Bye bye, zwaai zwaai!!

mefrouw7 reacties

  

Het zit er bijna op, de periode van onze tijdelijke COA-locatie. Op 4 mei gaan we het watersportseizoen weer in.

Dat betekent voor ons een hoop geregel, heel veel schoonmaken ,klusjes, klusjes en nog meer klusjes….
Maar het betekent voor de bewoners (de vluchtelingen) weer een onzekere tijd, niet wetende op welke locatie je terecht komt, niet weten of het daar prettig, niet weten hoe de nieuwe school is, niet weten hoe het daar reilt en zeilt en niet weten hoe het verder gaat met de procedure.
Maar het betekent ook afscheid nemen, de vluchtelingen hebben hier een half jaar gezeten, sommigen ben je liever kwijt dan rijk, maar met een aantal krijg je toch een band. Een vader van vier kinderen uit Afganistan helpt sinds dag één met de schoonmaak, op de bovenverdieping maakt hij elke dag de gangen schoon, tussen de bedrijven door gaat hij naar Nederlandse les. Zijn oudste twee dochters, 10 en 12 jaar, spreken al fantastisch Nederlands, Engels en zelfs een woordje Fries. Zelfs op zijn laatste dag was hij nog aan het schoonmaken.
In het begin hadden ze het moeilijk; aanpassen, andere regels, normen en waarden. Met 190 mensen uit verschillende landen, waar je normaal niet mee in hetzelfde gebouw zou willen wonen. Je bent gevlucht, getraumatiseerd en vol woede of angst.
Mijn rol in dit verhaal, als iemand mij vraagt, wat doe je daar eigenlijk? Ik ben schoonmaker, cateraar, schooljuffrouw, maar ook politie-agent, een aanspreekpunt en helpende hand. Het was niet altijd rozengeur en maneschijn, maar dat is het met een hostel vol met Hollanders ook niet.
Twee maanden terug zeiden alle volwassen bewoners nog steeds “goedemorgen” met de lunch. Ik heb ze geleerd dat het “goedemiddag” na twaalf uur is, ik snap dat wel, ze hebben alleen ’s ochtends Nederlandse les, dus dan was het gewoon goedemorgen.
Je moet je aanpassen, je moet zelfs Nederlands leren, acclimatiseren. Vandaag is er een bus vertrokken met 30 personen. Volwassen mannen staan te huilen. Verwarring, angst voor het nieuwe, afscheid nemen van nieuwe vrienden. Nu maakt het niet meer uit waar je vandaan komt.
Tot ziens, hopelijk zetten jullie de inburgering met progressie voort! Het ga jullie goed.
FR

Feestdag DIY: Prinsjes & Prinsesjes 

mefrouw4 reacties

  

Het is woensdagmiddag en Finn heeft een vriendinnetje mee om samen te spelen. Over precies een week is het natuurlijk Koningsdag en dan is wel het zo leuk om jezelf helemaal feestelijk uit te dossen! Nog leuker is het als je dan iets zelf gemaakt hebt.

Voor de jonge prins maken we een prachtige borstspeld in de kleuren van de Nederlandse vlag. Voor de mooie prinses maken we een gouden kroontje en omdat ze nog geen zes weken gaatjes heeft, maken we er niet een oorbel van maar een haarspeldje.

Broche 

  

Benodigdheden:

– brochespeld/veiligheidsspeld/speld

– naald en draad

– strijkkralenplank

– strijkkralen

– bakpapier

– strijkplank en strijkbout
Werkwijze:

– maak een toepasselijke vorm (wij maakten een hartje maar je kan ook een vlag of wimpel maken of misschien wel een kroon) in de kleuren van de Nederlandse vlag of in het oranje kan natuurlijk ook

– haal door drie kralen een draad zodat je daar de speld mee vast kan zetten

– smelt met een bakpapiertje ertussen de kralen aan elkaar met de strijkbout

– knoop de speld op je figuur en knip de draadeindjes af

Kroon 

  

Benodigheden:

– haarspeldjes 

– buigtang

– ijzerdraad 
Werkwijze:

– knip een armlengte ijzerdraad af

– buig een klein oogje aan één uiteinde

– maak zes bochtjes

– haal het ijzerdraad nu terug door het om en om langs de bochten te rijgen 

– maak met de tang mooie puntige punten en maakt de rest van het draad zo recht mogelijk

– maak de uiteinden aan elkaar vast en knip het overige draad af

– modelleer nog een beetje na en schuif het haarspeldje er om

Natuurlijk hebben we ook weer een Pinterestbord voor je bij elkaar gepind voor Koningsdag met nog veeeeel meer inspiratie.

Happy Kingsday,

MR

About books and reading: De verbeelding boekchallenge -update punt 12-

mefrouw3 reacties

  

Een boek waarin eten centraal staat.
De Verbeelding Bookchallenge 2016 blijft me bezig houden, zeker nu zomaar ongezocht de twaalfde uitdaging op mijn pad kwam. Ik had het al mee genomen uit de bieb, voordat ik wist dat ik daarmee weer een punt kon verdienen.

 
“Liefde Is Lavendel Blauw” van de succesvolle auteur Bridget Asher is een prachtige roman over verlies en rouwverwerking; over liefde, verlangen, hoop en een nieuw begin. Het verhaal speelt zich af in de Provence en de schrijfster reisde daar samen met haar gezin naar toe om research te plegen. Veel van de gebeurtenissen uit het boek zijn dan ook gebaseerd op voorvallen die ze zelf hebben meegemaakt, maar het is duidelijk geen waargebeurd verhaal.
Het is een boek met veel verschillende verhalen, waarin het familiehuis van Heidi, de hoofdpersoon, een belangrijke rol speelt. En eten natuurlijk. 

Na de dood van haar man heeft Heidi haar zintuigen uitgeschakeld. Zo voelt ze minder en dus lijdt ze minder. “Als haar zintuigen terugkomen, is smaak een van de sterkste waarvan ze zich bewust is.” Zo verwoordt de schrijfster het zelf in haar gids voor de lezer.
Heidi vindt haar smaak terug tijdens een familiediner en daarmee ook de lust om te leven. Met de verschillende recepten, die de schrijfster her en der bijeen gesprokkeld heeft, kun je dit zo dicht mogelijk benaderen.

Maar op bijna elke bladzijde spat de liefde voor eten en koken ervan af. In de beschrijvingen van: haar ontmoeting met Henry, de pogingen van haar moeder om de juiste cake te bakken en hoe vanzelfsprekend haar nichtje het ambacht leert van Veronique een oude vriendin van de familie.
Achterin het boek staan een aantal vragen en stellingen, wat het ook zeer geschikt maakt voor bijvoorbeeld een leesclub. Kortom een boek om op verschillende niveaus van te watertanden!

Groet SH

  
Oorspronkelijke titel

The Provence Cure For The Brokenhearted

BANTAM BOOKS, New York

Copyright 2011 by Bridget Asher

Vertaling Wytske Roodbergen

Copyright Nederlands taalgebied 2012 by 

The House of Books

ISBN 978 90 443 3384

Hoop

mefrouw12 reacties

  

“Als je iets hoopt, dan wil je het eigenlijk niet”, aldus de spreker van de workshop. Ik luister naar haar woorden en laat deze op mij inwerken….. Ik wil opstaan en haar workshop bruut verstoren. Ik wil haar schouders beetpakken, haar in de ogen kijken en zeggen dat ze het mis heeft. In de dagen na de workshop denk ik vaak aan de woorden van deze vrouw. Ik kan niet begrijpen, waarom zij deze wooden in haar eigen workshop gebruikt. 

Soms is hoop het enige dat je hebt. Soms geeft hoop je de energie om door te gaan, terwijl de wereld lijkt in te storten. Soms geeft hoop je moed en bereik je dingen die je nooit voor mogelijk had gehouden. Soms geeft hoop je de kracht om woorden te uiten, die altijd in stilte zijn gebleven. Hoop is soms het enige dat je nodig hebt.

“Hope is the only thing stronger than fear”


-Unknown

ER

Yummy sunday: Chilli meatloaf

mefrouw7 reacties

  

Wat ik onder andere leuk vind aan koken is samen recepten delen. Qyra komt regelmatig met de meest originele receptjes aanzetten. Zo is ook dit recept tot stand gekomen. Deze keer had ze er één gevonden voor meatloaf en ik had zin in chili con carne. 2 rijpe avocado’s en een restje tortilla chippies. Tadaaaa, een feestje voor op tafel! 

Ingredienten:

– 500 gram ongekruid rundergehakt

– pot kidneybonen 

– pot mais 

– 30 gram tomatenpuree 

– 1 groot ei

– 1 ui

– 2 kleine teentjes knoflook

– 2 avocado’s 

– handje cherrytomaatjes 

– tortilla chips

Werkwijze:

– verwarm de oven op 190 graden voor

– kruid het gehakt ( 1 tl. chillipoeder, 1 tl. gemberpoeder, 1 tl. kaneel, 1 tl. knoflookpoeder, 1 tl. djintan, 1 tl. ketoembar, 1 tl. paprikapoeder, 1 tl. peterselie, 0,5 tl. piment, 1 tl uienpoeder, 1 tl. zout, 0,5 tl. zwarte peper) in een ruime kom 

– snijd de ui en (houd ongeveer een eetlepel hiervan aan de kant) en gooi dit bij het gehakt

– pers 1 teentje knoflook boven de kom

– spoel de mais en kidneybonen af en gooi dit bij het gehakt

– breek het ei boven de kom

– doe ook de tomatenpuree erbij en meng nu alles voorzichtig door elkaar 

– doe het mengsel in een ingevette cake vorm en bak het ongeveer 50 minuten in de oven 

Na 50 minuten haal je de chilli meatloaf uit de oven en laat het rusten terwijl jij de avocadosalsa maakt.

werkwijze topping

– snij de avocado’s en cherrytomaatjes en doe dit in een schaaltje

– pers het knoflookteentje

– hak de overgebleven ui fijn

– prak alles licht door elkaar

– breng op smaak met peper en zout

– giet nu het vet wat niet meer is opgenomen af van het gehaktbrood

– stort hem daarna voorzichtig op een bord of plank

– smeer de salsa on top en steek hier de tortilla chippies rechtop in

Yummy,

MR