and reading: Interpunctie

  1. Ik kan me er ook aan ergeren, zowel aan spelfouten als de andere foutjes in het verhaalverloop .. Heb niet lang geleden nog gelezen dat een hond in een boek ineens een andere naam kreeg en het boek dat ik net uit heb daar spraken detectives de naam van de killer uit in een zin terwijl ze toen nog niet de naam wisten (wij als lezer wel gelukkig dus het was niet helemaal raar maar toch).

    Like

  2. Vreselijk irritant, dat soort slordigheden! Lees ook maar eens een gemiddelde krant… alle eindredacteuren wegbezuinigd! (En dat mag ik zeggen, want ik was er ook ooit één, bij een krant, voordat de bezuinigingen echt hard toe sloegen… 😉 )

    Like

  3. Ah ik ben niet de enige dus als ik het opmerk in een boek, in een boek moet het perfect staan, gezien dat gelezen wordt als perfect, vooral in taal, op een blog of social media maak ik mij ook niet zo druk, heb er zelf ook last van, maar stel nu… dat ik een boek schrijf, dan zou dat toch echt perfect moeten zijn voor het gedrukt wordt en de winkels in gaat, en die vraag heb ik dan ook altijd… een heel team en redactie, proeflezers etc.. en dan nog missende letters of alles wat jij al aangeeft.

    X

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s