mefrouw’s eco-shop alternatief: oriculi


Oh wat schattig! Dat dacht ik op het eerste gezicht toen ik deze foto zag. Van zeepaardjes raak ik compleet vertederd, dromerig en kom ik in een soort van Disney achtige state of mind. Mijn blik was gevangen en wat een prachtige kleuren maar toen ik nog eens wat beter keek en zag wat het kleine diertje vast had was ik direct, back to reality.

Een hippocampus lift mee met oceaanstromingen door zich met de staart vast te houden aan drijvende objecten zoals zeewier of zeegras.
Toen Justin Hofman een expeditie leidde en aantal groepsleden op het laatste moment besloten te gaan snorkelen bij het Indonesische eiland Sumbawa kon hij door deze foto te schieten de harde werkelijkheid zichtbaar maken voor iedereen want door de huidige staat van onze oceanen, de zogenaamde plasticsoup had dit zeepaardje heel wat anders vast.

Met deze foto haalde Justin de eindronde van de prestigieuze Wildlife Photographer of the Year-wedstrijd, jaarlijks georganiseerd door het Natural History Museum in Londen. Uiteindelijk won de foto geen hoofdprijs in één van de categorieën. Gelukkig was dat ook niet zijn hoofddoel. Met zijn fotografie wil hij vooral mensen bewust maken.

“Ik zou willen dat deze foto niet bestond, maar nu dat wel zo is, wil ik dat iedereen hem ziet.” 

Schreef hij op Instagram

Met mefrouw’s eco-shop willen wij ook de bewustwording stimuleren en laten zien dat er voor ieder product een milieu-vriendelijk alternatief bestaat!

Zo ook voor het wattenstaafje. Namelijk; de Oriculi.

Een herbruikbaar oorstokje gemaakt van bamboe.De Oriculi is een instrumentje dat al eeuwenlang door de Japanse en Chinese bevolking gebruikt wordt. Het herbruikbaar oorstokje is niet alleen beter voor het milieu maar ook beter voor je eigen gezondheid.
Deze slimme tool voorkomt namelijk ophoping van oorsmeer dieper in het oor, iets wat bij het gebruik van wattenstaafjes wel vaak gebeurt.


Een win-winsituatie!

MR

Advertenties

#plasticdieet: Bewustwording

Maar goed dat ik me de hele maand lang voor ogen kon houden dat het uiteindelijk om het bewust zijn van je eigen gedrag gaat en dat zelfs het kleinste stapje naar verandering kan bijdragen tot verkleining van onze mondiale footprint, anders had ik misschien halverwege plastic-free-july wel de handdoek in de ring gegooid.
Het zat me namelijk niet altijd mee.
Noodgedwongen begon ik al een dag te laat; zijn de openingstijden van verpakkingsvrije winkels niet altijd even duidelijk aangegeven; kon ik ondanks de zelfgebakken koekjes, die van de bakker toch niet weerstaan en heb ik de voordelen van de markt te laat onderkend.
Mijn grootste wapenfeit ligt in de waarde van de dopjes en dekseltjes die tegenwoordig via de school van mijn kleinzoon naar een project tgv. blindengeleidehonden gaan.

Mijn grootste blunder ligt bij het kaaswinkeltje, wat, na er twee keer voor een dichte deur gestaan te hebben, toch weer in plastic verpakte kaas meegaf!

Ik heb soms gesmokkeld en hier en daar wat gesjoemeld, maar toch heb ik mijn restafval van een grijze vuilniszak per week, terug weten te brengen naar twee in vier weken. Best wel knap, als ik maar zou weten, waar ik nu met die ene zak vol plastic afval heen moet, die ik daarnaast nog over heb. In onze gemeente wordt dit namelijk nog niet gescheiden opgehaald. …
Mijn schaamtegevoel groeide evenredig met de inhoud van die zak overgins. Al probeerde ik nog zo goed op te letten, ongemerkt sleep je met de dagelijkse boodschappen nog heel veel overbodig plastic mee naar huis. Hoewel overbodig is misschien niet het juiste woord, onontkoombaar is een betere term, want in sommige gevallen valt er niets te kiezen en bestaat er geen alternatief voor hetgeen jij nodig denkt te hebben.

Maar gelukkig stond ik er dankzij de steun van mijn gezin niet alleen voor en is het hierna zeker niet voorbij. En gelukkig kon ik mijn ervaringen met Mirelle delen.

Al doende leert men, het gaat om het bewustwordingsproces, deze uitkomsten met elkaar delen heb ook ik als prettig ervaren en niet alleen met mijn moeder maar ook met alle andere deelnemers van de challenge.

Op het krijtbord had ik als dagelijkse reminder geschreven #plasticdieet en mijn mantra van de afgelopen tijd luidde:

“It’s not about perfection, it’s about making better choices!”

Want poeh, het streven naar perfectie moet je echt loslaten. Het bannen van plastic uit je leven lukt echt niet binnen een maand en misschien wel nooit helemaal. Een harde dobber voor een perfectionist zoals ik.
Mijn grootste blunder was toch wel toen ik (dacht ik heel slim te zijn) van die space savers had besteld. Je kent ze wel van die PLASTIC vacuüm zakken waar je bijvoorbeeld je winterdekbed in kan opbergen. Oepsie! Of toen we spontaan besloten om één keer in het jubeljaar naar de grote gele M te gaan omdat mijn beide kinderen waren geslaagd. Ik had totaal niet stilgestaan bij de grote verspilling die daar aan de orde van de dag is. De medewerker keek dan ook heel erg niet begrijpend toen Finn de ongebruikte rietjes weer terug bracht.

Ook ik heb deze maand mijn plastic afval voor de helft weten te verminderen. Terwijl ik toch echt al wat langer bezig ben met het bewustwordingsproces.
Desalniettemin, overwinningen moet je vieren en dit is een greep uit de mijne:

⁃ Sinds een paar maanden ben ik overgestapt op de menstruatiecup, dit was echt iets wat buiten mijn comfortzone lag maar waarvan ik nu wens dat ik eerder de vele voordelen wist. Te veel om op te noemen voor deze blog maar op gebied van zero waste scheelt het je ongeveer 30 tampons per maand. Dat zijn er 360 per jaar en voor de levensduur van een cup maar liefst 3600 (inclusief verpakkingsmateriaal)!
⁃ Ook ben ik overgestapt op bulk verpakking voor bijvoorbeeld afwasmiddel en handzeep.
⁃ De plastic ketchup fles was ongezien mijn leven binnen geslopen en is nu weer keurig vervangen door een glazen variant.
⁃ Mijn lief heeft een RVS waterfles gekregen. Maar voor wie het stomlijstje niet heeft gelezen hij sjoemelt nog steeds stiekum met plastic waterflesjes. Hmmm hier ligt nog steeds een uitdaging.
⁃ Boterhamzakken spaar ik nu al twee jaar op voor mijn moeder, zodat zij ze als hondenpoepzakjes kan gebruiken voor de hond.
⁃ Doppen spaar ik voor de geleidehonden.
⁃ Elke enquete die ik in mijn mail krijg vul ik keurig netjes in en geef ze de tip om bewuster om te gaan met plasticverpakkingen, bijvoorbeeld zoals laatst bij de apotheek want daar gaat enorm veel verpakkingsmateriaal om. En heel soms krijg je dan spontane reacties terug.
⁃ En last but not least bij de aanschaffen van nieuwe apparaten natuurlijk letten op het energielabel en dergelijke. Nu was mijn stofzuiger toe aan vervanging en heb ik gekozen voor een zakloze versie.

Mijn grootste vijand is mijn eigen energie waardoor ik me vaak toch weer laat verleiden door gemak. Daar balans in vinden is mijn speerpunt voor de toekomst!



Wij zijn heel erg benieuwd naar jullie bewustwordingsproces?

Liefs SH & MR

 — Deze blogpost bevat een affiliatie link. Dat betekent dat wanneer jij via deze link een aankoop doet, wij een klein percentage van het aankoopbedrag krijgen. Dit kost je niks extra’s maar je steunt mefrouw hier wel mee. Bij voorbaat heel veel dank hiervoor! —

Belofte

Wat je beloofd, dat moet je doen, zo luidt het gezegde en dus ga ik zeker meedoen aan Plastic Free July, maar nu de begin datum hiervan met rasse schreden nadert, word ik toch een beetje bang. Want hoe moet dat straks allemaal? Kun je echt plasticvrij door het leven in deze maatschappij?
Voor veel dingen is vast wel een praktische oplossing te vinden, maar er blijft nog zoveel over wat je gewoon niet zonder plastic verpakking kunt kopen, terwijl je het misschien wel dagelijks nodig hebt. ….

Tijdens een kijkje op de website, word ik enigszins gerustgesteld. Er zijn namelijk 18 categorieën voor wegwerpplastic waarin je mee kunt doen, maar er wordt aangeraden om voorzichtig te beginnen en er misschien eerst een of twee uit te kiezen aan de hand van de inhoud van je vuilniszak en het daarna langzaam op te bouwen.

Dat lijkt eenvoudig te regelen. Dus hup, snel die zak leeggekieperd en me toen even achter de oren gekrabd, want wat lijkt het zo ineens veel! De afvaloogst van een gezin van drie personen in nog geen week!
Eerst maar al het plastic er uit gevist en nu moet ik alleen nog een keuze maken.
Dat gaat binnenkort gebeuren ook, want, ja Mirelle:

Belofte maakt schuld!

Groet SH

Bronnen:
www.plasticsoupfoundation.org
www.plasticpollutioncoalition.org

Be-Sparen 2

Hoera!
Gelukkig blijk ik wat vandaag de dag als een ‘gemiddeld’ Nederlands gezin (2 tot 3 personen) wordt beschouwd, te hebben! De Stichting Natuur en Milieu gaat bij de berekeningen voor hun energiebespaartips op jaarbasis, in de Klimaatgids 2.0, namelijk van deze gezinsgrootte uit. Lekker makkelijk!

Voor de rest blijkt het nog niet zo eenvoudig te zijn om alle tips hier uit, op je eigen situatie toe te passen. Soms rijst er bij mij grote twijfel en soms blijf ik met een paar vragen zitten.

Een aantal zaken zijn wel helder: Ik heb bijvoorbeeld geen auto, geen vaatwasser, geen pc en geen droger meer dus daar valt niets op te besparen. Voor de laatste drie komt dat neer op €210 per jaar en voor een auto op €475.
Dat wil dus zeggen dat dat besparingen zijn, die ik had kunnen uitvoeren toen ik ze nog had. Nu ik ze niet meer heb; mag ik ze dan nog meetellen of ga ik zekerheidshalve maar uit van de huidige situatie? Maar, ja als ik ze nog wel had gehad, dan had ik zeker die autobanden op spanning gehouden; de autoramen wagenwijd open en de -airco uitgezet en had ik meegedaan met het Nieuwe Rijden; draaide de afwasmachine nooit halfvol en had ik ook de was aan de lijn gehangen, dus helemaal eerlijk voelt het niet…..

Nu is het ook zo dat er in elke lamp in huis al een spaar- of ledlamp is gedraaid, dat de cv-ketel jaarlijks onder houden wordt, dat er tochtstrips voor de brievenbus zitten, dat de verwarming altijd op 20° graden staat (of bij afwezigheid op 15°) , dat de radiatoren vrij hangen
en dat er op de deur naar de gang een dranger zit. Dat ik op gas kook en de wasmachine alleen maar met een volle trommel laat draaien. Dus daar gaat een besparing van totaal €551,50 mee verloren.
Die mag ik ook niet meer meetellen?!!

En dan nog even over die wasmachine. Daar zou ik dus nog wel 30 euro op kunnen besparen, door altijd op 30° te gaan wassen. Dat schijnt te worden aanbevolen bij/met de huidige generatie wasmiddelen. Ook met de witte of de bonte was. Maar, ja dat is dan weer in tegenstrijd met het advies van de wasmachinefabrikant. Volgens de gebruiksaanwijzing moet je de machine namelijk regelmatig laten draaien op hogere temperaturen en af en toe zelfs leeg op 95° om problemen te voorkomen. En op een kapotte wasmachine zit toch ook niemand te wachten? Ik zeker niet. En ook dat is niet goed voor het milieu, toch?
Maar als ik dan een nieuwe zou moeten aanschaffen, dan natuurlijk eentje met AAA-label, want dat levert dan wel weer een besparing op van €35,00 per jaar.

Verder mijmer ik over de airco, die ik thuis nooit heb bezeten. Met zo’n ding was ik, los van de aanschafprijs, per jaar toch ongeveer €370 duurder uitgeweest! Soms moet je een kleine investering doen, om het hogere doel te bereiken Volgens de gids.

Blijven er dan nog wel mogelijkheden tot besparen over? Zo kun je je afvragen. En hoe hoog is mijn energierekening eigenlijk? En het belangrijkste: hoeveel minder is de CO2 uitstoot door al deze besparingen?

Wordt vervolgd.

Groet SH

Be-Sparen! 

De Klimaatgids 2.0 van Stichting Natuur en Milieu belooft mij voor meer dan €2500 aan tips voor energiebesparing op jaarbasis! 

Dat intrigeert natuurlijk; het zou kunnen betekenen dat ik mijn energierekening tot een ongekend dieptepunt zou kunnen brengen en daarnaast is het ook nog eens goed voor het milieu.
Want hoe zat het ook al weer met het broeikaseffect? 

Het leven op aarde is van nature alleen maar mogelijk door een deken van broeikasgassen. Deze zorgt ervoor dat de warmte van de zon niet meteen verdwijnt. Zonder dat was het hier -18°C en onbewoonbaar. Het belangrijkste van deze gassen is kooldioxide (CO2) en dat wordt uitgestoten door mens en dier, maar komt ook vrij bij het verbranden van organisch materiaal, zoals hout, kolen, olie en gas. 

In de natuurlijke kringloop nemen bomen en planten de CO2 op en zetten dit om in zuurstof; eeuwenlang was dit proces goed in evenwicht, maar juist door de verbranding van fossiele brandstoffen en het kappen van (regen)wouden, is er een teveel aan CO2 ontstaan.
Daarnaast zorgt de intensieve veehouderij, oftewel de bio-industrie, ook nog eens voor een teveel aan andere belangrijke broeikasgassen, zoals methaan en lachgas en kunnen we dus spreken van een versterkt broeikaseffect, wat op lange termijn kan leiden tot opwarming van de aarde en daarmee tot klimaatverandering.
Het klimaat, tja. Volgens Helga van Leur, meteoroloog en weervrouw, is dit niets anders dan het gemiddelde weer dat wij dagelijks ervaren en is een klimaatsverandering niets meer en niets minder dan een verschuiving van die gemiddelde waarde. Daarbij spelen los van de invloed van de mens veel factoren een rol. Om maar wat te noemen: vulkaanuitbarstingen, inslagen van kometen of wisselingen in zonneactiviteit.

De toekomst is wat haar betreft allerminst zeker; “Het weer van morgen is al lastig te voorspellen, laat staan een klimaatbeeld over 50 jaar! ”
Toch durven klimaatdeskundigen van de Verenigde Naties wel een schatting te doen en kijken zij zelfs nog veel verder vooruit. Tot het jaar 2100 maar liefst. In een tijd die mijn kleinkinderen waarschijnlijk nog mee gaan maken, zal de temperatuur op aarde, ten gevolge van het versterkte broeikaseffect, met minimaal 1,2°C tot maximaal 6,4°C stijgen. Ter vergelijking: In de laatste ijstijd was het 6 graden kouder dan nu, dus 6 graden verschil maakt heel veel uit!
En dan hebben we het er niet alleen over, dat de winters wat minder koud zullen zijn en de zomers wat warmer. 

Nee, hierdoor zullen hele eilanden en kustgebieden bedreigd worden, door een stijging van de zeespiegel. Weersomstandigheden worden nog extremer dan bijvoorbeeld bij orkaan Katrina in New Orleans .Tropische ziekten zullen zich overal gaan verspreiden, schoon drinkwater raakt op en dieren en planten zullen uitsterven, omdat hun leefomgeving verandert. Het wordt een oncontroleerbaar domino-effect.
Bij de opsomming van deze rampscenario’s denk je misschien al gauw: “Kan ik er wat aan doen? ” En ja, dat blijkt te kunnen! De oplossing is er al! 

Door het toepassen van de tips uit de Klimaatgids dus. Door minder energie te gaan gebruiken, minder vlees te eten en over te schakelen op schone energie, bespaar je niet alleen in je portemonnee, maar spaar je tevens het milieu! 
Als je, zoals Helga van Leur stelt, bewust gaat consumeren en kiest voor groene en duurzame oplossingen, moet de grootste vervuiler, de industrie, zich wel aanpassen en gaan innoveren.
Dus ga ook ik op zoek naar ” een balans tussen aangenaam leven en zuinig omspringen met grondstoffen.”  

Een volgende keer een verslag van mijn vorderingen op dit gebied!
‘Baat het niet? Schaden doet het zeker niet!’
Groet SH