You’re in!

Ik kan mijn ogen niet geloven als ik de mail van mefrouw check op de bank. Mijn lief merkt aan mijn blijdschap dat het wel iets heel bijzonders moet zijn en dat is het ook. Wij zijn bijna geselecteerd door het team van Bloginsiders voor de Philips Airfryer Insider campagne. Hoe vet is dat?! 

Voordat we definitief worden uitgenodigd moeten we nog aantal stappen doorlopen en een korte motivatie geven van maximaal 50 woorden. Dat is best lastig want ik kan wel 50 redenen bedenken waarom ik de Airfryer zou willen testen maar mijn hoofdreden, is toch dat ik Finn, ondanks zijn allergieën, niet het gevoel wil geven dat hij niks mag eten. Ik denk dat de Airfryer zeker zal bijdragen om zelf allergie-proof te koken en hij niet het gevoel krijgt dat hij niks mag.

“Food is memories”

De hele week houd ik de mail nauwlettend in de gaten en vandaag is het zover. You’re in! Staat er in het onderwerp. Mijn hart bonkt en zo snel als ik kan lees ik verder.

Wij mogen samen met Pauline en nog een klein groepje geselecteerde insiders meedoen aan deze geweldige actie. Waarbij we  worden uitgedaagd om aan te tonen dat patatjes uit de Airfryer net zo lekker of misschien wel nog lekkerder zijn, als de “vettere” uitvoering en om te ontdekken wat er allemaal nog meer mogelijk is met de Airfryer.

Mijn radertjes draaien al overuren en ook de rest van de redactie van mefrouw is enthousiast. De komende drie weken zullen we onze ontdekkingen met jullie delen! 

We are in! 

Liefs mefrouw

Prachtige boodschap 

http://rtllatenight.nl/item/2705/tim_hofman_en_jan_versteegh_over_hun_sex

Wauw! In een woord wauw en dan heb ik het niet alleen over de prachtige cover, maar ook over hun prachtige statement die de mannen maken. 

Meer woorden wil ik er niet aan vuil maken, het zou alleen maar afbreuk doen aan hetgeen ze neerzetten.

ER

Zoektocht 


Het aftellen is begonnen vandaag over drie weken heb ik mijn eerste nacht achter de rug, in een hostel met 5 anderen op de kamer, in Vietnam. Gekkenwerk om hieraan te beginnen als vrouw, voor het eerst helemaal alleen backpacken op je eenendertigste, als een moeder? Misschien wel, maar misschien ook niet. Ik neem in elk geval wel oordopjes mee. 
Over drie weken stap ik dus in het vliegtuig en ik ga nooit op reis zonder een boek. Zo ook deze keer niet. Normaal gesproken als ik een weekje op vakantie ga, neem ik een stuk of vijf boeken mee. Dit keer zal ik maar een boek meenemen en dan moet dat ene boek aan een aantal eisen voldoen. Het boek moet de juiste afmetingen hebben; een of ander super groot boek is niet praktisch en handzaam. Het boek mag niet te spannend zijn; het lijkt me nu niet ideaal om een luguber boek, van de hand van Karin Slaughter te lezen, terwijl ik helemaal Remi en alleen in een hutje op een verlaat strand slaap. The Notebook, P.s. I love you, het zijn allemaal bestsellers, I know, maar veel te zoetsappig naar mijn smaak, dan maar liever geen boek mee. Ik heb ook nagedacht over de taal waarin het boek geschreven moet zijn; ik ga voor Engels; dan kan ik het boek misschien wel ruilen tegen een ander boek met een reiziger. Een Nederlands boek heb ik veel te snel uit. Over een Duits boek zou ik wel wat langer doen, maar dan moet ik een woordenboek meenemen voor het vertalen van alle woorden die ik niet snap en ik heb met mezelf afgesproken dat ik echt maar een boek meeneem, dus een Engels boek it is. 
In de boekenwinkel slepen ze allerlei boeken aan tijdens mijn zoektocht naar het perfecte boek. Ik moet zeggen ze leveren goede service. Het meisje helpt me goed, denkt mee, snapt mijn afwegingen, overwegingen en mijn afwijzingen. Ze snapt het belang van het kiezen van het perfecte vakantieboek. Het is bijna een kwestie van leven of dood. Zo voelt het althans. 
Uiteindelijk eindig ik met drie boeken. Alledrie voldoen ze aan mijn eisen. Het zweet gutst langs mijn lijf naar beneden, mijn hart klopt hevig: “Welk boek wordt het? Ik kan maar een keer kiezen….”, schiet het door mijn hoofd en het moet de goede zijn. Ik kies en tevreden loop ik de winkel uit. Nu heb ik nog meer zin in mijn reis.
Ik ga op reis en ik neem mee: Girl on the train, geschreven door Paula Hawkins.
ER

Yummy sunday: puddingbroodje

“Food is memories”

Vorige week gebruikte ik deze quote in een blog over mijn vader, over hoe hij mij leerde een biefstuk bakken. Al de hele week laat deze quote me niet meer los, want wat is hij mooi en zo waar.

Het begint al bij allerlei spullen die in de keuken staan. Mijn kitchen aid, gekocht van de erfenis van mijn vader, het bestek in de keukenla gekregen van mijn lieve schoonouders, de mega theekoppen gekocht tijdens een leuke middag bij Ikea met mijn zus, de bowl schaal van mijn Beppe, aardappelschilbak van mijn lief zijn Oma, ijscoupes van mijn moeder, een oude snijplank gescoord op een rommelmarktje omringd door schaduw gevende bomen op een vakantie in Frankrijk. 

Ik houd zo van spullen met een verhaal!

Maar het gaat verder. Ooit was ik op een crematie van een collega en haar zoon sprak tijdens de dienst en vertelde, dat ze gek was op koken. Ze bereide haar maaltijden met zoveel liefde en dat ze altijd probeerde dat de laatste de lekkerste was. Ik wist dat niet van haar, zonde want we hadden elkaar daarin kunnen vinden.

Men proeft eten met zijn zintuigen, in je mond zitten twee zintuigen tast en smaak. Doe je een blinddoek voor en een knijper op je neus dan proeft je eten toch echt anders want ruiken en zien doen ook mee. Regulier hebben we vijf zintuigen, volgens de inzichten van de antroposofen hebben we er maar liefst twaalf. Al deze zintuigen verbinden voedsel met onze herinneringen. 

In mijn herinneringen kregen we een puddingbroodje met hoge uitzondering en alleen als er echt iets te vieren was en dan was het ook een echte lekkernij. Als ik ze in de winkel zie liggen, roepen ze naar me maar deze lekkernij is voor Finn wat lastiger. Gelukkig heb ik heb een variant bedacht, die redelijk wat allergieën uitsluit en zo simpel is om te maken. 

Vandaag vieren we de liefde! 

Ingrediënten:

– 3 witte (vegan) broodpuntjes

– 300 milliliter soja slagroom (hier te koop

– 2 eetlepels custard poeder

– 1 theelepel vanille extract (Food hack mefrouw vanille extract)

– rietpoedersuiker (hier te koop)

Bereidingswijze:

– klop alle ingrediënten de slagroom, custard poeder en de vanille extract op in een kom

– zet dit even een half uurtje in de koelkast om op te stijven

– snijd de puntjes in de lengte voor de helft in en vul met het puddingmengsel

– strooi er rijkelijk poedersuiker overheen

Yummy,

MR 

Music for the soul: een favoriet

De zon straalt, het is lekker weer. Ik zit in de auto en de muziek staat aan. Ik zing mee met de muziek, maar ik ben niet alleen. Ik kijk in de achteruitkijkspiegel en Olivia swingt mee in haar autostoeltje. Het lied is afgelopen en samen wachten we af welk nummer de volgende is. Olivia hoort de eerste klanken en danst gelijk verder. Ik ben iets afwachtender en probeer te ontcijferen welk nummer het is. Olivia klapt in haar handen: ” Leuk liedje mama”. Ze heeft gelijk wat maakt het ook uit welk nummer het is. Het licht springt op groen en ik trap het gas weer in; op naar de kinderboerderij, terwijl uit de speakers, blijkbaar, een van Olivia’s favorieten klinkt. 

ER