Als je dit ziet en hoort, dan is het enige wat je dan nog wilt, gewoon zelf zo kunnen zingen?!!!
Prachtig!
ER
Als je dit ziet en hoort, dan is het enige wat je dan nog wilt, gewoon zelf zo kunnen zingen?!!!
Prachtig!
ER

Grote bewondering heb ik voor de mensen die de hele operatie, om de renovatie van ons flatgebouw in goede banen te leiden, in handen hebben. De bedenkers, de woningbouwvereniging, de aannemers, coördinatoren, uitvoerders en de kleine zelfstandigen. Samen maken ze alles zo duurzaam mogelijk. Chapeau!
Over een paar jaar is deze flat klimaatneutraal en reeds ver voorafgaande aan de beslissing van deze regering onlangs, koken wij hier nu al niet meer op gas, in het belang van Groningen, ook al vindt men het daar een druppel op een gloeiende plaat.
Maar nóg grotere bewondering koester ik voor het leger aan jongens en mannen ( nee, nog geen meisje tegengekomen) op de werkvloer, die er, ondanks al het gezeik en de frustraties van de bewoners, dagelijks de moed in houden en steeds weer met een lach en een grap op hun werk verschijnen.
De bouwvakkers, de asbestverwijderaars, de schilders, elektriciëns, timmerlieden, loodgieters, lassers, rioooleerders en de tegelzetters. En natuurlijk ook allen wie ik verder nog vergeten ben. Ik heb ze allemaal in huis gehad en kan alleen maar respect op brengen voor de manier waarop ze alles in goede banen proberen te leiden en iedereen tevreden willen stellen.
Onvoorstelbaar ook dat het vaak nog heel jonge jongens zijn, die als zzper optreden en vanuit alle uithoeken van de stad, het land en de wereld, hier aan dit project komen werken op hun eigen vakgebied. Voor de economie alleen maar goed, dat er nog zoveel specialisten zijn, anders zou die niet kunnen draaien en daarom alleen al groet ik ze altijd vriendelijk. En ook omdat ze er elke dag weer uren reistijd voor over hebben. Petje af!
Opeens ziet een klussende stadsgenoot vanaf ėėn van de galerijen, beneden op de begane grond, waar ik net mijn fiets van het slot haal, een collega lopen en vervolgens is de beer los. Hij begint te zingen, krijgt antwoord en voor ik het weet denk ik in het Cambuurstadion te staan; Uit het niets klinkt er bij de werkzaamheden zomaar een duet: “Twee ogen zo blauw. … Cambuur, hahaha; Twee ogen zo blauw. .. Cambuur, hahaha! ”
Ik ben gelijk wakker, ook al heb ik groene ogen en mijn bedenkingen over de betekenis van die blauwe, maar wie zou er van dat gezang, ondanks alle hecktiek, niet vrolijk worden? Even geen werk. Even een geintje tussendoor.
Heel geslaagd mannen, still going strong!
Groet SH

Het pitbulachtigehondje, dat door haar baasje in de hoek van de lift wordt geworpen en op de grond wordt gedrukt, heeft nou ook niet mijn liefde, zoals zij tegen me gromt, maar ik vind nu ook weer niet dat ze zo’n behandeling verdient. Daar leert ze niks van.
Als ik dat tegen haar baasje zeg, krabbelt hij terug. “Ze zoekt andere hondjes” is zijn verklaring. Eenmaal buiten zie ik hem het weer doen. Ik vind het zielig voor haar.
Had ik nou mijn eigen hond maar bij me gehad?
Stilletjes vervolg ik mijn weg.
Groet SH

Het eerste kwartaal van 2018 is alweer voorbij en dus tijd om de balans van al het zwerfafval wat ik in deze 3 maanden opgeruimd heb op te maken. Onlangs heb ik gelezen dat er is gestart met een veldonderzoek naar zwerfaval in de Waddenzee. Het gaat erom dat er onderzocht wordt wat er zoal in de Waddenzee rondzwerft aan vervuiling en niet door de mens achtergelaten? Eh waar komt het dan vandaan?
Dat zwarte krat? Dat ik vond aan de wadkant van het eiland ? Niet door de mens achtergelaten? Zou een zeehond boodschappen hebben gedaan op een van de Waddeneilanden ? Nee, dat krat paste niet in een hondenpoepzakje en toch wilde ik het niet laten liggen en met het idee, om de rest wat ik al aan stukjes plastic ed had gevonden, in het krat te stoppen nam ik het mee in de hand. Bij de afvalcontainer aangekomen kwam de volgende uitdaging aan de orde: hoe krijg ik dat krat in de container met een deksel dat niet geheel open wil doordat er een beugel overheen zit? Handig als er veel wind staat en niet alles eruit vliegt maar nu even niet. Nu heb ik aardig wat gewicht om in de strijd te gooien en dus ben ik boven op dat al aardig versleten plastic krat gaan staan en knapte het in stukken! Zo lukte het wel!
Als je erop let dan zit er aan de vuurwerkresten ook nog een behoorlijke hoeveelheid plastic en wetend dat plastic niet vergaat, heb ik alles wat ik tegenkwam maar meegenomen. Het was wel te merken dat het toch nog heel koud is geweest deze maanden! Maar 1 handschoen gevonden. Als je er al 1 verloor dan had je dat wel snel in de gaten zo ben ik samen met mijn zwager ook al eens de gelopen route weer terug gegaan omdat ik een handschoen was verloren. Ja hij lag er nog. Zou het door de kou gekomen zijn dat ik minder Snoeppapiertjes heb gevonden?
Op de vraag waarom al dat zwerfaval in de natuur terecht komt zullen we wel nooit een antwoord krijgen maar feit is wel dat het ook deze keer weer een behoorlijke lijst is:
79 Vuurwerkresten
80 Stukjes Plastic
13 Plastic Flesjes
2 Plastic Bekertjes
16 Plastic Dopjes
30 Snoeppapiertjes
13 Blikjes
4 Sigarettenverpakkingen
1 Aansteker
2 Stukjes Papier
5 Ballonnen met lintjes
1 Plastic krat
5 Rietjes
1 Sleutelhanger
1 Plastic Regencape
1 Tairib
1 Handschoen
5 Stukjes Touw
3 Ballen
1 Babyspeen
1 Drinkpak
1 Plastic Tas
1 Plastic Bloemenbakje
Totaal 251 stuks Zwerfafval
Groet AKH

Terwijl Qyra en ik in de keuken staan om het Paasontbijt klaar te maken, trekt Finn de gordijnen open en roept verheugd;
“een slinger aan het kippenhok”.
Het is waar aan het kippenhok hangt een vrolijke slinger met allemaal leuke Paasfiguurtjes. Wat een leuke verrassing!
We laten de kipjes los en ja hoor, er ligt ook nog een heerlijk vers eitje voor ons klaar. Welke we natuurlijk verven in Finn zijn lievelingskleur voor op de Paastafel.
Als alles klaar is en op tafel staat ontdekt mijn lief tot zijn grote vreugde de granola, welke we speciaal voor hem gemaakt hebben.
Ingrediënten:
Werkwijze:
Yummy!
Happy Easter,
MR