Het lijkt erop dat het nu eindelijk staat te gebeuren. Ons hele flatgebouw wordt energiezuinig! Na al wat eerdere aankondigingen, een technische inspectie , de vorming van een klankbordgroep, een informatiemarkt en het huisbezoek van een woonconsulente, ligt het nu in de planning om er na de bouwvak mee te beginnen, maar dan moet wel 70% van de bewoners instemmen met de voorgestelde werkzaamheden.

De woningbouwvereniging is er alles aan gelegen om iedereen over de streep te krijgen en ik kan me dan ook niet voorstellen dat het alsnog niet door zal gaan.
Het biedt op lange termijn immers alleen maar voordelen, zoals o.a. een betere isolatie door de plaatsing van kunststof kozijnen met HR+++(triple) isolatieglas, de verwijdering van asbest en de renovatie van toilet, badkamer en keuken, maar natuurlijk geeft het tijdens de werkzaamheden en in voorbereiding hierop wel de nodige overlast. Dus ik ben benieuwd!

Wat wel weer even zal moeten wennen is het koken op elektriciteit. Ik heb graag een vlam onder mijn pannen, maar als je je daar wat nader in verdiept, schrik je van de uitkomsten van sommige onderzoeken. Bij koken op gas (wat bovendien een fossiele brandstof is) gaat er maar liefst 50% van de warmte verloren; bij koken op elektriciteit is dit veel en veel minder en dan komt met name een inductiefornuis als beste uit de bus. Daarmee heb je een rendement van 80 tot 90% op de verbruikte energie. Dus heb ik daar uiteindelijk voor gekozen.

In het kader van mijn eerdere pogingen om zoveel mogelijk op energie te gaan besparen, is dit straks natuurlijk een leuke opsteker!

Groet SH

Het is tien uur. Mijn kleuters en ik zitten in de kring. We gaan fruit eten. Zoals altijd vliegen de bananen en appels je om de oren. Niets mis mee. Ik vind de geur van fruit altijd zo lekker: “Wat ruikt het hier lekker naar fruit!” Helemaal dat zomerse fruit ruikt zo lekker. 

“Smakelijk eten, smakelijk eten, eet maar op, eet maar op. Dat zal lekker smaken, dat zal lekker smaken, eet maar op, eet maar op”.

Niek heeft watermeloen mee: “Juf, ik heb watermeloen mee”. Zijn bakje ligt vol met heerlijke schijven watermeloen. Mooie kleuren en lekker sappig. Ik moet me bedwingen om niet te vragen of ik ook een schijfje mag. Siem, nieuwsgierig als altijd, kijkt ook even in het bakje van Niek. De geur van deze watermeloen valt hem direct op: “Juf, deze watermeloen ruikt naar roze, want hij is ook roze”.
“Eet smakelijk Niek!”
ER

Vaderdag valt dit jaar de dag na het dorpsfeest, gelukkig heeft Finn inmiddels de leeftijd dat hij niet direct om zes uur al naast ons bed staat te springen. Ik kan dus relaxt opstaan en Papa mag zelfs nog langer blijven liggen want het ontbijt moet worden gemaakt en de cadeautjes worden last minute ingepakt.

Voor het ontbijt staat dit jaar een broodtaartje op het menu. Lekker simpel maar wel heel feestelijk. Je hoeft alleen maar een grote en kleine ring uit te drukken. Beleg is natuurlijk vrije keus. Deze Papa wilde graag rollade maar ik kan me zomaar voorstellen dat je een broodtaartje met bijvoorbeeld pindakaas maakt en deze extra versiert met plakjes banaan. 

Finn pakt de kaart en begint te schrijven, ik kijk naar hem en voel me supertrots. Het is niet perfect maar wat een sprongen heeft hij dit jaar gemaakt. Als we het feestmaal naar boven brengen kan Papa eindelijk de cadeautjes uitpakken.

Papa geeft Finn een compliment over de auto op de tekening.

“Die heeft juf gemaakt. Die van mij was niet zo duidelijk”

Wij zijn eventjes flabbergasted maar gelukkig schijnt het Finn niet te deren.

De rest van de dag genieten we van elkaars gezelschap en de zon. Zelfs Qyra komt nog even bij haar vader op bezoek. 

Happy Father’s day all!

MR

Te gek! Happy weekend!

ER