Spelen op t strand

 

 

image

Vorige week heerlijk een paar daagjes met mijn beste vriendje naar Vlieland geweest. We sliepen bij zijn moeder en die woont in ons oude huis, dus ik sliep op ons oude kamertje, waar Eveline en ik vroeger een stapelbed deelden. We hadden fantastisch mooi weer, echt een geluk.

Verjaardag van Beppe, terrasje hier, terrasje daar, elke avond gezellig bij Pake en Beppe eten, heerlijk uitwaaien, familie bezoeken, een avond op stap, fietsen door de duinen, een avond met Beppe scrabbelen, wandelen in het bos, dennenappels zoeken, een avond bankhangen met bier en toastjes, oesters zoeken op het wad en….. Een dagje naar het strand.

Nou daar gingen we, schepnet en emmer mee op de fiets naar het Fordstrand, daar is het altijd lekker rustig. Handdoek uit, insmeren met factor 30 en meteen naar de zee. Brrr, het water was helaas te koud, had graag een duikje gemaakt. Maar we waren helemaal in ons element: hij garnalen vangen en ik schelpen zoeken.

Op een gegeven moment kijk ik op, jeetje toch best ver verwijderd van onze handdoeken, maar ik had de mooiste schelpen gevonden, behalve die kleine roze en maar zoeken en zoeken. Ik had van mijn hempje een buidel gemaakt, dus dat was super handig. Na een uurtje ofzo tuur ik naar de zee en ja hoor, hij is als een gek aan het rennen met zijn schepnet. Allebei voldaan laten we ons op onze handdoeken neerploffen en laten elkaar trots de vangst van de dag zien.

Wat een fantastische middag: genieten als een kind en de rest om je heen helemaal vergeten! Het ultieme vakantiegevoel!!

FR

O ja, ik had ook nog een helder moment, een afsluitbaar zakje om je telefoon doen: zand-proof en je kan hem ook nog gebruiken;)

Advertentie

Ballen en bier

  
Onze lieve broer is vandaag een volwassen man geworden. Een man met de juiste normen en waarden, een knappe man, een man met humor, een man die kan zeggen: “Ik houd van je”, een man naar onze hart. 

Gefeliciteerd!

“Side by side, or miles apart, brothers ands sisters will always be conected by heart”

– unknown

Liefs mefrouw

Mijn neefje

  
Ik mag, tijdelijk, elke maandag mijn neefje uit school halen. Elke week kijk ik er naar uit. Mijn neefje bruist van de energie en ik vind dit leuk. Hij is lief, eerlijk, slim, zorgzaam en heeft een hart van goud. 

Mijn neefje is dol op z’n nichtje. Olivia is z’n grote trots. Als ik en Olivia voor het eerst finn van school halen, wordt ze voorgesteld aan zijn juf. Dit maakt me blij. Ze lopen hand in hand naar huis. Ik kan aan Olivia haar ogen zien dat zij net zo dol is op Finn, als hij op haar is. Aan de andere kant kan Finn ook wel weer snel genoeg hebben van ons. Voornamelijk, omdat ik te luid klets met zijn moeder. “Gaan jullie weer naar huis?”, vraagt hij dan. “Ben je ons al zat?”, vraag ik hem. Finn antwoord ontkennend. Na een half uur zegt Finn: “Nu ben ik jullie wel zat”. Ik glimlach. Mijn lieve neefje goud eerlijk. Gelukkig voor hem staan Olivia en ik op het punt om weg te gaan. Finn trekt Olivia haar jas aan en ik trek m’n eigen jas aan. Ondertussen klets ik met m’n zus en ik zeg haar dat ik geluk heb (ik kan me even niet meer herinneren waarom ik dat vond). Finn hoort dit en geeft mij het mooiste compliment ooit: “Nee Sante Lien, jij bent geluk”. 

Ik smelt. 

ER

Dromen zijn een raar iets

  

Vanochtend werd ik badend in het zweet wakker. Ik droomde dat ik in een brandend gebouw zat en dat de uitgang geblokkeerd was. Verschrikkelijk! Wat was ik blij dat ik wakker werd. Pfff gelukkig, het was maar een droom…

Het rare is dat ik dit precies nu droomde, of toch niet?

Vandaag is het 11 september oftewel 9/11. Alweer 14 jaar geleden zaten we aan de buis gekluisterd die vreselijke beelden te bekijken. Ik denk dat iedereen nog weet waar hij of zij precies op dat moment was. Mijn zusje was op dat moment in Amerika, gelukkig helemaal in Montana, een paar weken daarvoor nog in New York. Heel bizar en ook paniek bij ons thuis.

Voor mij was het maar een droom, voor 2977 mensen niet. Zoveel mensen die ’s ochtends gewoon opstonden, ontbeten, hun kinderen een kus hebben gegeven, hun hond hebben geaaid, misschien zelfs ruzie met hun partner hebben gemaakt. Sommige van hun hebben op die bewuste dag nog kunnen bellen naar hun geliefde. Maar al deze mensen zijn nooit meer thuis gekomen.

Zij kunnen nooit meer dromen.

Op een dag als vandaag, stralend mooi weer zit ik op een terras en tel ik mijn zegeningen. Laat mijn familie weten dat ik van ze hou. Vanavond zal ik een kaarsje branden voor de slachtoffers van 9/11. Zij die nooit meer kunnen dromen.

FR