“Deze juf heeft ijsvrij!”, ik stap als een ware earlybird de sportschool binnen. “Wat te doen met deze dag”, is wat ik denk zodra ik het nieuws binnenkrijg dat mijn school de volgende dag gesloten is. Van de nood een deugd maken dat is mijn doel. Ik besluit om de ochtend door te brengen in de sportschool. Met gevaar voor eigen leven glij, wandel, schaats ik naar de sportschool. Mijn workout voor mijn core begint al wanneer ik een voet buiten de deur zet; ik snap wel dat de school dicht is. Het is echt glad! Door de gladheid, moet mijn core steeds opnieuw de balans zoeken. Dit noemen we ook wel functioneel trainen. Ik houd ervan. “Elk nadeel heb z’n voordeel”, Johan. Cruijf bewijst maar weer de wijsheid die hij in pacht heeft, zelfs tijdens deze dagen waar #ijzel trending is. 

Ik stap de sportschool in. Het blijkt rustig te zijn, maar ik heb ijsvrij en wil alles uit deze dag halen. “Live life to the fullest. Don’t count the days, make the count” en meer van deze cheesy oneliners die eigenlijk niet kunnen, maar waar ik toch wel gevoelig voor ben. Ik tref het. “We kunnen wel samen trainen”, aldus mijn trainer. Ik slik, “pluk de dag”, maar hier had ik me toch niet op ingesteld. Hij laat me altijd zwaar trainen, hij weet waar m’n grenzen liggen, waar ik krachtig ben, maar kent ook mijn zwakke plekken. Deze kans laat ik uiteraard niet aan me voorbij gaan. “Ja, dat kan”, is mijn antwoord volmondig! Ik wil naar het krachthonk lopen, maar m’n trainer heeft andere plannen. 

“Ga maar in de squathouding staan”, is het eerste wat hij zegt. Aan zijn stem hoor ik al dat dit een pittige wordt en dat hij heel wat in petto heeft. De training vordert, hij drijft me tot het uiterste, maar het geeft niet. Dit geeft energie, ik kom mijn grenzen tegen, maar door het spel heb ik zoveel plezier. Ik mag de bal niet vaker laten stuiteren dan een keer. Ik begin lekker. “Makkie”, denk ik. En dat had ik nu net niet moeten denken,. Ik raak overmoedig en laat de bal vaker stuiteren. Deze ‘fout’ wordt beloond met jumping jacks. Ik krijg geen tijd om uit te rusten, we gaan gelijk door en ik moet ervoor zorgen dat ik de bal op tijd vang. Het lukt. M’n ademhaling zit hoog. Ik moet echt even op adem komen, maar ik krijg geen rust. “Dan neem ik toch rust”, denk ik. Ik houd de bal even vast, alvorens ik hem weer terug gooi. “Kom op Eveline”. Hij heeft gelijk. Ik kan het opbrengen om te lachen, denk ik. Of lach ik niet? Ik weet het niet. We gaan door. Hij laat me alle hoeken van de zaal zien. Het zweet vormt zich op m’n voorhoofd. “I don’t sweat, I sparkle”. Een oneliner waar ik me graag achter verschuil, gezien mijn talent in transpireren tijdens het sporten. Tijd voor de buikspieren: de bal wordt aangegooid en ik moet hem vangen terwijl ik op de grond lig. “Leuk!”, ik vind dit leuk! Ik voel me krachtig en sterk. “I am on fire”, denk ik! Ik voel dat ik sterker ben geworden in de afgelopen weken. Dit geeft energie! Na deze workout stoom ik door naar CX. Een van mijn favoriete groepslessen. De les wordt gegeven door een van mijn favoriete instructeurs. Waarom favoriet? Hij verwacht net iets meer en zijn lessen zijn op de een of andere manier altijd net iets zwaarder. En laat dat nu net hetgeen zijn waar ik van houd. Ik heb al lang geen les meer gehad van hem, dus ik tref het! Na de CX door naar de bodybalance. OMG!!! Wat een hark ben ik!! Daar ter plekke besluit ik om hier iets aan te gaan doen. Ik moet vaker balancen. De instructrice van deze les, geeft me niet helemaal het gevoel alsof ik een houten plank ben en ze geeft me zelfs een compliment. Ik glim van trots, of is het zweet? Na de trainingen nog even onder de zonnebank en dan sluit ik af met een kopje thee. Met mijn collega’s van de sportschool grap en grol ik nog even wat. 

Van de nood een deugd maken. Ik vind het leuk! En dankzij mijn leuke, lieve collega’s van de sportschool is dit meer dan gelukt. Als ik de sportschool uitloop voel ik me blij, krachtig en sterk! I AM ON FIRE!!

ER