Tag: ER

Nix in the fridge: banapple bread

mefrouw1 reactie

  

De voorspellingen zijn bloedheet. Het strand is onze bestemming voor deze dag. Alleen het vooruitzicht alleen al, zorgt voor een heerlijk ontspannen mood. Een dagje naar het strand met liefde en kind? Dan is het fijn om een lunch mee te nemen. Wat neem je dan mee? “Lief, hebben we nog een lunch? Iets wat we mee kunnen nemen?” is de grote vraag. Eigenlijk weet ik het antwoord al. Ik hoop echter, tegen beter weten in, dat hij een super goed idee heeft en dat hij van niets iets kan maken. Zijn antwoord is kort, krachtig en duidelijk: “Nee”. Hmmmm, wat nu? De winkels zijn nog dicht en het duurt nog te lang voordat ze open gaan. Zou ik, de keukkendraak, een Nix in the fridge aan kunnen gaan? “Natuurlijk kan ik dat! Waar een wil is, is weg”. 

Ik duik mijn koelkast in: eieren. In de fruitschaal heb ik nog bananen, een appel en de rest heb ik ook in huis! Het wordt een banapple bread. Easy, peasy, healthy, en goddelijk! 

Ingrediënten:

3 eieren 

3 bananen 

1 appel

Kaneel

Honing

Zout

200 gram speltmeel

Wijsteen bakpoeder

Kokosolie 

Bereidingswijze:

Oven voorverwarmen op 180 graden. Bananen prakken met een vork. Eieren erbij en even mengen. Snufje zout. Kaneel naar smaak en mengen. Speltmeel erbij en wederom mengen. Honing erbij naar smaak en er mag gemengd worden. Appeltje schillen, in kleine stukjes snijden en mengen. Twee theelepeltjes wijsteen bakpoeder, ook nu is mengen het advies. Bakblik invetten met kokosolie, vervolgens het mengsel in het bakblik kiepen. De oven is nu voorverwarmd en het blik kan in de oven. Het mag dan nu een uurtje in de oven. 

“Wat doe je Eveline?”, de vraag hoor ik achter mij. Enigszins met een lach er doorheen. Ik ben bezig om het brood vakkundig uit het blik te halen. Helaas, mislukt. Goed idee, maar helaasch pindakaasch. Het publiek in de keuken groeit; naast Mel staat Olivia nu ook in de keuken. Het is eigenlijk m’n eer te na, om het bakblik met inhoud aan Mel te geven. Maar zoals een goede chefkok betaamt, moet je wel je eigen krachten kennen. Met pijn in mijn hart sta ik het bakblik af. Olivia volgt het tafereel met haar kritische blik. Mel gaat de uitdaging aan en hoe hij het doet? Geen idee, maar plof daar ligt het brood op de snijplank! “WAUW!!!” Olivia roept het uit van enthousiasme! 

“Op naar het strand!” Love it! 

ER

Vakantie in eigen stad

mefrouwEen reactie plaatsen

  

Ik besluit om een powerwalk te maken met mijn hondje Roos. Als je een stukje teveel van je bananenbrood eet, dan heeft dit consequenties. Nou ja, een stukje. Twee stukjes teveel. Roos en ik stappen de deur uit. We treffen het! Het is droog en de zon piept tussen de wolken door. Ik besluit lekker door park in de stad te lopen. De Prinsentuin geeft me altijd een soort van rust. En vandaag geeft het me een vakantie gevoel. De bootjes liggen in het water, mensen kaarten op hun boot, of zijn heerlijk aan het koken. De geuren laten m’n maag knorren. En ik? Ik geniet van dit tafereel. Roos is lekker ontspannen en we wandelen gezellig samen. 

Ai, het wordt plotseling bewolkt en het gaat regenen. “Oh nee!”, schiet het door m’n hoofd, maar tegelijkertijd beslis ik dat deze regenbui m’n goede humeur niet zal verpesten. Thuis kan ik weer droge kleding aantrekken. Een vrouw trekt snel haar hond op de boot, een man gooit nog even snel iets in de prullenbak. De man kijkt me aan en ik glimlach naar hem. Hij zegt: ” En het was even zo mooi”. “Ja”, zeg ik “en ik moet nog een eindje naar huis”. “Dan kom je toch lekker iets drinken op de boot?” Ik lach vriendelijk naar de gastvrije man als bedankje. Ik denk dat mijn lieve, maar neurotisch hondje het me niet in dank zal afnemen als ik haar op een vreemde onbekende boot zet. 

Wat een geluk de regen houdt vrij vlot op. Als ik verder loop wordt me de weg naar het centrum gevraagd. Wat heerlijk die mensen gaan nog even lekker een biertje drinken in de stad. Door mijn wandeling voel ik me als een toerist in eigen stad. Ik bekijk mijn stad door de ogen van deze vakantiegangers en waan me op vakantie. De bootjesmensen treffen het: ze liggen met hun boot aan een prachtige park op nog geen 5 minuten loopafstand van het centrum!

Mijn powerwalk is niet alleen een succes voor mijn lijf maar ook voor mijn mind! 
ER

Havermoutkoekjes

mefrouwEen reactie plaatsen

  
“Nies! Wat maak je?”, vraag ik als ik ongeveer drie jaar geleden bij Nieske binnen wandel. Ik ben natuurlijk overenthousiast, want Nieske maakt lekkere dingen weet ik inmiddels uit ervaring. “Havermoutkoekjes”, klinkt het. Mijn enthousiasme wordt meteen met de grond gelijk gemaakt. Met haar schoen stampt ze mijn enthousiasme nog even aan, totdat er niets meer van over is. “Havermoutkoekjes, wie bakt er nu Havermoutkoekjes. Havermoutkoekjes verdienden het niet de naam koekjes te dragen”, denk ik. “Oh, ik ben benieuwd. Ik heb ze nog nooit gegeten. Hoe maak je ze?” is wat ik zeg. De koekjes zitten in de oven en ik moet eerlijk toegeven aan mezelf dat ze heeeerlijk ruiken. Als ze uit de oven komen, is mijn enthousiasme inmiddels weer helemaal terug. De geur is echt geweldig. Ik moet nog even geduld opbrengen, totdat ik mag proeven, maar als het dan zover is neem ik mijn eerste hap. Ik ruik, ik proef en Nieske maakt het weer waar: het smaakt fantastisch. Havermoutkoekjes verdienen het dus toch de naam koekjes te dragen. 

Vervolgens heb ik een aantal keer zelf de Havermoutkoekjes gemaakt, echter zijn ze in vergetelheid geraakt. Maar ze worden in ere hersteld, dankzij Tjitske.

Met Olivia kom ik binnen. Er komen mij heerlijke geuren tegemoet. “Het zal toch niet!”, schiet het door mijn hoofd. Ik durf bijna niet te hopen, want misschien zijn ze wel helemaal niet voor ons. Ik probeer mijn enthousiasme te beperken, maar ze komen op tafel! “Yes! Wij mogen proeven!” Samen met Olivia peuzelen we samen van ons Havermoutkoekje op en wat blijkt; Olivia is er net zo dol op als ik. 
Vandaag is de dag dat ik weer Havermoutkoekjes zal bakken. Ze zitten in de oven en ruiken heerlijk!

Recept:
100 gram havermout

2 bananen

50 gram rozijnen ( of een appeltje)

Snufje zout

Kaneel naar smaak

1 eetlepel honing
Werkwijze

Oven voorverwarmen op 180 graden. Mik alles in de keukenmachine en meng het geheel. Niet in het bezit van een keuken machine? Bananen gewoon prakken en de rest er doorheen mengen. Maak koekjes van het beslag. Dit kan met je handen. Houd je niet van vieze handen? Dan met twee lepels ene bolletje maken en platdrukken. Leg de koekjes op het rooster. Gebruik wel een bakpapiertje. Bak de koekjes goudbruin in ongeveer 25 minuten. Wanneer ze klaar zijn, dan even geduld opbrengen, zodat ze kunnen afkoelen. Daarna smullen en smikkelen! 
ER

Frozen yogurt

mefrouw2 reacties

  

  
“Oeh, dat klinkt wel lekker hoor”, is mijn respons op het voorstel van Sjakie om frozen yogurt te gaan eten. Klinkt inderdaad, want uiteraard heb ik dit nog nooit geproefd, omdat ik soms onder een steen bivakkeer. Maar goed op naar de frozen yogurt. 

Ik word wakker: “Oh nee, niet nu al. Waarom ben ik altijd zo vroeg wakker. Crap. Ik moet plassen. Nu moet ik echt wakker worden”. Ik kijk naast me. Sjakie lijkt nog te slapen. Zo stil als de vloer mij dragen kan, sluip ik naar het toilet. Handen wassen en terug sluipen naar het bed. “Yes, gelukt. Sjakie is niet wakker geworden. Tom Cruise (Mission impossible 1 t/m 101) zou trots op me zijn”, denk ik. Toch maar even kijken hoe laat het is. Mijn ogen vallen bijna uit mijn hoofd; kwart voor tien! De laatste keer dat ik kwart voor tien wakker werd was….. Ehm was….. Nou ja, dat doet er ook niet toe wanneer het was. Maar goed, Sjakie slaapt nog. Wat kan ik doen totdat ze wakker is? Ik kijk naast me. Nee, geen Donald Duckjes die ik kan lezen, totdat ze wakker is. Lang leve Facebook. “Goedemorgen”, klinkt het vanaf de andere kant van de kamer. “Yes, ze is wakker”, is wat ik denk. “Blijf jij maar lekker liggen dan zet ik thee en maak ik het ontbijt”, zegt Sjakie. Wauw! Wat Luxe! Ik blijf lekker even liggen en geniet van de geluiden die uit de keuken komen. We ontbijten, we douchen, we tutten wat, en we gaan naar de stad. Ik geniet. Ik ben in Haarlem bij mijn vriendinnetje en het zonnetje schijnt. Het is de day after. De avond hiervoor hebben we heerlijk couscous salade gegeten, wijntjes gedronken, gelachen, en gedanst. 

“Oké, vertel even, hoe werkt dat nou die frozen yogurt”, vraag ik. Na de uitleg is het me helemaal duidelijk. Je krijgt wat yoghurt in een bakje en dan mag je toppings uitkiezen. We gaan buiten op het bankje zitten. Ik proef: “Goddelijk!” Ik besluit zo langzaam als mogelijk te eten. Ik wil genieten, omdat ik weet dat het hierna weer anders zal zijn. Ik weet dat ik hierna weer een doel te behalen heb. Ik weet dat ik weer alles op alles zal zetten. Mijn doel: fit, fierce & faboulous 3.0! Maar eerst geniet ik nog even van mijn Frozen yogurt, het zonnetje en van mijn lieve Sjakie. 

ER

Creatively organized

mefrouwEen reactie plaatsen

  

Deze week staat in het teken van opruimen. Ik ben nu niet bepaald een type dat ik als erg netjes kan bestempelen. Houd ik van een opgeruimd huis? Ja, dat zeker. Ik geniet wanneer mijn aanrecht leeg is, wanneer het bed is opgemaakt, wanneer al het speelgoed van Olivia netjes in de bakken zit, wanneer de tafel netjes is. Maar op de een of andere manier blijft mijn kledingkast nooit netjes, of creëer ik toch weer een mooi stapeltje op de tafel. Vroeger als ik bij mijn tante ging logeren, dan was mijn slaapkamer super netjes als ik aan kwam. Ik wist het dan te presteren om er binnen 5 minuten een rommel van te maken. Totale chaos, alsof er een explosie had plaatsgevonden. Gelukkig kon ik de slaapkamer afsluiten met een deur en hoop ik dat ik mijn tante niet tot last was met mijn rommel. 

Maar goed, nu ben ik dan zogenaamd volwassen en ik ben moeder enzo, dus dan heb je een georganiseerd huis en is het altijd netjes. Je huis veranderd dan als vanzelf in een VT WONEN huis, waar het nooit een rommel is, waar je rustig een tijdschrift kan lezen aan je mooie, opgeruimde, steigerhouten tafel.  Waar er nooit afwas in de gootsteen staat, waar je geen snoeren ziet van je mooie mint groene KitchenAid. Die witte KitchenAid kan namelijk echt niet meer, dus mint groen it is. Dit is niet geheel waar. Ik heb dat georganiseerde huis niet cadeau gekregen toen ik moeder werd, en de skills mis ik 6 van de tien keer ook. Maaaaar, there is a silver lining. Het gaat steeds beter. Ik bouw steeds meer een routine op. En wonder boven wonder mijn liefste lief ook! Routine is belangrijk heb ik in de gaten, maar goed soms wil ik echt die afwas laten staan, zodat ik lekker kan dansen met Olivia. Dan maar geen afwas doen, maar even snel de borden netjes in de gootsteen knallen, de muziek hard aan en lekker dansen. 

Ik leg me er maar bij neer; ik heb misschien geen VT WONEN HUIS, maar er wordt wel gedanst op hele harde muziek! 

ER