De Verbeelding Bookchallenge 2016

mefrouw1 reactie

Overal in stad en land duiken ze op: de minibiebs, de zwerfboeken en de gratis boeken van o.a. Bookcrossing .

Dankzij dit geweldige fenomeen, en dankzij de afdankertjes, die ik her en der verzamel of krijg, vult mijn huis zich weer met boeken. Overal vind je ze op stapeltjes; verborgen in een hoekje of gewoon naast het bed en dat past bij me. Het vult de leegte nadat, vanwege de verhuizing, de boekenkast de deur uit moest en de boeken, na schifting, in de opslag gingen.

Ook dankzij deze manier van boeken “delen” lees je soms boeken, die je bij de bibliotheek niet zo snel zelf uit zou kiezen en dat pakt voor de challenge, die ik mezelf gesteld heb, soms verrassend goed uit.

Zo dook onverwacht “Verleiding in Rome” van Marie Louise Fischer op.

Anders dan de titel doet vermoeden, wordt er eigenlijk niemand verleid, want daarvoor zijn de hoofdpersonen allemaal veel te keurig en te Roomskatholiek. Behalve dan de booswicht in deze liefdesgeschiedenis; die wil nog weleens een scheve schaats rijden en daar draait het allemaal om. Zijn vrouw Claudia wil bij hem weg, om met haar grote liefde Konrad te kunnen trouwen, maar dan moet haar huwelijk officieel door de kerk geannuleerd worden. Dus en passant krijgen we ook nog een lesje Kerkelijk Recht. 

De Sacra Romana Rota, komt er zelfs aan te pas, voordat de geliefden elkaar, twee jaar na hun eerste ontmoeting, in de armen mogen sluiten en dat is tevens einde verhaal.

Geen boek eigenlijk om aan iemand aan te raden, maar misschien boeit het anderen wel. ……

Door het te lezen heb ik er in ieder geval twee punten mee verdient:

punt nummer11: een boek waarin geloof centraal staat

punt nummer13: een -stiekem -wil -ik -niet- dat -iemand- weet -dat -ik -dit -boek -heb -gelezen -boek (van zelfhulp boeken tot stationsromannetjes)

Vandaag ga ik het weer ergens vrij laten: Wie weet vind jij het ooit !

Groet SH

ISBN 90 -10-04877-2

Zuid Hollandse Uitgeversmaatschappij Amsterdam

#buglesvultip: Sweet potato salsa

mefrouw1 reactie

You’re in! We waren geselecteerd als bloginsider van Laura’s Bakery en natuurlijk zijn wij van mefrouw, die uitdaging aan gegaan om drie lekkere, verrassende vultips te bedenken. 
Deze week deelden we al twee andere vultips de tex-mex (onze persoonlijke favoriet deze maken we nu ook voor op een cracker) en Brocamole. Dan nu alweer de laatste! Sweet potato salsa!! 

Ingrediënten:

– 1 grote zoete aardappel

– 1 theelepel sambal

– 1 mespunt komijnpoeder

– 1 theelepel (gemalen) koriander

– 1 rode ui

– halve rode peper

– scheutje sojayogurt als je het zuivel vrij wil houden en anders doe je lekker crème fraiche 

– paar (gele en oranje als je het histamine arm wil houden) cherry tomaatjes 

Werkwijze:

– schil de zoete aardappel en snij hem in blokjes. Kook de blokjes aardappel in een pan met water gaar. Giet de pan af en laat de zoete aardappel afkoelen

– pel de rode ui en hak deze heel fijn in een keuken machine

– was de cherry tomaatjes en snij deze in kwartje en verwijder het vruchtvlees

– snij de peper in dunne ringen

– als de aardappel is afgekoeld kun je deze pureren en de kruiden toevoegen

– vul daarna de sweet chilli bugles en maak een schaaltje op met de salsa

De hele week kon je op socialmedia via de #buglesvultip alle insiders volgen. Ik ben het eens met Lucinda heksenvingers is de allerlekkerste manier om ze te eten (Finn die zag er overigens dino tenen in maar daar zijn we maar niet aan begonnen). De good old, danish chef tube’s deden me denken aan mijn eigen jeugd, toen ik voor het eerst bugles at bij mijn stief oma, tante Lien. Verder zag ik heel veel verschillende soorten kaas, hummus, ananas, mango of guacamole maar dit zijn mijn persoonlijke verassende favorieten:

1.) Spicy tuna mousse 

2.) Komijnekaas met bier en appelstroop

3.) Muhammara

4.)  Skyr met zon gedroogde tomaatjes

5.) Zacht geitenkaasje, zongedroogde tomaatjes en chorizo 

Ook Laura zelf had nog drie lekkere vultips bedacht. 

Insiders,bloginsiders en lays, heel erg bedankt voor de leuke actieweek! 

Als laatste willen we Laura niet alleen bedanken maar ook feliciteren want ze is vandaag jarig🎈

Yummy sunday,

liefs mefrouw 

Music for the soul: voor altijd jong

mefrouw1 reactie

“Voooooor altijd jong” knalt er uit de boxen. 

Finn is flink aan het oefenen want hij zit op een popgroep voor kids! Gisteren hadden we een proefles en nadat het begin wat spannend was, was hij al snel zijn spontane zelf en stond hij met een microfoon in zijn hand en stralende ogen zijn lievelingsnummer van Douwe Bob te zingen.

Nu moet hij goed oefenen want dit liedje van kinderen voor kinderen, een samenwerking met de Kinderboekenweek waarin Opa’s en Oma’s centraal staan, staat voor volgende week in de planning. Compleet met dansje. Daarvoor moeten we zijn grote zus maar even lief aankijken.

Fijne avond allemaal!

Liefs mefrouw 

Quote of the friday: Team

mefrouw6 reacties

Ik heb een overleg met een werkgroep van school. Ik baal een beetje, want het ik had graag m’n klas nog willen opruimen, voor deze meeting. Helaas pindakaas. Dat moet dan maar daarna.

Na de meeting loop ik naar beneden. Ik bereid mezelf mentaal voor op super speed stoelen op de tafel, vegen, ramen en de administratie, maar mijn lieve collegaatjes hebben mij geholpen. Mijn klas is al helemaal netjes! Wat een helden.

Zonder te vragen staan we voor elkaar klaar, dat blijkt maar weer! Dan kan ik nu in alle rust beginnen aan mijn administratie en voorbereiding voor morgen. 

ER 

Penny for your thoughts: Reizen

mefrouw5 reacties

Vijf jongens in de leeftijd tussen de 15 en 18 jaar stonden voor me, in de rij bij de kaartjesautomaat. We stonden op het perron van station Harlinger -Haven en de enige trein , die over een paar minuten zou vertrekken, was die naar Leeuwarden.
Ik stond me een beetje te ergeren, want het schoot maar niet op, met deze opgeschoten jeugd, uit Baarn, zoals ik later zou vernemen. 

Ze verdeden een hoop tijd, met het uitvinden hoe zo’n automaat nu eigenlijk werkte en daarna lieten ze het sulletje van de groep, Pim, aan zijn lot over, om het zelf maar uit te vissen. 

“Je hebt toch twee handen gekregen? ” riep degene nog, die ik later, als lolbroek Wout zou leren herkennen.

Pim kon proberen wat hij wilde en in de digitale wereld, kan hij misschien ook echt wel van alles bereiken, maar in real life, kwam er geen kaartje uit de automaat. 

Hij keek vertwijfeld om zich heen en zag toen misschien mij, (en de rest van de rij) in zijn nek staan hijgen. 

Dus beleefd, zoals hij waarschijnlijk in Baarn is opgevoed, deed hij een stap opzij en liet mij voorgaan.

Die goede opvoeding kostte hem de kop; want, toen ik eenmaal achter zijn vrienden in de trein gesetteld was, kwam hij nog even vertwijfeld binnen vliegen: wat moest hij doen? Zonder kaartje kon hij toch zeker niet mee reizen? Hij vroeg het zelfs nog aan mij; wat IK er van vond. En daarna: aan alle mensen in de trein. De onschuldige lieverd.

Ja, nee, ja. Nee. Zeiden alle nette jongens uit Baarn. Dat kon hij echt niet maken. 

Dus stapte hun kaartloze vriend weer uit de trein, na aarzelend tussen de deuren te hebben gestaan. Ze namen wel zijn bagage mee; maar terwijl hij vertwijfeld toekeek, gleed de trein weg van het perron.

Onderweg, met een stoptrein, bleek wel de grote bereisdheid van deze jongeren: 

Eentje vroeg:”Waarom stoppen we hier?” ” Omdat het een station is”, antwoordde Wout.

En verderop zei iemand: “Dronrijp” ; net alsof we in Italië zijn, of zoiets zijn. ”

Waarop de wel zeer bereisde Stijn, wat van zijn kennis ventileerde. Nl: dat: Station Utrecht het grootste is; Amsterdam het mooiste , maar Delft ook nice.  

En onsterfelijk was zijn opmerking; dat hij een naam op deze route nog niet kende; alsof hij er dagelijks voorbij kwam: Deinum. 

Waardoor ik me echt begon af te vragen, hoe ze dan ooit op Terschelling terecht gekomen waren. Gebracht door pappie en mamma?

Gelukkig , voor mijn gevoel, waren deze zelfde onnozele jongens ook de hele tijd aan het communiceren met hun verloren vriend, en zouden ze , op station Leeuwarden op hem wachten. Door te googlen, te appen en te bellen , was het verdere verloop van hun reis en de aankomst bij hun ouders ook veilig gesteld en de onenigheid besproken. Met Pim! 

Ik kon met een gerust hart naar huis.

Natuurlijk dacht ik, bij dit alles, aan mijn eigen zoon en aan de onvoorwaardelijke vriendschap, die er altijd geweest is, tussen hem en zijn vriend. Door dik en dun, bij alle voorspoed en tegenslagen; blijven ze elkaar trouw.

Zij laten elkaar nooit in de steek.

Op al hun reizen.
Groet SH