Het regent, het regent

.

Door de extreme regen van de afgelopen weken hebben wij op het bedrijf regelmatig te kampen met waterschade, wateroverlast, waterballet, last van het water en kinderen die ziek worden van het water.

De eerste extreme avond stond de hele benedenverdieping blank, de afvoerputdeksels lagen meters ver, een zwaar waterballet, fijn waterzuigen, maar het was dweilen met de kraan open. In gangen kwamen hele tegels van het systeemplafond naar beneden omdat sommige verbindingspunten van de leidingen het niet hielden. Lekke dakkoepels, dus vele emmers door het hele pand om het water op te vangen.

Een aantal dagen later hadden we een schoolreisje in huis van 23 kinderen, waarvan er 17 ziek zijn geworden. Oeps, toch niet van het eten? Bezorgde telefoontjes en mailtjes van ouders. Nee, niet van het eten… Collega belt wat rond, met Rijkswaterstaat en Wetterskip Fryslân. Nee, zij doen geen metingen van het water aan onze steiger, dat is geen officieel zwemwater, maar ze kunnen ons wel het volgende vertellen. Door de extreme regenval, kon de riolering het niet aan en is het water uit de putten over de kade gestroomd en is het water besmet geraakt met de ecoli- bacterie. Oftewel de kinderen hebben in poepwater gezwommen…. En daar kun je goed ziek van worden.

Weer een paar dagen later met weer hevige buien, plassen water in . Mijn collega had die avond bardienst, even geholpen met opruimen, daarna samen gezellig biertje op t terras gedaan. Daarna lopen we al keuvelend naar de receptie om af te sluiten, liggen er plasjes water in de gang, ja hoor daar ook al lekkage. “Maar hoe dan? Waar komt dat water vandaan?” We besluiten een kijkje te nemen. Samen staan we op ladders om de doordrenkte tegels van het plafond te verwijderen, maar het zit vast. Ik duw, ruk en scheur eraan, maar het lukt niet. Ik besluit toch maar even de decoupeerzaag te pakken. Het is natuurlijk helemaal niet leuk al die waterschade. Maar wij hebben toch de grootste lol staande op de ladders om half drie ’s nachts.

Vrijdagavond weer regen, gelukkig had ik een helder moment, even checken of de dames van de schoonmaak wel alle dakkoepels hebben dicht gedaan. Ik was net op tijd, want er stonden er zes open.

Maar wat ben ik blij dat het zonnetje weer schijnt!

FR

Food is memories: Wat de pot schaft


Wij zijn door onze moeder min of meer verwend. Vroeger zorgde ze altijd voor dat er een soort groente op tafel stond dat we in elk geval lekker vonden en de andere groente moesten we altijd proberen. Met als goed resultaat tot gevolg; allemaal lusten we bijna alles. Witlof is alleen een groente wat ik gewoon, nog steeds niet lust. Dankbaar was ik mijn moeder dat ik die groente op een gegeven moment niet meer hoefde te proberen. Wanneer ik te eten was bij anderen en ik kreeg witlof voorgeschoteld dan at ik het. Ik repte er geen woord over dat ik er niet van hield, ik slikte het zo snel mogelijk door weg is weg. 

’s Zomers sliep ik altijd bij mijn oom en tante op Vlieland. Ik was hun zomerdochter en van mijn neven was ik een zomerzusje. Daar was het wat eten betreft heel duidelijk. Mijn oom hanteerde het credo: “Bekken dicht vreten wat de pot schaft”. Duidelijk. Niet mekkeren, wees blij met wat er op tafel staat en eten. Alle kinderen in de familie kende deze gevleugde uitspraak. Stiekem genoot ik volop van deze woorden van mijn oom; “bekken, hij zegt gewoon bekken!”, dacht ik dan. Het werd alleen een beetje spannend op het moment dat ik bruine bonen kreeg voorgeschoteld. Dit kreeg ik van mijn moeder nooit. Ik wilde natuurlijk niets zeggen: ik kende de regel maar al te goed. Ik zat naast mijn grote oom, met snor en zware stem: hij pakte m’n bord en keek me aan. Hij schepte m’n eten op. Ik keek ‘m aan en keek recht in z’n ogen en deze stonden zacht. Vervolgens keek ik naar m’n bord, mijn grote oom met zware stem; ruwe bolster met blanke pit. Op mijn bord lag maar een klein beetje van de bruine bonen. Hij hield rekening met z’n kleine nichtje. 

Die dag hield ik m’n bek en at ik wat de pot schafte en wat bleek? Ik vond het lekker.
ER

Our memories

Ik zoek de juiste woorden. Woorden die passen bij dit lied. Woorden die de herinnering kunnen beschrijven die hoort bij dit nummer. Ondanks dat de herinnering niet de mijne is, zie ik het levendig voor me. Ik zie het stiekem georganiseerde feestje. Ik zie mijn oom als jonge jongen staan te midden van de kamer en dansen met m’n moeder, z’n schoonzus. Ik zie m’n grote, stoere oom, enthousiast, grijpen naar de staande schemerlamp en ermee swingen door de woonkamer. Vervolgens zie ik hoe de lampenkap dwars door de woonkamer vliegt. Terwijl mijn moeder deze herinnering met mij deelt zie ik hoe ze het opnieuw beleeft en ik zie het plezier in haar ogen.

“And now you’ll be there; in my memories as a memory.
I’ll relive each and every one of them over and over again to keep
you alive in the memories, the ones you gave me”.
ER

ER

Quote of the Friday: Steve Jobs

imageGisteren naar de Stadsschouwburg De Harmonie geweest om de dansvoorstelling van mijn nichtje haar school te zien. Daar deed zij een prachtige solo en eigen choreografie  op een stukje van een speech van Steve Jobs. Ik vind het erg bewonderenswaardig dat mijn “kleine” nichtje deze tekst uitkiest en hier haar solo op baseert en dit op een schitterende manier uitvoert.

“When I was 17, I read a quote that went something like, “If you live each day as if it were your last, someday you’ll most certainly be right.”

It made an impression on me… and since then, for the past 33 years I have looked in the mirror every morning and asked myself, “If today were the last day of my life, would I want to do what I’m about to do today.”

And whenever the answer has been, “no” for too many days in a row, I know I need to change something.”

-Steve Jobs-

Iets waar we over kunnen nadenken, misschien iets veranderen of net als Qyra te doen  waar je het meeste van houdt!  Trots op mijn nichtje.

Goed weekend allemaal!

FR

PS. Hier de link voor degene die de speech in zijn geheel willen zien? 

Mooie woorden: Heliophilia

Mijn tante maakte als een echte “early bird” deze fantastische foto op zaterdagmorgen 25 juni 2016 tussen 5 en 6 uur bij zonsopkomst aan de Noordzee kant van Vlieland.

MR: Jammer dat die mensen die daar zeilen deze foto waarschijnlijk nooit zien. Wat mooi!

GH: Zo denk ik ook altijd😀 Had ik maar een email-adres..

Afgelopen maandag kreeg ik een app-je met deze link.

MR: Hij gaat bijna viral die foto ik hoop dat die kapitein gevonden wordt!!

GH: Ja onwijs😮😃

Wat een opmerking van jou en een foto van mij te weeg kunnen brengen😃👍

De schipper is trouwens nog steeds niet gevonden maar ik vond wel een mooi woord voor bij deze foto! 

Heliophilia 
-love of sunlight-

MR