Groen

mefrouwEen reactie plaatsen

Een veel gestelde vraag is, hoe kan het ook anders, hoe groen mefrouw’s eco-shop nu eigenlijk in werkelijkheid is?

Om die vraag te beantwoorden, hoeven we niet diep te graven, om daar transparant over te kunnen zijn.

Alle producten die wij verkopen zijn duurzaam, ecologisch verantwoord en/of fairtrade. Bij veel dingen zit er zelfs een goed doel aan gekoppeld.

Maar ook onze leveranciers, onze bank, ons keurmerk, kortom alles er om heen zijn op deze criteria uitgekozen.

Hoe groen wil je doen? En in hoeverre wil je jouw mondiale footprint verkleinen?

Wij streven er naar om over alles na te denken en daar berdrijfsmatig alles op aan te passen.

Dat betekent dat ook de post, het printpapier, de tape en de verpakkingen enzovoort onder dit regime vallen.

Onze printer, laptop en onze marktkraam zijn tweedehands en daarmee kijken we dus echt naar een circulaire toekomst.

Samen hopen we hiermee op een kans naar succes en met jullie op een ander oog op de wereld.

Groetjes van mefrouw’s ecoshop

Guestblog: SOMS HEB JE ER WAT MEE

mefrouw6 reacties

Ze zagen ons niet. We konden heel hard

‘Joehoe!’ en ‘Hallo!’

roepen, maar ze zagen ons niet. De toeristen, die over het schelpenpad tussen de IJsbaan en de Lutinelaan reden of liepen, deden natuurlijk wel hun best, maar ze toch zagen ons niet. Wij zaten in de boom. Tussen de bladeren.

Onze boom. Een echte klimboom. Met sterke betrouwbare takken. ‘Badgasten bespieden’ was een van onze favoriete bezigheden. De ene keer was ik met mijn oudere zus, van wie ik het spelletje leerde. De andere keer met mijn vriendin of mijn buurmeisje. Giechelend om de verbaasde gezichten met zoekende blik. Wat een vaak herhaald plezier voor ons als lagere schoolkinderen.

Hele gesprekken voerden we in die boom. Gedurfde kunsten werden vertoond. Ik keek op tegen mijn zus, die maar steeds hoger durfde te klimmen. We hingen ondersteboven, met losse handen, een tak in de knieholten geklemd.

Wachtend op de volgende slachtoffers.

Diezelfde boom bood bescherming, toen mijn vriendin en ik bang waren voor een man die ons volgde. Diezelfde boom probeerden we te bereiken wanneer we het duin af kwamen sleeën en tot over het schelpenpad gleden. Diezelfde boom, waar ik mijn kinderen en kleinkinderen in leerde klimmen, als stille getuige van het strammer worden van mijn lijf.

Een paar weken geleden liep ik met de hond aan het einde van het bospad dat uitkomt bij die boom. Er was licht. Verontrustend veel licht. De boom was geveld. Snel en vakkundig in stukken gezaagd. De delen van de takken netjes gestapeld. De boom die jarenlang jeugdherinneringen heeft bewaakt en als vanzelfsprekend de tand des tijds en vele stormen heeft doorstaan. Voorbeeldig.

Ik onderken het belang van natuurbeheer. Er zijn geen verwijten. Enkel besef. Besef van wederom een stukje ontworteling van mijn jeugd. Deze overdenking is een afscheid van de boom, die stond voor veel.

Met welke boom heb of had jij wat?

GH

De lift

mefrouw8 reacties

“Ik ben weer thuis”

zegt de mij onbekende man goedgemutst als we samen de lift in stappen. Ik kijk naar zijn tas, waar waarschijnlijk zijn hele hebben en houden in zit.

“Waar was je dan?”

vraag ik.

Het blijkt dat hij bij zijn ouders gelogeerd heeft om de verbouwing van zijn flat te ontvluchten.

Ik geef hem groot gelijk; het is geen pretje.

Groet SH

Kleinkinderen

mefrouw3 reacties

Het heeft nogal wat voeten in de aarde, voordat mijn kleindochter eindelijk op bed ligt.

Als ik me voorover buig voor een laatste kus, kijkt ze me nauwlettend aan:

“Oma, je hebt wilde krullen.  Waarom zijn je krullen zo wild? ”

Tja, dat is weer een heel ander verhaal; toch maar eens naar de kapper?

Als ik later mijn kleinzoon een keer naar bed breng, heeft hij weer heel andere issues. Ik moet een ander boek voorlezen, dan hetgeen hij gewoonlijk met zijn moeder leest, want;

“Het zou zielig zijn, oma, als mama de rest van het verhaal zou moeten missen. ”

zegt hij.

En natuurlijk heeft hij helemaal gelijk, dat is iets van zijn moeder en hem.

Ik deel mijn eigen momenten met ze.

Groet SH

Yummy sunday: Prutje

mefrouw1 reactie

Zo komen er soms verschillende lijnen samen in je hoofd, want wat blijkt? Nederlanders gooien per jaar per persoon vijftig kilo aan voedsel weg. Daar hoort mijn familie niet bij, dus is het eigenlijk nog meer!

Zo roept mijn oudste dochter al heel lang dat ze het wel een keertje leuk zou vinden als iemand anders van de “redactie” van mefrouw een recept zou willen schrijven voor de zondag.

Zo beweren mijn andere dochters en ik dat we dat niet kunnen omdat we daar niet genoeg fantasie voor hebben.

Maar ook zo beleef ik nu al weken in mijn eigen huis, bij gebrek aan een keuken vanwege de renovatie, een regime waarbij ik moet teruggrijpen op het ultieme campinggevoel, wat dan ook weer net zo gemakkelijk  komt boven borrelen. Ik heb namelijk een gerecht voor als je even iets makkelijks wil en trouwens ook voor als je niet zoveel zin hebt om te koken, je hoeft alleen maar van alles door elkaar te gooien. Mijn eigen ouders houden er van en prijzen het zelfs aan bij vrienden en kennissen.

Dit is het:

Neem een pot witte bonen in tomaten saus en rul wat uien en gehakt. Neem verder alles wat je er aan wilt toevoegen; bijvoorbeeld gaar vlees en verschillende diepvries- , blik- of restgroenten van de vorige dag. Overgebleven aardappelen of rijst passen er ook goed bij. Prima voor de restverwerking.

Voorts alles kruiden, misschien nog wat bouillon en knoflook erbij of wat saus er over heen gieten en je gerecht vervolgens even opwarmen in een wokpan.

Zo heb je zomaar een heerlijk prutje voor moeizame dagen.

Groet SH