Meer

mefrouwEen reactie plaatsen

   

 
“Juf, ik zou liever buiten spelen”.

Kinderen weten vaak heel goed wat ze willen. Ze zullen er vaak ook alles aan doen, om hetgeen te bereiken wat ze het liefste zouden willen doen. En terecht. Doen wat je het liefste doet, maakt je blij! 
De volgende omdenkvraag zette mij aan het denken: wat zou gebeuren, als je zou doen wat je het liefste wilt.

Mijn brein ging gelijk als een malle tekeer: “wat doe ik het liefste, wat vind ik het aller leukst, is er nog iets wat ik zou willen doen? Wat zou er gebeuren, als ik meer tijd zou doorbrengen met vrienden, wat zou er gebeuren als ik meer zou gaan reizen“. 

Ik kwam tot de conclusie dat ik het liefste, van alles, meer zou doen; ik zou meer tijd door willen brengen met Olivia en mijn lief, mijn familie en vrienden. Ik zou graag meer willen sporten. Ik wil graag meer werken op school en de sportschool, ik zou graag meer willen reizen, ik zou graag meer nieuwe dingen willen doen en ik zou graag meer willen ontspannen. Het moet niet per se evenredig aan elkaar meer zijn, dat weet ik zeker. Wat zou dan het gevolg zijn? Ik zou dan meer in balans zijn. De dingen die ik doe maken me heel erg gelukkig. Ik ben ook gelukkig, maar een beetje meer evenwicht zou ervoor zorgen dat ik nog meer zou kunnen genieten van alles. 

ER

Is er ook een dokter in de zaal?

mefrouwEen reactie plaatsen

  

Kluns eerste klas, that’s my middle naam!

Au! Is een woord wat ik wel een paar keer per dag behoorlijk hard roep.

Nou praat ik van mezelf al aardig luid, met een borrel op nog harder. Mijn zusje zegt wel eens gebruik je fluisterstem. Maar ik heb maar een stand:en dat is luid. Maar dit ter zijde.

Ik loop tegen deurposten, één keer in de week wel een papercut, stoot mijn hoofd, schaaf weer ergens langs. Trek ’s avonds mijn kleren uit en ja hoor, weer een aantal onbeduidende blauwe plekken, dat ik denk, hoe kom ik daar nu weer aan? Schrammen, blauwe plekken en dus ook littekens behoren allemaal tot mijn dagelijkse leven.

Zo ook jaren geleden op de Vlieland boot, toen onze Pake nog de kapitein was.
Als kinderen was t een groot avontuur om op de boot met z’n allen te ravotten.

In de hal beneden had je van die grote harmonica schuifdeuren, nu speelden wij met een groepje kinderen tikkertje en Eveline was de tikker. ” Tikkie jij bent hem”, en terwijl ze me tikt, klap ik met mijn kop tegen de dagschoot (het driehoekig uitsteeksel van de deur). HUILEN!!! Al bloedend ren ik naar mijn moeder, zij loopt zo rustig als ze kan met mij naar de stuurhut. Pake roept om “Is er ook een dokter in de zaal?”

Nou dat heb ik geweten… Een huisarts in opleiding. Gat in mijn kop, geplakt en daarna heeft die flapdrol het verbonden. Ik leek wel een paasei met strik!

Ik zie allemaal lachende gezichten terwijl wij weer naar onze plek toe lopen. Maar in de verte zie ik één klein beteuterd koppie’ “sorry Foka, ik deed het niet expres, ik heb wel een mooi potlood voor je gevonden”

Volgens mij was mijn zusje harder geschrokken dan ik…

FR

Iek, Piep en Tok

mefrouwEen reactie plaatsen

De deurbel gaat en alle buurtkinderen staan voor mijn deur te springen. “Een ei, de kippen hebben een ei gelegd!”

Wij hebben dus kippen, krielkippen wel te verstaan. Drie stuks vernoemd naar personages uit de boekenserie Vos en Haas. Het hok, eentje van marktplaats staat in de voortuin. Alle kinderen vinden het super spannend om te kijken of er weer een eitje ligt. Als de “dames” los mogen is het één groot feest. Want soms zien ze die wriemelteentjes wel eens voor een sappig wormpje aan.
Ze mogen de kipjes altijd van gras voorzien, maar dat betekend ook weleens, dat als ik in het hok kijk de halve vlinderstruik er in beland blijkt.

Finn en ik verzinnen van alles om van het hok een leuk, gezellig huisje te maken, een soort van Villakakelbont zeg maar, maar dan zonder bont. Zo hebben ze al een kippenschommel (ik heb ze nog niet kunnen betrappen op swingen) en hangen er gezellig bloemen voor de ramen. Er komt vast nog wel meer bij. Leuke ideeën zijn welkom?!

Kippen zijn net kleine afvalverwerkfabriekjes bijna alle kliekjes, die je echt niet meer gaat verwerken kunnen in het kippenhok. Als dank leggen ze een smaakvol eitje, want echt, wat een wereld van verschil met de bleke dooiers die je in de winkel koopt. Kippen zijn dus een duurzame kringloop!

Kippen blijken ook een feilloos gehoor te hebben als mijn lief de hoek om komt rijden weet ik het al omdat de kipjes beginnen te kakelen. Ze blijken ook ontzettend slim en zijn echte persoonlijkheidjes.

Ook ons kleine nichtje is gek op de kipjes. “Woef” zegt ze wijzend.

Bedankt en niet alleen voor de eitjes Iek, Piep en Tok

 

Homeride 2015

mefrouwEen reactie plaatsen

  

“Ik ga nog even een rondje hoor” 

Mijn lief is aan het trainen. Minstens drie à vier keer per week en voor een heel goed doel! Samen met zijn collega’s gaan ze de homeride fietsen 500 km dwars door Nederland binnen 24 uur. Een estafette waarbij iedereen een deel voor zijn rekening neemt. Dit kun je natuurlijk niet ongetraind doen vandaar zijn strakke trainingsschema. 

Op zijn persoonlijke pagina kun je lezen wat zijn drijfveer is om dit te doen. 

http://www.homeride.nl/lid/rutger/profiel/

Mijn lief heeft het streefbedrag voor sponsoring al gehaald maar je kan natuurlijk nooit genoeg geven zodat de ouders dicht bij hun zieke kind kunnen zijn. €60,- kost een overnachting in het Ronald McDonaldhuis. Dus de speurtocht naar sponsoren gaat gewoon door. 

27 en 28 juni is het zover, nog 23 nachtjes, nog een paar keer goed trainen en dan knallen. Samen uit, samen thuis! Team Batavus heel veel succes!!

MR 

Chickenskin 

mefrouwEen reactie plaatsen

 

Een warme zomeravond in juli. Olivia slaapt, en mijn lief en ik zijn lekker aan het kletsen. Hij pakt even wat drinken. Ondertussen check ik Facebook even snel. “Leuk, een zingende selfie!”. Ik open het filmpje. Ik zie Femke. Ik hoor de eerste tonen van ‘Stay with me’. Een nummer van mijn favoriete zanger op dat moment: Sam Smith. Ik ga er even goed voor zitten.

In het eerste refrein voel ik het al. Het begint op m’n armen; chickenskin. Femke zingt verder. Ze ontroerd me met de woorden die ze zingt. Niet alleen de woorden, maar ook haar stem ontroerd me. Ze raakt me recht in mijn hart. Mijn keel voel ik dik worden. Ik slik. Ik bijt op mijn lip. Het maakt Femke niets uit, ze zingt verder. Ik voel tranen opwellen in mijn ogen. Ze haalt uit; chickenskin. Het begint op m’n armen en gaat verder over m’n hele lijf.
Mel komt binnen met twee glazen drinken. Cola voor hem, water voor mij. Hij ziet me. Z’n gezichtsuitdrukking wordt zacht. Hij komt naast me zitten en slaat z’n arm om me heen: “Heb je tranen?” vraagt hij. “Ja, en kippenvel”, is mijn antwoord.

ER