Vandaag is ze jarig, de vrouw die misschien wel de eerste vrouwelijke president in de geschiedenis van de Verenigde Staten wordt. Nu hadden mijn meiden bedacht dat het wel interessant zou kunnen zijn als ik een blog over haar zou schrijven, maar ja, ik ken haar niet. Niet persoonlijk.

Natuurlijk ken ik haar wel uit het nieuws en zomaar uit het blote hoofd zou ik ook wel wat feiten over haar op kunnen lepelen, maar toen bedacht ik zelf, dat ik het misschien maar op een andere manier moest benaderen.

Tenslotte is er een stelling die beweert, dat je altijd maar vijf handdrukken verwijderd bent van welke persoon dan ook op aarde, via de contacten, die je al hebt.

Dus ging ik me afvragen of haar op die manier ooit eventueel zou kunnen bereiken. En ja, hoor; 

Mijn man is ooit voorgesteld aan de huidige president van Sierra Leone en diegene is een aantal malen op bezoek geweest in de VS en heeft daar Barack Obama leren kennen; en die kent Hillary en Bill natuurlijk wel weer heel goed en dan ben ik er al. Dus zo zie je maar weer; dat zijn er maar vier.

En dan?

Wat zou ik haar dan willen vragen? Als ze mij dan ooit op de thee zou willen uitnodigen? (zonder koekjes, want ik weet al van haar; mijn historisch besef zegt het mij, dat ze die toch niet zelf zou gaan bakken. )

Nou ik denk dat ik dan zou willen weten of ze zich nog wel op haar verjaardag verheugd, met alle stress van nu en alles er om heen. Met die Donald, die haar steeds maar weer probeert zwart te maken, terwijl er al een “Zwarte” in het Witte Huis woont; wat indertijd ook al een mijlpaal was.

Ik zou haar kunnen vragen of ze het allemaal nog wel kan behappen, want straks houdt ze natuurlijk wel een stuk minder tijd over, voor haar familie bijvoorbeeld en met name voor haar kleinkinderen. Uit eigen ervaring weet ik namelijk hoe intensief dat kan zijn.

Zij zou me gerust kunnen stellen, want dit is wat zij wil en wat ze al jaren ambieert. Hiervoor heeft ze echt alles opzij gezet en nu gaat zij , voor ons allemaal, voor ons als vrouwen bedoel ik; het glazen plafond definitief doorbreken.

Als er 1 vrouw is, die dit gezien haar status en persoonlijke ontwikkeling, zou kunnen doen, dan is zij het wel. Powervrouw. Ze scheelt bijna niks, in jaren met mij, maar zij heeft er ondertussen wel een kleine dertig jaar aan politieke praktijk ervaring op zitten. In die zin mag ik haar als vrouw mijn vertrouwen wel geven , maar ik mag natuurlijk niet stemmen.

Tegelijkertijd realiseer ik me, dat ik nu ook, via haar, nog maar vijf stappen van die vrouwonvriendelijke Donald Trump verwijderd ben en dat is minder dan waar ik zou willen zijn. ….

Van wie ben jijzelf eigenlijk maar vijf handdrukken verwijderd? Van welke persoon zou je dat ook echt willen?

Ikzelf ook nog via Rutger Hauer met half Hollywood! 
Groet SH