Zure bom

image

Qyra zat een keer te kijken naar een tv programma “19 kids and still counting”. Ik ben altijd gefascineerd door grote gezinnen; hoe doen ze dit, organisatorisch en ook hoe betalen ze dat? Dus ik ging bij haar zitten op de bank. Dit gezin had een systeem dat de oudste kinderen een aantal, vier of vijf jongsten onder hun hoede hadden en zo de dag door kwamen. Één van die oudste meisjes was verslaafd aan augurken en dan wel zelfgemaakte, ze speurde het internet af voor verschillende recepten en leerde die kleintjes dan wat er bij kwam kijken. Goede vorm van, hometeaching.

Het idee van zelf augurken maken liet me niet meer los. Ik wil dit ook! Te gek: een pot zelfgemaakte augurken in je koelkast! Ik ben namelijk ook gek op zoet/zure augurken!

Vroeger op Vlieland mocht ik altijd bij de viskraam met een vriendinnetje een zurebom kopen van mijn oma. Dit koste een gulden, heel wat en wat waren die lekker!

image

Ingrediënten:

– snackkomkommertjes (kromkommer in plakjes of verse augurken kan ook)

– ca. 500 ml biologische natuurazijn

– 150 gram rietsuiker

– inmaakkruiden (kant en klaar of je eigen favo kruiden, ik heb kant en klaar aangevuld met bv extra mosterdzaad en komijn)

– drie teentjes knoflook

– ui

– takje verse rozemarijn

Extra nodig is een schone weckpot

Bereiding:
– doe de suiker in de pot

– giet 2/3 van de azijn erop een roer net zolang tot de suiker is opgelost

– snij de ui en pel de knoflook en stop het in de pot

– doe alle kruiden erbij

– was de snackkomkommertjes, dep ze droog en stop ze in de pot

– als laatste voeg de tak verse rozemarijn toe

En dan nu, de deksel sluiten en minstens een week, gemiddeld drie weken en het liefst drie maanden wachten. Ik ben benieuwd, ik sta toch niet bekend als het meest geduldige type…

Trouwens ook leuk om te geven bij een bqq waar je voor bent uitgenodigd!

MR

Grit outdoor

 

“Crap, de sportschool zit maandag dicht”. De sportschool is niet vaak dicht, maar als het dan voorkomt dan krijg ik toch lichtelijk ontwenningsverschijnselen. Mijn hartslag schiet dan omhoog, ik begin te zweten, te trillen, droge mond, nerveus. Maar de redding is nabij! De redder in nood vind ik in Sven. Hij heeft bedacht om een Grit outdoor te doen. Hij gooit een bericht op Facebook. Hier hoef ik niet lang over na te denken en ik post dat ik mee doe!

Nu word ik al enige tijd getergd door een blessure en ik heb het een tijdje rustig aan gedaan. Dus grit is een hele tijd van de baan geweest. Nu de dag van Grit outdoor dichterbij komt, begin ik ‘m langzamerhand toch wel te knijpen. “Dit wordt wel heel zwaar, zal ik het wel doen, straks bak ik er niets van, kan het echt wel met m’n blessure”, zomaar wat gedachtes die door mijn hoofd schieten. De avond van te voren gieren de zenuwen door mijn lijf. Ik post op Facebook: “Ik ben gewoon zenuwachtig….”. Niet veel later een reactie van Stephanie: “Komt goed, je bent in goede handen”.  Komt goed, komt goed? Wat nou: je bent in goede handen. Dat is nou juist hetgeen waar ik zenuwachtig voor ben”.

Stilte voor de storm…. “Zijn jullie er klaar voor?”, klinkt het door het park. Stilte voor de storm….. Ik glimlach, ik houd van dit moment. De stilte vlak voordat de muziek start. Ik concentreer me, ik focus me. De muziek start. We zijn begonnen. Halverwege warming-up: ” Waar ben ik aan begonnen? Waarom, na zoveel weken ineens weer keihard knallen”. Ik ben me er volledig van bewust dat dit m’n eigen keuze is. “Houd vol! Dit is nog maar het begin”, Sven. “Je bent in goede handen”, Stephanie’s woorden schieten door m’n hoofd. Ik bedenk me dat ik maar een half uur heb om te knallen. Ik ga ervoor! Halverwege de les; mijn tong ligt op mijn knieën. Ik adem in. Heerlijk grit in de buitenlucht! Ik adem uit, nog eenmaal en dan weer knallen. Het gaat lekker. Ik doe mountain climbers: “Heel even een tandje lichter, dan kan ik het volhouden”. Ik vond dit wel een goed idee, maar Sven denkt hier blijkbaar anders over: “Jij kan sneller Eveline”. Hij heeft gelijk, dus toch maar een tandje sneller. “Je bent in goede handen….”. Ik sta in mijn plank, nu moet ik allerlei onmogelijke oefeningen doen. “F*ck”, schiet het door me heen. “Ja Eveline, dit komt aan op je core”, Sven’s woorden. Ik lach in mezelf. Stephanie heeft gelijk ik ben in goede handen.

Ik lig uit te hijgen op het gras. Naast me hoor ik gepuf en gesteun. Ik hoor de vogels. Ik adem in. Heerlijk die frisse lucht. Ik herstel snel. Ik kijk om me heen. Iedereen is bezweet, maar voldaan. “Goed gewerkt team”. High fives vliegen in het rond. Een grote glimlach op mijn gezicht; ” Ik houd van Grit outdoor!” 

ER

De pijnpoli 

 

 

Ik zit vandaag in de wachtkamer van de pijnpoli. Qyra is met me mee en zit naast me. Aan de overkant zit een vrouw in het geel, in gedachten verzonken. “Penny for your thoughts”, denk ik. 

Maar zover komt het niet de geur van ziekenhuis doet me mijn eigen gedachten volgen en laat me denken aan het Zonnehuis. 

Mijn vader lag hier omdat hij het locked in syndroom had. Hij was gevangen in zijn eigen lichaam. Helder van geest maar hij kon niet bewegen of praten. Had hij me deze vraag, penny for your thoughts maar kunnen beantwoorden. Ik had er een schatkist voor over gehad. Vaak dacht ik: “kon ik je gedachten maar even lezen” Maar ook zonder woorden kan je elkaar veel duidelijk maken en dan blijken woorden niet het allerbelangrijkste. Liefde, vertrouwen, tijd en veel geduld. De verwachting loslaten, dat is wat ik geleerd heb in die periode. Kwaliteit van leven zit in hele kleine dingen en dat kan alleen jij zelf bepalen. De wil om te leven, wilskracht en doorzettingsvermogen.

“Mevrouw Rouw” klinkt het. Oh ja, ik ben op de pijnpoli. Zonder verwachting en met de wil om al het mogelijke te proberen! 

MR

Parkeerschijf

IMG_2568

 

 

 

Al weken lag er een parkeerschijf op het kastje, dus blijkbaar niet nodig. Mooi! Daar kon Finn vast een leuk cadeautje van maken voor Papa zijn verjaardag (ook leuk voor vaderdag trouwens). Even zoeken op Pinterest en we konden aan de slag.

Benodigdheden:

– schaar

– splitpen

– dubbelzijdig tape of een drupje lijm

– parkeerschijf

– stevig karton

– prikpen + mat

– versierspullen (stiften, stempel, glitters enz)

Werkwijze:

– haal de parkeerschijf voorzichtig uit elkaar zodat je de witte draaischijf kan hergebruiken (je kan ook een plaatje downloaden)

– knip uit het stevige karton twee autootjes

– bepaal waar je het kijkgat komt voor de tijd en knip of prik deze uit

– prik boven het midden van de autootjes een gat

– leg alle gedeeltes op elkaar en doe de splitpen erdoor

– voor de stevigheid maak je de autootjes aan elkaar met dubbelzijdig tape of lijm. Zorg ervoor dat de draaischijf nog wel vrij kan draaien

– het grote versieren kan beginnen!

Natuurlijk vroeg mijn lief opeens “heb je de parkeerschijf ook gezien?” Uh, heb je nog geen nieuwe gekocht dan? “Nee??” Nou koop dan maar eventjes een nieuwe…..want je oude is niet meer zo rechtsgeldig en krijg je pas weer terug op je verjaardag…
Het was zondag en we hadden er echt één nodig. Gelukkig bedacht Finn dat we er eentje konden lenen bij de buren en kon ons uitje gewoon doorgaan.
4 mei 2015 “Gefeliciteerd Papa hier je rijbewijs!”

 
MR

The golden circle

Simon Sinek heeft mij geïnspireerd. Hij heeft mij laten nadenken over mijn eigen Golden Circle. Naar aanleiding van zijn Ted talk* heb ik mijn Golden circle vormgegeven. Waarom doe ik, wat ik doe? Waar geloof ik in? Wat is mijn  drijfveer? Wat is mijn passie. De antwoorden op deze vragen vormen het hart van mijn Golden circle.

Simon Sinek, een man die spreekt over inspirerend leiderschap. Mijn inziens spreekt hij niet alleen over leiderschap, maar ook over de manier waarop een ieder in het leven kan staan. Misschien kun je zelfs zeggen: hij spreekt over een inspirerende manier van leven,

Mijn manier van leven is natuurlijk niet veranderd na het zien van Simon Sinek’s Ted Talk. Ik kan, echter, wel spreken van een soort bewustwording en het heeft me nieuwe inzichten gegeven over mijzelf.

ER

* http://www.ted.com/talks/simon_sinek_how_great_leaders_inspire_action?language=nl#t-850936