Augustus

Not a day goes by that i don’t look at your picture and cry.

Or laugh.

Or both.

-Dean Jackson- 

Ik zit op de toilet, het is Augustus geworden en ik sla de pagina van de verjaardagskalender om. Ik weet het, Augustus is de maand waarin jij jarig was. Ik kijk en daar staat natuurlijk je naam op de veertiende, ik glimlach. Dan opeens komt het toch hard binnen, het besef dat we je verjaardag niet gaan vieren. Je verjaardag vierden we eigenlijk nooit gezamenlijk, dat is het niet. Ik hou het niet tegen en een traan rolt langs mijn wang, want achter je naam staat een obelisk.

MR

Yummy sunday: RAW steak

Vandaag is het vaderdag, onwillekeurig ga ik terug in de tijd en denk ik aan mijn eigen vader. Vaderdag was niet echt zijn ding, een volledige maaltijd koken ook niet. De wekelijkse boodschappen bestonden meer uit kaas, bier en roze koeken voor ons. Toch kon hij enorm genieten van een lekkere maaltijd en liep hij altijd te kreunen tijdens het eten iets wat Finn van Opa geërfd heeft. Koken kon hij zeker wel en ik weet nog heel goed dat hij mij ging leren om een biefstukje te bakken. 

“Eerst wachten tot de boter gloeiend heet is, Mirelle” 

In mijn onschuld vroeg ik hem hoe je wist dat de boter heet genoeg was. Zulke dingen moet je nou nét aan hem vragen en mijn antwoord kreeg ik. 

“Zo” en hij spuugde midden in de koekenpan “als het spuug verdampt is dan is de boter heet genoeg en kan de biefstuk in de pan”

Deze tactiek ben ik natuurlijk niet gaan gebruiken maar ik vergeet nooit dat de boter heet moet zijn! Het volgende foefje gebruik ik nog wel steeds. Hij leerde me dat je moest tellen, tot zestig op één kant en tot zestig op de andere kant daarna draai je het gas op half en tel je voor elke kant nog eens een keertje tot dertig. Daarna laat je het biefstukje rusten.

Hij deed zijn naam eer aan en at zijn biefstuk raw. Wil je hem medium of well done dan kun je dit makkelijk testen door dit trucje

Food is memories

Fijne vaderdag allemaal,

MR 

Kerstnachtdienst

  

Lieve Papa,

Jij was niet een standaard Papa van gezellig rondom de kerstboom, sterker nog een kerstboom stond er niet bij jouw thuis. Godsdienst had je ook niet zoveel mee, zoals je zelf altijd zei was je, de enige misdienaar ter wereld die ooit ontslagen was!

Toch had je een vriend in de dominee op Vlieland en voor mij was hij altijd een luisterend oor die ik nodig had. Ik weet niet waar het plan ontstond maar opeens gingen wij onze vriend opzoeken, hij was de kerstnachtdienst aan het leiden. Daar gingen we, rechtstreeks vanuit de kroeg, richting de Kerk. Natuurlijk was de dienst al begonnen en de hele Kerk zat bomvol maar toen wij binnenkwamen riep de dominee vanaf zijn preekstoel; Wat fijn dat jullie er zijn Johnny en Mirelle, daar is nog wel een plekje voor jullie!

We gingen zitten op de houten kerkbankjes. Jij zong luidkeels alle liedjes mee en klapte dan vervolgens keihard als de liedjes afgelopen waren. Je gaf, zoals je was, je laatste stuiver weg tijdens de collecte. Ik zat naast je met mengeling aan gevoelens maar ik kroop dicht tegen je aan en ik voelde me gelukkig!

MR 

The best thing about memories is making them

Fijne kerst allemaal,

Liefs mefrouw

(Foto credits: Google)

Gouden moment: locked in 

  

In de zomer van 2013, was ik zoals elke week onderweg met de trein naar mijn vader in het Zonnehuis waar hij verzorgd werd omdat hij locked in was. Gevangen in zijn eigen lichaam. Helder van geest, maar hij kon niks meer bewegen en dus ook niet praten. Alleen zijn ogen kon hij omhoog en omlaag bewegen en zo moesten we proberen om te leren met elkaar te communiceren. 

Op het station kocht ik een autoblad voor hem. Mijn vader noemde zichzelf vroeger altijd, de beste chauffeur van het Noordelijk halfrond. Misschien kon ik hem daar later wat uit voorlezen?

Aangekomen in het Zonnehuis zat Papa al in zijn rolstoel omdat de logopediste zou komen. Dit was gemakkelijker als er één van ons bij was, want wij konden hem soms beter begrijpen en ook konden we de oefeningen dan later herhalen. 

Aangekomen gaf ik hem een kus en ik begon zoals altijd eerst met mijn wekelijkse routine dan konden we even aan elkaar wennen en dat haalde de emotie uit de lucht. Ik zette de bloemetjes die ik onderweg altijd voor hem plukte in een vaasje en gaf de overige kamerplanten water. Ondertussen kletste ik wat tegen hem aan over de belevenissen van die week en ik las de verslagen van de zusters hardop voor zodat ik wist wat hij had beleefd die week en hij wist wat ik wist.

Ik merkte dat hij die dag erg alert was en de communicatie goed ging. Ik liet hem het autoblad zien welke ik had gekocht en vroeg of hij die wilde doorbladeren. Dit wilde hij wel! Leuk, dus ik draaide zijn stoel naar het raam en hield het magazine op gezichtshoogte. Zijn ogen vraten haast het papier op. Elke keer als hij wilde dat ik de pagina omdraaide keek hij mij rustig aan en keek dan weer omhoog. 

Na een tijdje werd hij moe en hielden we er mee op. De logo kwam binnen en was een beetje boos op ons omdat hij te moe was voor de oefeningen. Ik keek naar Papa en hij gaf mij stiekum een vette knipoog want wij hadden een gouden middag gehad!

Dit is zo ontzettend waardevolle herinnering. Het was één van de weinige momenten tijdens de periode dat mijn vader locked in was dat we echt samen iets konden doen wat vanuit hem kwam. Meestal kwam het vanuit mij omdat hij het niet aan kon geven en wij moesten proberen te ontdekken wat hij bedoelde gestuurd vanuit onze eigen emotie. 

 

MR