Ook in de lift.
Brandweer oefening.
Gezien vanaf mijn balkon.
Groet SH
Tag: de lift
De lift
De tapijtboer trekt zijn neus op, terwijl we samen in de hal op de lift wachten.
Hij ruikt het blijkbaar al van verre.
“Ik heb er toch zo’n hekel aan, als mensen daarin wiet staan te roken” barst hij gefrustreerd uit.
Ik kan alleen maar bevestigen dat dit hier regelmatig gebeurt en dat het vooral voor kleine kinderen en baby’s niet bevorderlijk is.
Nou, hij blijkt er allergisch voor te zijn, maar sleept ondertussen al zijn spullen de lift in.
Hem krijgen ze niet klein.
Ik doe een stap terug en wacht bescheiden op de volgende.
Groet SH
De lift
Hij schrikt zich het apezuur, de kleine slanke heer in zijn mooiste outfit, als mijn hond hem wil besnuffelen in de lift.
“Nee, nee, schone kleren, gewassen, moet bidden”, in één zin weet hij duidelijk te maken, wat er voor hem zo bedreigend aan de situatie is.
“Ik hou hem vast, niets aan de hand”, stel ik ‘m in mijn ogen gerust.
Als ik later buiten achter hem aanloop, valt, zonder dat hij het in de gaten heeft, zijn vest op de grond. Daar wordt het vast heel wat viezer van.
Daarom waarschuw ik maar even en verbaasd, maar dankbaar dat ik met hond op afstand blijf, raapt hij het op.
Een goede daad verricht? Of is zoiets vanzelfsprekend?
Groet SH
De Lift
Het stel opgeschoten jongeren zet doodgemoedereerd het gesprek voort als ik de lift inkom:
“Over twee jaar ben jij ook zestien, dan doe je ook niet alles meer volgens de regels van je ouders ” beweert de één ervan stellig.
“Jij kan nu toch ook niet alleen doen wat je zelf wilt ” werpt de andere tegen.
“Nee. Maar wel tot in hoge mate. Ik denk dat mijn gedrag vrij normaal is ” zegt de eerste.
Het klinkt niet eens arrogant; het klinkt net alsof er verder niemand bij betrokken is en hij alleen de wereld in pacht heeft.
Ik vind het bijna jammer, dat ik op mijn bestemming ben aangekomen, want alhoewel ik razendnieuwsgierig ben geworden naar de aanleiding en de afloop van deze discussie; moet ik wel de lift weer uit.
Oh, zestien zijn; zo overtuigd van jezelf en met de wereld nog aan je voeten; hoelang is dat geleden?
Groet SH
De lift
Giebelend laten ze elkaar, gebogen over hun mobieltjes, filmpjes zien. Het zijn pre- pubers van een jaar of tien, twaalf.
“Serieus, je mag niet lachen om hoe ik lach”, dekt een van de twee zich alvast in, voor wat er komen gaat.
Als de lift op mijn verdieping stopt hoor ik tot in alle hoeken, een klaterende meisjeslach schallen…
Voor mij heerlijk herkenbaar, maar gelukkig ziet de aanstichtster ervan, mij niet met een glimlach weggaan.
Groet SH
mefrouw 