Het Facebook-plaatje

  
“Het gras is altijd groener….”, de woorden die ik mezelf hoor zeggen tegen een vriendinnetje.”Ja maar, mensen zeggen altijd tegen mij dat ik het zo mooi voor elkaar heb allemaal”, zegt zij weer tegen mij. Mijn antwoord: ” Dat is het Facebook-plaatje, en dat is wat mensen willen zien en geloven. En het is wat mensen willen laten zien”.

Het Facebook-plaatje, inmiddels een begrip in mijn vocabulaire. Het zijn de duckface-foto’s, de-ik-zit-hier-heel-nonchalant-op-een-prachtige-berg-foto’s, de kijk-mij-hoog-springen-op-het-strand-foto’s, de ik-duw-de-toren-van-Pisa-om-foto’s. Het zijn de profielfoto’s van de stelletjes gelukkig in het zonnetje, het is de profielfoto van de kersverse moeder met kind, het is de profielfoto van de voeten op het parelwitte strand met helderblauwe zee. Het zijn de foto’s van de salades, de cocktails, de wijntjes, the happy families. Het zijn de hashtags van Twitter. “Ja, Twitter kan ook onder het Facebook-plaatje vallen”. #lovemylife, #yolo, #nomakeup, #nofilter, #vakantie, #coffee.
Een en al positiviteit op Facebook, Twitter, Instagram en ander socialmedia fratsen, waar ik het bestaan niet van weet, omdat ik leef onder een steen. En ik houd van deze positiviteit, van deze Facebook-kneuterigheid. En ja het klopt, ook ik maak selfies, spring er op het strand op los, fotografeer mijn voeten in het zand, post mijn wijntjes, zet een foto op Facebook wanneer mijn prachtige Olivia geboren is, post met hashtags zoals: #altijdblijvendansen, #weetIkveeldathashtageigenlijknietbijFacebookhoort. Wat je echter niet ziet: ik maak veel selfies, voordat ik een keer een fatsoenlijke te pakken heb. Ik moet 30 keer springen, omdat ik al geland ben wanneer de foto wordt genomen, ik mis met mijn vinger de vlag bij Buckingham Palace. En mijn duckface? Die ziet er gewoon niet uit. Waarom ik post op Facebook? Uit enthousiasme, vanuit positiviteit. En als je dat allemaal doet krijg je het Facebook-plaatje.

Het Facebook plaatje maakt mensen onzeker. Het zorgt ervoor dat het gras groener lijkt bij de buren. Het zorgt ervoor dat het gras groener lijkt aan de overkant (help?).Wat zeg ik het gras lijkt niet alleen groener, het is ook nog een netjes gemaaid. Maar is dat erg? Nee, dat vind ik niet. Ik vind het wel mooi om te zien wat de highlights zijn van iemands leven. Of wat de kleine dingen in het leven zijn die hen doen glimlachen. 

ER

What would you change?

Ik krijg een via Facebook een *filmpje onder ogen. Het filmpje raakt me, en komt op precies het goede moment voorbij. Deze week ben ik niet blij met mijn lijf. Ik zit niet lekker in mijn vel en ben enorm kritisch. Ik zou 100 dingen op kunnen noemen die zou willen veranderen.

Ik ben vergeten dat ik een sterk lijf heb. Ik ben vergeten dat ik mooie blauwe ogen heb. Ik ben vergeten dat ik mooi blond haar heb. Ik ben vergeten dat ik een gezond lijf heb. Ik ben vergeten dat ik trots mag zijn op mijn lijf. 

Geïnspireerd door het filmpje zou ik nu anders kiezen als ik iets mag veranderen. Nu zou ik kiezen voor superkrachten, zodat ik een superheld kan zijn! 

ER
https://m.youtube.com/watch?v=f0tEcxLDDd4

Goaldigger

  
Maak ik lijstjes? Vroeger wel, ik was echt een groot verbruiker van de yellow sticky notes. Maar sinds het paperless werken en een geweldige cursus timemanagement (http://www.heteffectievewerken.nl) liever niet meer, al ontkom je er soms niet aan bij bijvoorbeeld grotere omvangrijke projecten.

Ik werk met een systeem, dat mijn mailbox één grote to-do-list is met zes prioriteiten mappen (vandaag, later, wachten op, agenda, idee en archief) en als er iets in mijn hoofd schiet dan mail ik het direct naar mezelf met een superhandige app (https://itunes.apple.com/nl/app/captio-email-jezelf-met-1-tik/id370899391?mt=8). Dat moet ik ook echt doen want ik ben genetisch behept met vergeetachtigheid. 

Dagelijks loop ik de boel door om een planning te maken voor de volgende dag. Één keer per week pleeg ik groot onderhoud en heb ik een minddump. Ik leeg mijn hoofd en mail ik alles wat me nog te binnen schiet. Alles mag door elkaar van boodschappen doen (mapje vandaag) of notulen schrijven ( mapje later) tot vakantiebestemming Zuid Afrika (mapje idee, soort van bucketlist zeg maar). 

Alles in één stock, mijn mailbox. Ik raak nog maar weinig kwijt en mijn inbox en hoofd zijn leeg. Ik vertrouw op het systeem en dat heeft mij rust gebracht. 

Wel moet ik er voor waken dat ik niet teveel in mijn vandaag mapje stop want dan werkt het systeem niet meer en houd je jezelf voor de gek en, zeer belangrijk, heb je geen ruimte meer voor de heerlijke spontaniteit. 

Maar toch heb ik nog wel een soort van lijstje in mijn hoofd…dat zijn mijn persoonlijke doelen. Ik stel mijzelf altijd doelen! Korte termijn doelen zoals elke dag van de zomervakantie iets leuks doen tot langere termijn doelen. Deze keer is het langere termijndoel mijn rijbewijs halen. Ik hoop dat ik hem denkbeeldig af mag strepen. De kick die dat brengt als je een mooi doel heb bereikt; ja ik ben een echte goaldigger!!

MR  

Pluk de dag! 

  

Veel mensen zijn van de lijstjes, vroeger maakte ik ze ook…

Maar lijstjes? Wat als je ’s avonds laat een lijstje maakt en t is de volgende dag stralend mooi weer. Maar er staat op: afwassen, stofzuigen, ramen lappen, dweilen, was opvouwen, yoga etc…
Mijn motto is vaak: Carpe Diem, Pluk de dag, Rise and Shine!!

Fuck die yoga, fuck die afwas, fuck die was, fuck die ramen. Ik pak mijn spullen en ga een dagje naar het strand. Heerlijk om gewoon af en toe van dag tot dag te leven en we zien wel waar de dag eindigt.

Nu heb ik ook minder verplichtingen, dus ik kan dat ook makkelijk doen. Want ja die afwas staat er ’s avonds ook nog, de was opvouwen kan morgen en die ramen? Één vogelpoepje meer of minder, maakt ook niet uit.

En yoga…. Daar moet ik nog steeds mee beginnen, dat staat trouwens wel op mijn Bucket list, maar die zit in mijn hoofd. Is ook handig als je geen pen bij de hand hebt…

FR